Πολιτική

Η τοποθέτηση της γνωστής «ιέρειας» του νεοφλιελευθερισμού Παναρίτη από τον Βαρουφάκη στο ΔΝΤ, προκάλεσε δικαιολογημένα την οργή σε ψηφοφόρους, μέλη και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. 

 

Πριν γίνει σύμβουλος του ΓΑΠ, η Παναρίτη είχε αναδειχτεί σαν στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας για πάνω από μία δεκαετία, με κορυφαία στιγμή της καριέρας της την εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης ατζέντας στο Περού. Την επανεξέταση του διορισμού της Παναρίτη ζήτησε ο Παπαδημούλης ( «αλλά μετά τη συμφωνία») και υιοθέτησε ακόμα και το δεξί χέρι του πρωθυπουργού Παππάς.

 

Τελικά, η Παναρίτη παραιτήθηκε, ευχαριστώντας και τον πρωθυπουργό “για την υποστήριξή του”.

 

Βέβαια η Παναρίτη, δεν ήρθε από το πουθενά, είναι ήδη από το Φεβρουάριο στενή σύμβουλος του Βαρουφάκη. Η τοποθέτησή της εκ μέρους του Βαρουφάκη στο ΔΝΤ απλά ήρθε να δώσει  πρόσωπο στην ραγδαία δεξιά μετατόπιση του ΣΥΡΙΖΑ και τη «συμφωνία»-μνημόνιο που ετοιμάζεται. Και αυτός ο ξεδιάντροπος συμβολισμός ενόχλησε ακόμα και τους πρωτεργάτες της «συμφωνίας»...

 

Οσον αφορά στην ουσία τώρα, ο Νίκος Παππάς, σε συνέντευξή του στο Pressproject, είπε πως «προφανέστατα» θα τεθεί θέμα επιβολής κομματικής πειθαρχίας κατά τη σχετική ψηφοφορία στη Βουλή. Ο υπουργός Εσωτερικών Βούτσης έκανε λόγο για «επώδυνη συμφωνία», θυμίζοντας όμως ότι η «Αριστερά ξέρει να αυτοπειθαρχείται».

 

Η μόνη πραγματική απάντηση στην επιχείρηση «πειθαρχίας-αυτοπειθαρχίας» στη Βουλή είναι  να ηχήσει ξανά δυνατά στους δρόμους (όπως τον Μάη του 2010, τον Ιούνη και τον Οκτώβρη του 2011, τον Φλεβάρη 2012, τον Ιούνη 2013) η φωνή των διαδηλωτών και των απεργών (για την ανατροπή παλιών και νέων μνημονίων): Αγώνας, ρήξη, ανατροπή η ιστορία γράφεται με Ανυπακοή!