Το πόρισμα της λεγόμενης «Επιτροπής Σοφών» για το Ασφαλιστικό έχει στόχο να προχωρήσει στην διάλυση της Κοινωνικής Ασφάλισης όπως την ξέραμε και όπως είχε κατοχυρωθεί με αγώνες δεκαετιών. 

 

Το χρονοδιάγραμμα προβλέπει το υπουργικό συμβούλιο να συζητήσει το πόρισμα και ακολούθως να προχωρήσει σε «δημόσια διαβούλευση» με στόχο το ασφαλιστικό νομοσχέδιο να έχει ψηφιστεί στη Βουλή μέχρι τα μέσα του Νοεμβρίου.

 

Ο υπουργός Εργασίας Κατρούγκαλος και η κυβέρνηση προσπαθούν να κρατήσουν αποστάσεις από το πόρισμα της «Επιτροπής Σοφών», ότι αποτελεί απλά «βάση συζήτησης». Και μόνο, όμως να δει κανείς τι θεωρεί «βάση συζήτησης» η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, φτάνει για να καταλάβουμε το μέγεθος της επίθεσης που απεργάζονται τρόικα και κυβέρνηση. 

 

Το πόρισμα προβλέπει:

 

• Την τελική συγχώνευση όλων των Ταμείων στο ΙΚΑ που θα ονομάζεται πλέον Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης με εξίσωση των συντάξεων και των παροχών προς τα κάτω. Και μόνο να κοιτάξει κανείς τις συγχωνεύσεις που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια καταλαβαίνει ότι το αποτέλεσμα θα είναι η δραστική μεγάλη μείωση των συντάξεων. Στόχος είναι στον Εθνικό Φορέα να ενταχθούν όλοι οι φορείς κυρίας, επικουρικής ασφάλισης και εφάπαξ παροχών χωρίς καμία εξαίρεση. 

 

Η «ρήτρα μηδενικού ελλείμματος» αλλάζει όνομα και λέγεται «ρήτρα αποφυγής ελλειμμάτων». Η επιβολή της θα σημάνει αυτόματες περικοπές στις συντάξεις, ώστε το ταμείο να μην εμφανίζεται ελλειμματικό.

 

• Την καθιέρωση νέου συστήματος για τον υπολογισμό των συντάξεων. Συγκεκριμένα, η σύνταξη που θα παίρνει κανείς θα χωρίζεται σε δύο κατηγορίες: Στην «εθνική κοινωνική σύνταξη» και στην αναλογική σύνταξη.

 

Η κατώτερη «εθνική κοινωνική σύνταξη» για «όλους», θα είναι στην ουσία ένα επίδομα, τόσο χαμηλό ώστε σε καμία περίπτωση δεν θα μπορεί να καλύπτει τις ανάγκες επιβίωσης ενός συνταξιούχου - γι’ αυτό το λόγο και το πόρισμα προβλέπει και εργασία των ηλικιωμένων μέσα από τη λεγόμενη «ελαστική συνταξιοδότηση». 

 

Και βέβαια δεν θα είναι για «όλους». Για να δοθούν ακόμα και αυτά τα λίγα ευρώ, θα πρέπει ο δικαιούχος να πληροί «εισοδηματικά κριτήρια». Δηλαδή η «εθνική σύνταξη» θα μειώνεται ή ακόμα και δεν θα παρέχεται καθόλου, καθώς θα συνδέεται με τα άλλα εισοδήματα που μπορεί να έχει ο δικαιούχος -πχ από την αναλογική σύνταξη που έχει κατοχυρώσει ή από ενοίκια κλπ- και με τη συνολικότερη οικονομική του κατάσταση, καταθέσεις, περιουσία, κλπ.

 

 

Η «ανταποδοτική» αναλογική σύνταξη, τώρα, θα βασίζεται στις εισφορές του ίδιου ασφαλισμένου σε όλη τη διάρκεια της εργασίας του, που θα καταγράφονται ας πούμε σε ένα «ατομικό κουμπαρά» υπό την επίβλεψη, υποστηρίζουν οι σοφοί, του κράτους. Μόνο που ο κουμπαράς είναι τρύπιος, καθώς το ύψος της σύνταξης που θα καταβάλλεται, θα προσαρμόζεται ανάλογα με διάφορους κυμαινόμενους συντελεστές που θα οδηγούν σε χαμηλότερες συντάξεις. Οι συντελεστές θα αφορούν το προσδόκιμο ζωής της γενεάς του ασφαλισμένου, και τυχόν αρνητικές δημογραφικές, οικονομικές και άλλες εξελίξεις!  

 

Το πόρισμα προβλέπει το νέο αυτό σύστημα να εφαρμοστεί για τους πρωτοασφαλιζόμενους από την 1/1/2016. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, (ακόμα και) η Καθημερινή: «Το νέο σύστημα φαίνεται πως μεταβιβάζει ένα σημαντικό βάρος από το κράτος στον ίδιο τον πολίτη, χρησιμοποιώντας μάλιστα οικονομικούς σταθεροποιητές που θα οδηγούν σε αυτόματες μειώσεις συντάξεων, για ένα νέο, πλήρως εξατομικευμένο σύστημα, όπου το τελικό ποσό της σύνταξης θα είναι αβέβαιο».

 

• Προβλέπει επίσης την θέσπιση κοινών κανόνων εισφορών και παροχών για ΟΛΟΥΣ τους ασφαλισμένους, προ του 1993 και μετά το 1993, και τους ήδη συνταξιούχους των οποίων θα επανακαθοριστούν εκ νέου οι συντάξεις. 

 

Η καθιέρωση ενιαίου τρόπου υπολογισμού της σύνταξης, κύριας και επικουρικής και εφάπαξ για παλιούς και νέους ασφαλισμένους είναι μια αλλαγή που θα επιφέρει ένα μειωμένο κοινό ποσοστό αναπλήρωσης για όλους τους συνταξιούχους και μεταφράζεται σε πολύ χαμηλές συντάξεις και ελάχιστες παροχές για όλους τους ασφαλισμένους.

 

Μέσα από τη συγχώνευση των πάντων, οι χαμηλές αυτές συντάξεις και παροχές θα χρηματοδοτούνται από το πετσόκομμα εκείνων που είχαν μέχρι τώρα κατοχυρώσει με τη δουλειά τους μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή σύνταξη - αλλά και από τη θέσπιση νέων εισφορών και φόρων που η Επιτροπή προτείνει να πληρώνουν οι «υψηλά αμειβόμενοι» εργαζόμενοι! 

 

Πρόκειται για μια άγρια «εξίσωση» των φτωχών προς τα κάτω σε μια κατεύθυνση που η κυβέρνηση έχει το θράσος να εμφανίζει σαν «κοινωνικά δίκαιη». 

---

Το πόρισμα των «σοφών» έρχεται υποτίθεται να «λύσει» το ζήτημα της «βιωσιμότητας» του Ασφαλιστικού στην Ελλάδα, φορτώνοντας το κόστος στις πλάτες των εργαζομένων και των συνταξιούχων. 

 

Ποιος όμως έκανε μη βιώσιμα τα ασφαλιστικά ταμεία; Mήπως είναι οι εργαζόμενοι, που δεκαετίες τώρα πληρώνουν σχεδόν το μισό τους μισθό για να έχουν ένα δικαίωμα αξιοπρεπούς σύνταξης και περίθαλψης, υπεύθυνοι για αυτήν την εξέλιξη; 

 

Όχι βέβαια. Είναι η κυβέρνηση Παπαδήμου που κατ’ εντολή της τρόικας σε μια νύχτα λήστεψε τα αποθεματικά των ταμείων με το κούρεμα του PSI του 2012. Είναι η εδώ και δεκαετίες εισφοροδιαφυγή δισεκατομμυρίων ευρώ από το ελληνικό κεφάλαιο, των οποίων κάθε ένα-δύο χρόνια τα χρέη τους διαγράφονταν με χαριστικές ρυθμίσεις στη Βουλή. Είναι η υποχρεωτική ανεργία και η μαύρη εργασία στην οποία έχει καταδικάσει την τελευταία εξαετία σχεδόν το μισό πληθυσμό η άγρια λιτότητα της ΕΕ και των καπιταλιστών. 

 

Για να ξαναγίνουν βιώσιμα τα ταμεία φτάνει μια απλή απόφαση να γυρίσουν πίσω τα κλεμμένα των τραπεζιτών και των αφεντικών που τα έχουν ρημάξει τόσα χρόνια. Όμως, οι «σοφοί» άλλα έχουν στο μυαλό τους.  

 

 

Το πόρισμά τους σκοπεύει από τη μια στην άμεση μείωση των κοινωνικών δαπανών που απαιτούν οι «δανειστές» (Όπως δήλωσε ο Κατρούγκαλος, παραλαμβάνοντας το πόρισμα, υπολογίζεται ότι θα εξοικονομηθούν άμεσα 741,6 εκατ. ευρώ) ενώ από την άλλη προωθεί τη συνολικότερη σταδιακή αντικατάσταση της Κοινωνικής Ασφάλισης με ένα άγριο νεοφιλελεύθερο μοντέλο σαν και αυτό που ισχύει εδώ και πολλά χρόνια στις ΗΠΑ έχοντας αφήσει πίσω του πολλά εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς κανένα απολύτως δικαίωμα σύνταξης και κοινωνικής ασφάλισης.

 

Σύμφωνα με αυτό το μοντέλο, το κράτος απαλλάσσεται από το κόστος της παροχής ασφάλισης και περίθαλψης (εκτός από λιγοστά ψίχουλα για τους εντελώς απόρους, άστεγους), οι εργοδότες αυξάνουν τα κέρδη τους, καθώς απαλλάσσονται ή πληρώνουν πολύ λιγότερα, και το ζήτημα της ασφάλισης γίνεται ζήτημα «ατομικής ευθύνης» του εργαζόμενου και της σχέσης του με την ασφαλιστική εταιρία, σχέση που υπόκειται στους νόμους της αγοράς. 

 

Πρόκειται για ένα μοντέλο που εδώ και τριάντα χρόνια από την εποχή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, Μάνου και Ανδριανόπουλου μεθοδεύουν να εφαρμόσουν κυρίαρχη τάξη και κυβερνήσεις στην Ελλάδα, αλλά δεν τα κατάφεραν, τουλάχιστον στο μέγεθος που επιδίωκαν, χάρη στη δύναμη του εργατικού κινήματος. 

 

Το να μπαίνει σαν «βάση συζήτησης» από μια κυβέρνηση που κατατάσσει τον εαυτό της στην ριζοσπαστική αριστερά είναι ένα αίσχος. Η απάντηση του εργατικού κινήματος δεν μπορεί παρά να είναι μια: Οι «σοφοί» και το υπουργικό συμβούλιο να βάλουν το πόρισμά τους εκεί που ξέρουν.