Πολιτική
ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Μπροστά στις μάχες και την 3η Συνδιάσκεψη
Στις 16 με 17 Ιανουαρίου του 2016 θα διεξαχθεί η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπως αποφάσισε το Πανελλαδικό Συντονιστικό της περασμένης Κυριακής. Στις 22 Νοέμβρη θα συνεδριάσει εκ νέου το Πανελλαδικό Συντονιστικό όπου θα καταλήξει στη διαμόρφωση των Θέσεων προς της Συνδιάσκεψη.
Το πρώτο ΠΣΟ μετά τις εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη κατέληξε στην εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος και του πολιτικού σκηνικού που μορφώνεται μετά την εκλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, καθώς και τις πρωτοβουλίες που θα αναλάβει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ το επόμενο διάστημα για να ανταποκριθεί στις νέες προκλήσεις.
“Οι εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη διεξήχθησαν στο έδαφος του ασφυκτικού πλαισίου που διαμόρφωσαν η νέα μνημονιακή συμφωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, του ρήγματος που άνοιξε το σαρωτικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού αλλά και της διάψευσης των ελπίδων λόγω της ψήφιση του νέου Μνημονίου”, αναφέρει η απόφαση. “Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε πάνω από 300.000 ψηφοφόρους, από τους οποίους ένα σημαντικό τμήμα μετακινήθηκε προς τ’ αριστερά ενώ ένα μεγάλο μέρος απείχε. Η αύξηση αυτή της αποχής δεν είναι δείγμα «του απολίτικου», αντίθετα σήμερα, εκφράζει σε μεγάλο βαθμό την οργή, αν και αδιέξοδη, για το σάπιο πολιτικό σύστημα και την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ... Παρά την ομόθυμη προπαγάνδα των δυνάμεων του συστήματος, το αποτέλεσμα των εκλογών δεν αποτελεί λύση στην πολιτική κρίση, δεν οδηγεί στην σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος”.
Η πολιτική απόφαση του ΠΣΟ εκτιμά το αποτέλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ: “Η εκλογική συνεργασία ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΕΕΚ, ανένταχτοι-ες αγωνιστές-στριες της Αριστεράς κατάφερε να αυξήσει το ποσοστό της και να αυξηθεί σε απόλυτο αριθμό ψήφων, παρά τον αποκλεισμό της από τα αστικά ΜΜΕ, αλλά και της επιλογής ορισμένων οργανώσεών της να εγκαταλείψουν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και να προσχωρήσουν στη ΛΑ.Ε. Το εκλογικό αποτέλεσμα καθώς και το πολύ πλατύ και μαζικό άνοιγμα που έγινε σε κυριολεκτικά εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα αποτελεί μια σημαντική παρακαταθήκη για την αντι-ΕΕ αντικαπιταλιστική αριστερά”.
“Η συνολική κατάσταση στην αριστερά επιβεβαιώνει πως σήμερα δεν υπάρχουν όροι εφ όλης της ύλης πολιτικής συνεργασίας με το ΚΚΕ ή την ΛΑΕ. Επιδιώκουμε κοινή δράση στο πλαίσιο του αγωνιστικού μετώπου αντιπολίτευσης, ρήξης, ανατροπής. Συνεργασία και κοινή πορεία σε επίπεδο πολιτικοσυνδικαλιστικών σχημάτων με τον κόσμο που υπερβαίνει την αδιέξοδη πολιτική του ΚΚΕ, με τον κόσμο που εγκαταλείπει τον ΣΥΡΙΖΑ και με τον κόσμο της ΛΑ.Ε στον βαθμό που οι δυνάμεις της ανεξαρτητοποιούνται από τις παρατάξεις του ΣΥΡΙΖΑ, και συμβάλλουν σε μια μαχητική, ταξική, αντιγραφειοκρατική κατεύθυνση στο κίνημα και τους αγώνες.
Επιδιώκουμε τον διάλογο για τα μεγάλα ζητήματα της αριστεράς”.
Σχετικά με τις πρωτοβουλίες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ: “Προωθούμε αποφασιστικούς αγώνες για να μην περάσουν τα μέτρα τη κυβέρνησης, όχι εθιμοτυπικές κινητοποιήσεις για την τιμή των όπλων. Για να υπάρξει απεργιακή απάντηση από τα κάτω, κλάδο – κλάδο, χώρο – χώρο, τραβώντας στην μάχη τον κόσμο που συγκρούεται με την κυβέρνηση.
Παλεύουμε για το ξήλωμα των μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων, με θετικό τρόπο για τις σύγχρονες ανάγκες και δικαιώματα, χωρίς να προοριζόμαστε σε καμιά περίπτωση στο αμυντικό και όλο και πιο περιορισμένο «να μην περάσουν τα νέα μέτρα». Οι αγώνες πρέπει να έχουν ξεκάθαρο προσανατολισμό ενάντια στην κυβέρνηση και το μαύρο μέτωπο κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ. Τα μέτωπα πρέπει να έχουν την τάση να ενοποιούνται και να συνδέονται με το συνολικό αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα. Προωθούμε μορφές συντονισμού από τα κάτω με επιτροπές αγώνα, πρωτοβάθμια σωματεία κλπ.
Για την καλύτερη οργάνωση της παρέμβασής μας στο εργατικό κίνημα οργανώνεται πλατιά σύσκεψη των συνδικαλιστών και εργαζόμενων της ΑΝΑΡΣΥΑ.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα εντείνει την παρέμβασή της ενάντια στη ρατσιστική πολιτική των κλειστών συνόρων της ΕΕ-φρούριο, με την οποία ευθυγραμμίζεται και η νέα κυβέρνηση. Οι πρόσφυγες είναι καλοδεχούμενοι, να γκρεμιστεί ο φράχτης στον Εβρο, έξω η FRONTEX.
Στηρίζουμε τις πρωτοβουλίες εργατικών σωματείων, δημοτικών κινήσεων και πρωτοβουλιών αλληλεγγύης. Στηρίζουμε τις πρωτοβουλίες της ΚΕΕΡΦΑ για διεθνή συντονισμό ενάντια στην ΕΕ-φρούριο.
Άμεσα θα οργανώσει ειδική σύσκεψη δυνάμεων της για το προσφυγικό.
Δίνει τη μάχη ενάντια στη φασιστική Χρυσή Αυγή, με αιχμή τη δίκη των νεοναζί διεκδικώντας την ισόβια καταδίκη για τα εγκλήματά τους”.
Η απόφαση του ΠΣΟ «καλεί όλα τα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να ολοκληρώσουν τις συνελεύσεις με έμφαση στον σχεδιασμό της δράσης μας, να οργανώσουν το άνοιγμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ προς τα έξω με εκδηλώσεις και συζητήσεις για τα μεγάλα ερωτήματα της αριστεράς και την παρέμβασή τους σε όλα τα μέτωπα, παράλληλα με την πορεία προς τη Συνδιάσκεψη. Ο γύρος αυτός θα ολοκληρωθεί μέχρι το επόμενο ΠΣΟ το Νοέμβρη».
• Ολόκληρη η απόφαση του ΠΣΟ της 18/10 στο antarsya.gr.
“Θα υπάρξουν δυνάμεις ν’ ανάψουν τη σπίθα”
Τα σημεία που αποτυπώνονται στην απόφαση του ΠΣΟ συζητήθηκαν στη διάρκεια της διαδικασίας του ΠΣΟ.
“Η εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ το Γενάρη με την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ το Σεπτέμβρη έχει εντελώς διαφορετικό κοινωνικό περιεχόμενο”, είπε στην τοποθέτησή του ο Μάνος Σκούφογλου. “Τότε εξέφραζε την ελπίδα μαζί με την αυταπάτη, τώρα εκφράζει την προς το παρόν αμηχανία και την προς το παρόν αποδοχή ότι στις συγκεκριμένες συνθήκες δεν υπήρχε εναλλακτική. Δεν θα κρατήσει για πολύ αυτό. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν όροι σταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος. Το εκλογικό αποτέλεσμα είναι η ένδειξη ότι ένας κύκλος κλείνει. Έκλεισε ένας κύκλος και στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ αναζήτησης συμμαχιών, στη βάση του μίνιμουμ προγράμματος. Η συζήτηση είναι πια σε άλλη κατεύθυνση, στο πώς ανασυγκροτείται το κίνημα”.
Εκτιμώντας το εκλογικό αποτέλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ο Χρήστος Μπίστης τόνισε: “Χρειάζεται με νηφαλιότητα και με αναγκαία αυτοπεποίθηση να δούμε πως θα αξιοποιήσουμε τις νέες συνθήκες... Ας θυμηθούμε πώς ήταν τα πράγματα το '73 πριν από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Η χούντα έβαλε πρωθυπουργό τον Μαρκεζίνη και είχαν συμφωνήσει το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων, αστικά κόμματα, ΚΚΕ εσωτερικού, με ΚΚΕ να λέει ότι δεν είναι ώριμες οι συνθήκες για επαναστατικές λύσεις, ότι πάμε στην κατεύθυνση των εκλογών. Με τη σπίθα που ξεκίνησε από τη Νομική και με το συγκεκριμένο ζήτημα της μη υποταγής στις ελεγχόμενες φοιτητικές εκλογές, αυτή η σπίθα έβαλε φωτιά στο Πολυτεχνείο. Οι δυνάμεις που υπήρχαν τότε ήταν ελάχιστες. Δεν υπήρχε οργανωμένη επαναστατική δύναμη που να δώσει συνολική διέξοδο. Σήμερα υπάρχουν αναλογίες. Η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία έχει τάση απονομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος και αναζήτησης διεξόδου. Και το ζητούμενο είναι, αν θα υπάρξουν δυνάμεις που θα ανάψουν τη σπίθα για να φουντώσει η πυρκαγιά. Σήμερα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με όλες τις αδυναμίες και τις αντιφάσεις, είναι η πιο ισχυρή δύναμη της επαναστατικής αριστεράς από τη Μεταπολίτευση και μετά. Σήμερα, όπως τότε, χρειάζεται να οργανωθεί η αντίσταση στα μέτρα του μνημονίου, που μπορεί να κλιμακωθεί και να ανάψει την πυρκαγιά”.
Πηγή αστάθειας
“Ένας ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση είναι πηγή αστάθειας για την κυρίαρχη τάξη και όχι πηγή δύναμης”, τόνισε ο Γιώργος Ράγκος. “Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χάσει 300.000 ψήφους από το Γενάρη και οι ψήφοι που πήρε από την εργατική τάξη, είναι ψήφοι που δεν δίνουν καμία λευκή επιταγή στο ΣΥΡΙΖΑ. Τα αποτελέσματα και αυτή η κίνηση της τάξης δημιούργησε τη μεγαλύτερη κρίση αυτή τη στιγμή και στα αστικά κόμματα όπως στη ΝΔ, που βρίσκεται σε πολιτική κρίση. Οι πολιτικοί εκφραστές της άρχουσας τάξης δεν έχουν σταθερότητα και αυτό δημιουργεί πολύ μεγάλες δυνατότητες για το κίνημα από τα κάτω. Σήμερα έχουμε μέσα στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές και στη νεολαία, έναν κόσμο ο οποίος έδωσε μάχες το προηγούμενο διάστημα και εκφράστηκε με το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Είναι κόσμος που θέλει να συγκρουστεί με τα μνημόνια, την ΕΕ, το ρατσισμό. Άρα οι πρωτοβουλίες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ το επόμενο διάστημα χρειάζεται να δώσουν τη δυνατότητα στον κόσμο να εκφραστεί, να αγωνιστεί και να κερδίσει”.
“Στο νέο κύκλο που ανοίγει αναδεικνύεται το ζήτημα μιας άλλης αριστεράς το οποίο χρειάζεται να το υπηρετήσουμε, συλλογικά, ενιαία, με στρατηγικό, τακτικό και κινηματικό τρόπο” είπε μεταξύ άλλων ο Άγγελος Χάγιος. “Δεν αντιμετωπίσαμε το πρωτοφανές γεγονός, τον Ιούλιο -Αύγουστο, της τριπλής ένταξης της ΑΡΑΝ και της ΑΡΑΣ, στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στη ΜΑΡΣ και στη ΛΑΕ. Τότε κάναμε πίσω όλοι μας στο όνομα της ενότητας.
Η συζήτηση για τη μετωπική πολιτική αποσυνδέθηκε σε μεγάλο βαθμό από το συνολικό αντικαπιταλιστικό σχέδιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Σήμερα χρειάζεται να μιλήσουμε για τη στρατηγική, για την άλλη κοινωνία, για την επανάσταση. Αυτό όχι μόνο δεν μας ξεκόβει αλλά μας συνδέει με τις πιο ριζοσπαστικές τάσεις του κινήματος, που ψάχνονται για απαντήσεις, πέρα από τον καπιταλισμό.
Επιμένουμε στο πολιτικό μέτωπο αλλά με σχέδιο προγραμματικής και στρατηγικής σύγκλισης. Ιστορικό πρόβλημα της αριστεράς είναι ο συμβιβασμός με την αστική τάξη της χώρας μας. Η ΛΑΕ μιλάει για την ανάγκη συνεργασίας με τμήματα του κεφάλαιου για μία παραγωγική ανασυγκρότηση. Αν δεν έχουμε ως βασική αρχή την πάλη ενάντια στο κεφάλαιο και την ΕΕ, δεν υπάρχει δυνατότητα επαναστατικής στρατηγικής και τακτικής. Από αυτή τη σκοπιά χρειάζεται να υπερβούμε τον εαυτό μας και να διαμορφώσουμε ένα πλατύ πρόγραμμα κοινωνικού κινήματος και πολιτικών μετώπων”.