Η απόφαση του Ρέππα να στείλει το νόμο προς ψήφιση, ενώ ακόμα βρισκόταν σε εξέλιξη ο “διάλογος” που ο ίδιος κάλεσε με τα συνδικάτα των συγκοινωνιών, έδειξε ότι μόνο οι απεργίες μπορούν να σταματήσουν την κυβέρνηση, την τρόικα και τις επιθέσεις τους.
Η κίνηση του Ρέππα αποκάλυψε πόσο ψεύτικες ήταν τόσο καιρό οι εκκλήσεις του προς τους εργαζόμενους να κάτσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων γιατί δήθεν το υπουργείο του “ήταν πάντα ανοιχτό”, γιατί “κανένα νομοθέτημα δε θα περνούσε χωρίς να έχει προηγηθεί η κατάθεση απόψεων και προτάσεων από τους εργαζόμενους”, γιατί “πάντα υπήρχαν περιθώρια αλλαγών”. Ο διάλογος ήταν στημένος κι αυτό πλέον δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν.
Στην ουσία, ήταν άλλη μια προσπάθεια της κυβέρνησης να πιέσει τους εργαζόμενους να σταματήσουν τις απεργίες. Οσο δεν το κατάφερνε -την πρώτη εβδομάδα οι απεργίες σε λεωφορεία και τρόλεϊ συνεχίστηκαν- ο “διάλογος” πίεζε τις ηγεσίες των συνδικάτων στα ΜΜΜ να αναστείλουν τις κινητοποιήσεις. Οταν την δεύτερη εβδομάδα αυτό είχε επιτευχθεί, ο υπουργός αποφάσισε ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να καταθέσει το νόμο ώστε να πάρει τη σειρά του στις διάφορες επιτροπές της Βουλής κι από εκεί στην Ολομέλεια.
Σκέτη κοροϊδία
Ο αιφνιδιασμός εξαγρίωσε τους εργαζόμενους. Αυτό ήταν αναμενόμενο αφού οι κινητοποιήσεις σταμάτησαν χωρίς τη θέληση ή με πολλούς ενδοιασμούς από τη μεριά της βάσης. Ακόμα περισσότερο, όταν οι τροποποιήσεις που επικαλείται η κυβέρνηση ότι έγιναν στο νόμο είναι σκέτη κοροϊδία -οι ΣΣΕ δεν θα καταργηθούν αλλά θα “αντικατασταθούν” όπως λέει πια το σχέδιο νόμου, οι μετατάξεις δεν θα ισχύουν για όσους εργαζόμενους μπορούν να συνταξιοδοτηθούν μέσα στο χρόνο κι άλλα τέτοια γελοία παρουσίασε ως “ουσιώδεις” αλλαγές το υπουργείο. Οι “κόκκινες γραμμές” των εργαζόμενων αγνοήθηκαν εξ ολοκλήρου γιατί αυτές ακριβώς έχουν βάλει στο στόχαστρο και θέλουν να τσακίσουν κυβέρνηση και τρόικα. Ετσι τώρα, τη θέση του διαλόγου παίρνουν οι απεργίες.
Την αρχή έκαναν οι εργαζόμενοι στο ΜΕΤΡΟ. Αμέσως μετά την κατάθεση του νόμου, το Σωματείο Εργαζομένων Λειτουργίας Μετρό Αθήνας (ΣΕΛΜΑ) ενεργοποίησε την απόφαση της τελευταίας Γενικής του Συνέλευσης για 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες ενάντια στο νόμο, για την επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων. Ξεκίνησαν με επιτυχία τη Δευτέρα 31/1, συνέχισαν κόντρα στα δικαστήρια την Τρίτη 1/2 και δήλωναν αποφασισμένοι να προχωρήσουν μέχρι τη νίκη. Η απόφασή τους για απεργία διαρκείας έδινε το παράδειγμα σε όλα τα Μέσα.
Την ίδια ημέρα που το ΣΕΛΜΑ έκανε την αρχή, οι οδηγοί της ΕΘΕΛ πραγματοποιούσαν στάση εργασίας και γενική συνέλευση αποφασίζοντας 48ωρη απεργία 1 και 2/2, στάση εργασίας στις 4/2, κινητοποιήσεις και συλλαλητήρια, στάση εργασίας και νέα γενική συνέλευση στις 7/2. Τα Σωματεία του ΗΛΠΑΠ αποφάσιζαν με τη σειρά τους 48ωρη απεργία 1 και 2/2 και στάση εργασίας από τις 11πμ έως τις 3.30μμ στις 4/2, ενώ και τα Σωματεία του ΗΣΑΠ αποφάσιζαν 48ωρη απεργία στις 2 και 3/2 και στάση εργασίας 12μ-4μμ στις 4/2 και συλλαλητήριο.
Πρακτικά, με αυτό το πρόγραμμα, όλη η πρώτη εβδομάδα του Φλεβάρη είναι απεργιακή για τα ΜΜΜ και η προοπτική είναι για συνέχεια και κλιμάκωση την επόμενη βδομάδα.
Οι απεργιακές αποφάσεις των εργαζόμενων είναι σημαντικές για έναν ακόμα λόγο. Οι αυξήσεις στις τιμές των εισιτηρίων στις αστικές συγκοινωνίες μπήκαν σε ισχύ χωρίς τις αστικές συγκοινωνίες. Αυτή είναι η δύναμη που μπορεί να ανατρέψει το νέο χαράτσι σε μισθούς και συντάξεις που θέλουν να επιβάλουν κυβέρνηση και τρόικα. Κάθε εργαζόμενος και νεολαίος, κάθε συνταξιούχος χρειάζεται να συμπαρασταθεί στις απεργίες των ΜΜΜ μέχρι τη νίκη.
Διαβάστε επίσης: