Η απεργιακή πρόταση που κατέθεσε ομάδα εργαζόμενων από τα κάτω και τη στήριξαν οι παρατάξεις Ανεξάρτητη Παρέμβαση και ΕΑΣ υπερίσχυσε της πρότασης που κατέβαζε η πλειοψηφία του ΔΣ του Συνδικάτου. Αυτή ήταν η απάντηση της βάσης των εργαζόμενων στο πραξικόπημα -ένα από τα πολλά τους τελευταίους μήνες- που είχε κάνει η ΠΑΣΚΕ στην προηγούμενη συνέλευση, μία βδομάδα νωρίτερα, για να πετύχει την αναστολή των απεργιακών κινητοποιήσεων.
Η ανατροπή αυτή φαινόταν καιρό τώρα ότι θα έρθει. Ενα ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι των εργαζόμενων που παρακολουθούσε τις συνελεύσεις έκφραζε ξεκάθαρα την αποδοκιμασία του για την ηγεσία του συνδικάτου που κάθε φορά προσπαθούσε να βάλει φρένο στην αγωνιστική διάθεση του κλάδου και την απεργιακή του κλιμάκωση. Η αιφνιδιαστική κατάθεση του νόμου για τις αστικές συγκοινωνίες στη Βουλή από τον Ρέππα την περασμένη Πέμπτη επιτάχυνε τη διαδικασία. Τρεις μόλις μέρες νωρίτερα, Δευτέρα 24/1, η ηγεσία της ΠΑΣΚΕ έδινε όρκους πίστης ότι ο διάλογος είναι σε καλό δρόμο και πως γι' αυτό είναι προς όφελος του κλάδου να αναστείλει τις απεργίες -και με μια σειρά τρικλοποδιές που διέλυσαν εκείνη τη συνέλευση, πέρασε αυτή την απόφαση.
Με το νέο της κατάθεσης του νόμου, οι οδηγοί εξαγριώθηκαν και απέναντι στο υπουργείο για όλα τα ψέματα και τον στημένο του διάλογο και απέναντι στην ηγεσία του συνδικάτου που είχε αναστείλει τον αγώνα χωρίς τη συγκατάθεση της βάσης. Τριάντα-σαράντα οδηγοί -ανάμεσά τους οδηγοί που είχαν προτείνει απεργίες όλη την περασμένη εβδομάδα κόντρα στην αναστολή- μαζεύτηκαν στο αμαξοστάσιο του Πειραιά την προηγούμενη της συνέλευσης και συζήτησαν πώς δε θα αφήσουν ξανά την ηγεσία του συνδικάτου να περάσει τις δικές της αποφάσεις.
“Μπορούμε να νικήσουμε”
“Εχουμε αγανακτήσει με τα μέτρα κατά των εργαζόμενων, όλων των εργαζόμενων, που παίρνει η κυβέρνηση”, μας είπε ο Γιάννης Σταθουλόπουλος, από το αμαξοστάσιο του Ελληνικού που συμμετείχε στη συνάντηση. “Ετσι αποφασίσαμε σε συνάντηση που την κάναμε μόνοι μας να βγάλουμε κάποιες αποφάσεις προς τη συνέλευση γιατί όλο αυτό το διάστημα που βάζουμε μπροστά το συνδικάτο να αποφασίζει για μας, δεν έχουμε δει αποτέλεσμα κανένα. Δεν πρέπει να φοβόμαστε την επίταξη και με όσα μας απειλούν. Μπορούμε να νικήσουμε”.
Στη γενική συνέλευση, το κλίμα ήταν πολεμικό από την πρώτη στιγμή. Η πλειοψηφία των εργαζόμενων ψήφισε για πρόεδρο της συνέλευσης, όχι αυτόν που πρότεινε η ηγεσία του συνδικάτου, αλλά τον Παναγιώτη Σκοκέα, έναν από τους παραπάνω οδηγούς που αυτοπροτάθηκε στη θέση. Ετσι, η ομάδα αυτή των εργαζόμενων, κερδίζοντας το προεδρείο της συνέλευσης, έκανε από την αρχή αισθητή την παρουσία της. “Επειδή την προηγούμενη βδομάδα το καταστατικό μας έγινε πατσαβούρι”, ήταν τα πρώτα λόγια του Π. Σκοκέα, “ενώ πατσαβούρι είναι το νομοσχέδιο, σήμερα ας τηρήσουμε το καταστατικό μας που είναι ευαγγέλιο. Θα δώσω από πέντε λεπτά χρόνο στα μέλη του ΔΣ να αναπτύξουν τις απόψεις τους και αμέσως μετά το λόγο θα πάρουν οι συνάδελφοι. Η ψηφοφορία στο τέλος θα γίνει με ανάταση χειρός”.
Ετσι ξεκίνησε η συνέλευση. Αμέσως διαμορφώθηκαν δύο μπλοκ. Το ένα γύρω από την πρόταση της πλειοψηφίας του ΔΣ του Συνδικάτου που, εκτός της 48ωρης απεργίας 1 και 2/2, μιλούσε για στάσεις εργασίας όλη την επόμενη βδομάδα και νέα γενική συνέλευση στις 14 Φλεβάρη. Σε αυτή την πρόταση συμμετείχαν όλα τα μέλη του ΔΣ -εκτός του Αποστόλη Κασιμέρη από την Ανεξάρτητη Παρέμβαση που στήριξε την πρόταση της βάσης- με κύριες δυνάμεις την ΠΑΣΚΕ, τη ΔΑΚΕ και τη ΔΑΣ. Για την πλειοψηφία των εργαζόμενων, ήταν πρόταση αποκλιμάκωσης καθώς ανέβαλε την επόμενη συνέλευση για δεκαπέντε μέρες.
Ο εκπρόσωπος της ΔΑΣ ανέλαβε δύο φορές, τόσο στην αρχική του τοποθέτηση ως παράταξη αλλά και στο τέλος ζητώντας να δευτερολογήσει, να υπερασπίσει αυτήν την πρόταση. Η επιχειρηματολογία του έδειξε πως και η ΔΑΣ έχει ως δεδομένο ότι ο κλάδος έχει ηττηθεί αφού δεν σταμάτησε να λέει ότι “το νομοσχέδιο θα ψηφιστεί”, ότι “ο αγώνας θα πάει μακριά, μέχρι το Μάη ή και τον Ιούνη” και άρα έπρεπε να γίνει “οικονομία δυνάμεων”.
Το άλλο μπλοκ στηρίχτηκε σε δεκάδες τοποθετήσεις εργαζόμενων από τα κάτω. Ισως για πρώτη φορά τόσοι πολλοί εργαζόμενοι πήραν το λόγο για να εκφράσουν τις ανησυχίες τους, τις σκέψεις τους και τις προτάσεις τους για τον αγώνα και πώς πρέπει να δοθεί. Οι τοποθετήσεις τους ενδεικτικές: “Καθε τρεις μήνες θα κοιτάμε τη μισθοδοσία μας και δε θα πιστεύουμε αυτό που βλέπουμε. Δεν έχει τελειωμό αυτή η επίθεση, για δέκα χρόνια λένε το λιγότερο. Πάει μακριά η βαλίτσα για τις 14 Φλεβάρη, νέα συνέλευση στις 7 Φλεβάρη. Ολοι μαζί μπορούμε να ανατρέψουμε τα πάντα”.
“Δεν θα περάσει”
“Αυτό το νομοσχέδιο είναι επικίνδυνο για μας και τις οικογένειές μας. Οι συνδικαλιστές μεταξύ τους λένε ότι το νομοσχέδιο θα περάσει, τους λέμε ότι δε θα περάσει, δεν βγήκαμε εμείς στο δρόμο για να περάσει”, “Να πάμε στη ΓΣΕΕ που όφειλε να μας καλύψει. Οταν θα αρχίσουμε τις 48ωρες και μας κηρύξουν σε επίταξη πρέπει η ΓΣΕΕ να μας καλύψει. Αν η ΓΣΕΕ κηρύξει πενθήμερη γενική απεργία, θα πάρει τους νόμους του ο υπουργός και θα τους βάλει εκεί που ξέρει”.
“Δε θέλουμε να παίζουμε με τη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας. Ολοι αύριο και μεθαύριο στις πορείες για να τους πολεμήσουμε. Αφού δε μας σέβονται, πρέπει να μας φοβηθούν”, ήταν κάποια από όσα είπαν οι εργαζόμενοι.
Ολοι όσοι μίλησαν και οι εκατοντάδες στο ακροατήριο που τους καταχειροκρότησαν, συμφωνούσαν στις κινητοποιήσεις αυτής της εβδομάδας (48ωρη απεργία 1 και 2/2 και στάση εργασίας την Παρασκευή 4/2, 11πμ-3.30μμ) και πρότειναν νέα συνέλευση άμεσα, την επόμενη Δευτέρα 7/2, ώστε ξανά η βάση να συζητήσει και να αποφασίσει τη συνέχεια και την κλιμάκωση του αγώνα. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν αναμφισβήτητα υπέρ αυτής της πρότασης.
Την Τρίτη 1/2, πρώτη ημέρα της 48ωρης απεργίας, μία μαζική πορεία ξεκίνησε από την Ομόνοια, βάδισε στη Βουλή και κατέληξε στη ΓΣΕΕ, ενώ οι εργαζόμενοι προετοίμαζαν και νέες κινητοποιήσεις τις επόμενες μέρες των απεργιών. Μετά την ανταρσία της Δευτέρας, η συνέχεια πρέπει να είναι η απεργιακή κλιμάκωση. Στη νέα συνέλευση στις 7/2 οι εργαζόμενοι πρέπει να προχωρήσουν ένα βήμα ακόμα και να πάρουν απόφαση για οριστικό χειρόφρενο μέχρι την ανατροπή του νόμου.
″Οι οδηγοί σήμερα μίλησαν και έκοψαν το καπίστρι. Εγινε αυθόρμητα αυτή η κίνηση γιατί η αγανάκτηση ξεχείλισε. Σιγά σιγά αρχίσαμε να μαζευόμαστε, να συζητάμε και είδαμε ότι η δύναμη είμαστε εμείς. Κι όπου μας βγάλει. Μεθοδικά θα το φτάσουμε στο τέρμα″. Παναγιώτης Σκοκέας