Παρά τη μεταφορά τους στο κτίριο της Οδού Πατησίων και τις άθλιες συνθήκες που αντιμετωπίζουν, ο αγώνας τους για νομιμοποίηση συνεχίζεται, σε πείσμα της στημένης επίθεσης που δέχτηκαν τόσο οι ίδιοι όσο και το φοιτητικό άσυλο.
Άπειρα ψέματα ακούστηκαν όλο αυτό το διάστημα. Το πρώτο ψέμα το είπε η Κοσμητεία της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών που αποφάσισε να προχωρήσει σε κλείσιμο της σχολής την επόμενη ημέρα από την έναρξη της απεργίας πείνας με το επιχείρημα ότι μπαίνει σε κίνδυνο η δημόσια Υγεία. Παραμύθια. Οι μετανάστες ήταν συγκεντρωμένοι στο κτίριο της οδού Σόλωνος που δεν έχει καμία επικοινωνία με τις αίθουσες των μαθημάτων. Οι εργασίες στο συγκεκριμένο κτίριο ξεκίνησαν μετά το σεισμό του 1999, και από τότε παραμένει κλειστό. Μετά από 12 χρόνια το κτίριο δεν έχει παραδοθεί στους φοιτητές. Επιπλέον κλιμάκιο γιατρών που έστειλε η Πρυτανεία για να εξετάσει τους μετανάστες έκρινε ότι δεν συντρέχει κανένας κίνδυνος για τη δημόσια Υγεία. Το κτίριο όλες αυτές τις μέρες διατηρούνταν, από τους ίδιους τους μετανάστες, πολύ πιο καθαρό από ότι μπορεί να διατηρήσει τις υπόλοιπες αίθουσες το ιδιωτικό συνεργείο καθαριότητας.
Ο μόνος λόγος για αυτή την απόφαση ήταν να εμποδιστεί η οποιαδήποτε συλλογική διαδικασία του φοιτητικού κινήματος μέσα στη Νομική, όπως η διεξαγωγή συνελεύσεων, συζητήσεων, εκδηλώσεων και η μετατροπή της Νομικής σε κέντρο συμπαράστασης στον αγώνα των μεταναστών. Ήδη, ήταν γνωστό ότι το ΔΣ του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής είχε πάρει απόφαση υπέρ της φιλοξενίας των μεταναστών.
Το δεύτερο θέμα ήταν αυτό της “καταπάτησης” του ασύλου. Από την πρώτη μέρα της απεργίας πείνας, ο Παπούλιας, ο Παπανδρέου και ο Σαμαράς, ζήτησαν να εφαρμοστεί ο νόμος για το άσυλο. Ο Παπούλιας, είπε ότι υπάρχει «κατάχρηση, η οποία πρέπει να εξεταστεί», ο Σαμαράς έθεσε θέμα της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου “ενός θεσμού που έχει ξεπεραστεί”, ενώ ο Παπανδρέου τόνισε ότι πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος για το άσυλο που ψήφισε η ΝΔ. Το ΛΑΟΣ, υποστήριξε πως “συντελείται το κακούργημα της παράνομης διακίνησης λαθρομεταναστών από την Κρήτη στην Αθήνα, το οποίο δίνει στην Αστυνομία το δικαίωμα της επέμβασης χωρίς προηγούμενη άδεια των πρυτανικών αρχών”.
Η πρώτη ένσταση είναι: κοίτα ποιοι μιλάνε για το άσυλο! Ο γνωστός φασίστας βουλευτής του ΛΑΟΣ, Μάκης Βορίδης που τολμά να συμμετέχει σε πάνελ για το θέμα του ασύλου, είχε το 1984 διαγραφεί από το φοιτητικό σύλλογο της Νομικής για τη φασιστική του δράση. Στις 22 Απριλίου 1986 με τη συνδρομή του έγινε αιματηρή επιδρομή ΕΠΕΝιτών στη Νομική με αποτέλεσμα να τραυματιστούν αρκετοί φοιτητές. Ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας της εποχής έγραφε: "Επιδρομή από φασιστοειδή στοιχεία και μέλη της ΕΠΕΝ οπλισμένα με στιλέτα και λοστούς έγινε χθες το πρωί στη Νομική Σχολή της Αθήνας, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν εννιά φοιτητές και να προκαλέσουν ζημιές στο κτίριο. Την ίδια ώρα συνεδρίαζε το κεντρικό Συμβούλιο της ΕΦΕΕ, που αποφάσισε να υποβάλει μήνυση κατά του Μάκη Βορίδη (πρόκειται για φοιτητή της Νομικής σχολής που έχει διαγραφεί από τον φοιτητικό σύλλογο για φασιστική δράση) που ηγείτο της ομάδας των φασιστών".
Το άσυλο δεν χαρίστηκε στους φοιτητές, αλλά κατακτήθηκε μέσα από τους αγώνες του φοιτητικού και του λαϊκού κινήματος της Μεταπολίτευσης ενάντια σε όλους αυτούς που και τότε και σήμερα το υπονομεύουν. Οι αγώνες του φοιτητικού κινήματος είχαν στόχο να εμποδίσουν την αστυνομία, τους εισαγγελείς και κάθε λογής φασιστοειδή, να παρεμβαίνουν στις διαδικασίες και τις αποφάσεις των φοιτητικών συλλόγων, όπως γινόταν την περίοδο της δικτατορίας. Το να μπορεί το κάθε κατατρεγμένο και κυνηγημένο κομμάτι της κοινωνίας να αξιοποιεί το άσυλο για να οργανώνει την αντίσταση του, αυτό ήταν και είναι το πραγματικό περιεχόμενο του ασύλου.
Άλλωστε ο νόμος της ΝΔ που επικαλέστηκε ο Παπανδρέου και η Διαμαντοπούλου για το άσυλο, ψηφίστηκε μέσα από τις πιο αντιδημοκρατικές διαδικασίες. Πρόκειται για το νόμο πλαίσιο της Γιαννάκου που πέρασε από τη Βουλή το 2007, παρά το γεγονός ότι 700 πανεπιστήμια σε όλη τη χώρα ήταν κατηλειμμένα για μήνες και οι πανεπιστημιακοί σε απεργία διαρκείας. Η κυβέρνηση της ΝΔ αντιμετώπισε αυτό το κίνημα με τη σκληρή καταστολή των ΜΑΤ, που δε δίσταζαν να επιτεθούν βάναυσα με ρόπαλα, με ανοιγμένα κεφάλια, ακόμα και πυροβολισμούς στο φοιτητικό κίνημα.
Το τρίτο ψέμα είναι η προπαγάνδα ότι πολιτικές δυνάμεις υποκίνησαν την απεργία των μεταναστών για την εκμεταλλευτούν πολιτικά.
“Υποκινητές”
Η κυβέρνηση, η ΝΔ και το ΛΑΟΣ βλέπουν «υποκινητές» όπου τους βολεύει: τα κόμματα και οι αντιρατσιστικές οργανώσεις που παλεύουν στο πλευρό των μεταναστών είναι “υποκινητές έκνομων πράξεων”. Οι Χρυσαυγίτες και τα πρωτοπαλίκαρα του ΛΑΟΣ, που έχουν καταλάβει την πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα και οργανώνουν επιθέσεις σε μετανάστες, σε σπίτια και σε τζαμιά είναι απλά «αγανακτισμένοι κάτοικοι της περιοχής».
Τα τελευταία χρόνια οι μετανάστες παίρνουν ενεργό ρόλο όχι μόνο στο αντιρατσιστικό, αλλά συνολικά στο εργατικό κίνημα. Απεργίες μεταναστών έγιναν στη Μανωλάδα, στη Μηχανιώνα, στη Σκάλα Λακωνίας, στα Γιάννενα πρόσφατα. Απεργίες πείνας που νίκησαν έγιναν πριν από δύο χρόνια στα Χανιά, από την Επιτροπή Ιρανών Πολιτικών Προσφύγων τον περασμένο Οκτώβρη στα Προπύλαια και αυτή τη στιγμή από την Επιτροπή Αφγανών Προσφύγων στα Προπύλαια, των Ιρανών και των Παλαιστίνιων στο Πολυτεχνείο.
Η αλήθεια είναι ότι ο πραγματικός υποκινητής είναι η ίδια η ρατσιστική πολιτική της κυβέρνησης. Η οποιαδήποτε δυνατότητα νομιμοποίησης έχει σταματήσει από τον Απρίλη του 2006. Εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες οι οποίοι είχαν άδειες παραμονής τα προηγούμενα χρόνια δεν μπορούν να τις ανανεώσουν, αφού λόγω ανεργίας ή λόγω μαύρης εργασίας δεν συμπληρώνουν τον απαραίτητο αριθμό ενσήμων.
Οι μετανάστες έκαναν πολύ σωστά που απευθύνθηκαν σε αντιρατσιστικές οργανώσεις να στηρίξουν έναν δύσκολο και επικίνδυνο για τη ζωή τους αγώνα. Το πρόβλημα είναι ακριβώς το ανάποδο. Η αριστερά θα έπρεπε να στηρίξει αυτή τη μάχη μέχρι το τέλος, ανοίγοντας τη συζήτηση μέσα στην κοινωνία, στα συνδικάτα, τους φοιτητικούς συλλόγους, οργανώνοντας εκδηλώσεις, συγκεντρώσεις, πορείες και εξηγώντας ότι η επίθεση στους μετανάστες είναι κομμάτι της συνολικότερης επίθεσης στην εργατική τάξη και τη νεολαία. Μια φοιτητική συνέλευση και κατάληψη στη Νομική στο πλευρό των μεταναστών θα έκοβε το βήχα σε όλα τα ρατσιστικά παπαγαλάκια. Αυτή ήταν η δική μας πρόταση.
Το ΚΚΕ παρόλο που θεώρησε δίκαια τα αιτήματα των μεταναστών, αναπαρήγαγε την ίδια κινδυνολογία για τη διακινδύνευση του πανεπιστημιακού ασύλου από την κατάληψη και κατήγγειλε τους συμπαραστάτες των απεργών πείνας για εκμετάλλευση του προβλήματος. Ο Τσίπρας δήλωσε ότι “η εγκατάσταση των μεταναστών στη Νομική αποδείχθηκε κακή επιλογή”, ενώ ο Αλαβάνος στον ίδιο τόνο δήλωσε ότι “δεν ήταν η πιο εύστοχη πρωτοβουλία η επιλογή της Νομικής για την προβολή των αιτημάτων των μεταναστών».
Αντί για χωροταξικές συμβουλές αυτό που χρειαζόταν ήταν η οργάνωση της συμπαράστασης και η μετατροπή των αιτημάτων των 300 μεταναστών για νομιμοποίηση σε αίτημα όλου του εργατικού κινήματος.
Χιλιάδες διαδηλωτές
Ούτως ή άλλως η κυβέρνηση ήξερε πολύ καλά ότι οι συσχετισμοί δεν είναι με το μέρος της ούτε στο ζήτημα του ρατσισμού ούτε στο ζήτημα του ασύλου. Την ώρα που τα ΜΑΤ είχαν κυκλώσει τη Νομική χιλιάδες διαδηλωτές είχαν συγκεντρωθεί στους γύρω δρόμους. Έγινε πορεία από τα Προπύλαια στην Ιπποκράτους και στην Ακαδημίας προς τη Νομική και οι σύντροφοι του ΣΕΚ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρωτοστάτησαν σε αυτή την κινητοποίηση που καλούσε τον κόσμο να ξεσηκωθεί ενάντια στην αστυνομική επιχείρηση καταπάτησης του ασύλου.
Όλα αυτά έπαιξαν ρόλο. Απόδειξη ότι ενώ τα ξημερώματα της Πέμπτης η κυβέρνηση είχε την κάλυψη εισαγγελέα για να στείλει τα ΜΑΤ να μπουκάρουν στη Νομική, ύστερα από εντολή του Πρυτανικού Συμβουλίου, δεν αποφάσισε να το κάνει φοβούμενη ένα νέο ντόμινο φοιτητικών καταλήψεων και κοινωνικής εξέγερσης. Όπως γράφει δημοσίευμα της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ (30/1) “το θρίλερ των διαβουλεύσεων με πολιτικούς αρχηγούς, πρυτάνεις, εκπροσώπους μεταναστών για την έξοδο από το κτίριο έγινε με το φόβο του Δεκέμβρη”.
Παρά την στημένη προπαγάνδα κατά των μεταναστών, όλοι αυτοί ήταν αναγκασμένοι να παραδέχονται τα προβλήματα των μεταναστών, παίρνοντας υπόψη τους ότι ο κόσμος που στέκεται στο πλευρό των μεταναστών δεν είναι μειοψηφία. Μειοψηφία είναι η ίδια η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που έδινε προεκλογικά υποσχέσεις για σεβασμό στα δικαιώματα των μεταναστών και τώρα καταργεί κάθε έννοια δικαιώματος. Αυτή είναι η εμπειρία εκατομμυρίων ανθρώπων, που δεν μπορεί να ανατραπεί όσες προσπάθειες και αν κάνει η κυβέρνηση και τα στηρίγματά της, να διασπάσουν και να αποπροσανατολίσουν όσους αντιστέκονται και παλεύουν για την ανατροπή του Μνημονίου, της φτώχειας και του ρατσισμού.