Διεθνή
Ένας γιος Πακιστανού εργάτη, δήμαρχος στο Λονδίνο!

Το αντιρατσιστικό συλλαλητήριο στο Λονδίνο στις 19 Μάρτη

Παρά τη λάσπη σε βάρος του υποψήφιου δημάρχου και του Εργατικού Κόμματος, και παρά την λάθος υποχωρητική στάση του ηγέτη των Εργατικών Τζέρεμι Κόρμπιν, το Λονδίνο εξέλεξε για δήμαρχο τον Σαντίκ Καν, τον πρώτο μουσουλμάνο δήμαρχο, δεύτερης γενιάς μετανάστη, γιο οδηγού λεωφορείου! 
 
Αποτελεί μια μεγάλη νίκη απέναντι στις λυσσασμένες προσπάθειες του Συντηρητικού Κόμματος, αλλά και απέναντι στους “ειδικούς” που προέβλεπαν ότι η άνοδος στην ηγεσία του Εργατικού Κόμματος του Τζέρεμι Κόρμπιν, ενός σοσιαλιστή που εναντιώνεται στη λιτότητα, θα προκαλούσε ραγδαία πτώση στα εκλογικά ποσοστά. Πρόκεται για ένα ακόμη από τα σημάδια της στροφής του κόσμου στην Ευρώπη ενάντια στην κυρίαρχη ρητορική. 
 
Aυτή η επιτυχία πάτησε πάνω στο έδαφος που έστρωσαν οι συνεχείς αντιρατσιστικές κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων σε κάθε γειτονιά του Λονδίνου, ενάντια στη ρατσιστική δημαγωγία του Ukip, ενάντια στους ακροδεξιούς τραμπούκους και τους φασίστες του ΕDL και του BNP, αλλά και στο μεγάλο κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες. Πάτησαν πάνω στη δουλειά πλατιών αντιφασιστικών και αντιρατσιστικών μετώπων όπως το UAF (Unite against fascism) και το Stand up to racism.  Aποκορύφωση  αυτών των κινητοποιήσεων ήταν το μεγάλο αντιφασιστικό-αντιρατσιστικό συλλαλητήριο που έγινε πριν λίγες βδομάδες στο Λονδίνο – και σε δεκάδες ακόμα πόλεις σε όλο τον κόσμο - στις 19 του Μάρτη.
 
Τις μέρες που προηγήθηκαν των εκλογών για τη δημαρχία του Λονδίνου (5 Μαϊου) το κόμμα των Συντηρητικών επιδόθηκε σε απεγνωσμένες προσπάθειες να “κόψει” ψήφους από το Εργατικό κόμμα, με ρατσιστική λάσπη σε βάρος του υποψήφιου δήμαρχου Σαντίκ Καν αλλά και κατηγορίες προς το Εργατικό Κόμμα για αντισημισμό.
 
Πίσω από τις κατηγορίες για αντισημισμό υποκρύβονται μια σειρά από θέματα: Οι προσπάθειες των υποστηρικτών των συμφερόντων του Ισραήλ να βαφτίσουν αντισημισμό τον αντισιωνισμό. Η προσπάθεια στοχοποίησης των μουσουλμάνων με την ταύτιση της στήριξης του αγώνα των Παλαιστινίων με τη στήριξη της τρομοκρατίας. Η προσπάθεια των Συντηρητικών να κρύψουν κάτω από το χαλί τις ρατσιστικές πολιτικές τόσων ετών με την επίδειξη αυτής της υποκριτικής “ευαισθησίας” για το ζήτημα του “αντισημιτισμού”.
 
Λασπολογία
Ο Τζέρεμι Κόρμπιν υποχώρησε σε αυτή τη λασπολογία και απομάκρυνε τον πρώην δήμαρχο Λονδίνου Κεν Λίβινγκστον που κατηγορήθηκε για αντισημισμό. Η αναζωοόγνηση του Εργατικού Κόμματος υποσκάπτεται από τη συνεχή πίεση της δεξιάς πτέρυγας που υποστηρίζει ότι αυτό που λείπει είναι η υιοθέτηση της “μέσης οδού” (σε βάρος της ξεκάθαρης στάσης ενάντια στη λιτότητα, τον πόλεμο και τον ρατσισμό) αλλά και από την υποχωρητικότητα της σημερινής ηγεσίας του σε αυτήν την πίεση.
 
Στην πραγματικότητα, συμβαίνει το αντίθετο: το Εργατικό Κόμμα χάνει επιρροή όπου και όποτε μιμείται τις πολιτικές των Συντηρητικών. Αυτό φάνηκε τα τελευταία χρόνια, τόσο με την ηγεσία του Εντ Μίλιμπαντ, όσο και με τη συντριπτική ήττα στις εκλογές της Συνέλευσης (Κοινοβουλίου) της Σκωτίας, επίσης στις 5 Μάη, όπου το Εργατικό Κόμμα ήρθε τρίτο. (Το Εργατικό Κόμμα είχε στηρίξει την καμπάνια ενάντια στην ανεξαρτησία της Σκωτίας στο δημοψήφισμα του 2014, μαζί με τους Συντηρητικούς).
 

Eκδήλωση υπέρ του Lexit

Η καμπάνια για το Lexit, την αριστερή πρόταση εξόδου από την ΕΕ για το δημοψήφισμα της Βρετανίας στις 23 Ιουνίου, συνεχίζεται την Τετάρτη 18/5 στο Λονδίνο, με εκδήλωση στην οποία θα συμμετέχει ένα πάνελ ομιλητών από όλη την Ευρώπη. 
 
Ο Φιλίπ Κορντά από το γαλλικό συνδικάτο CGT, η Μπριντ Σμιθ από το People Before Profit της Ιρλανδίας, ο Κουίμ Αρουφάτ από το αριστερό καταλανικό κόμμα CUP, η Αργυρή Ερωτοκρίτου από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η Λίντσεϊ Τζέρμαν από το Counterfire, ο Άλεξ Καλλίνικος από το SWP και ο Ρομπ Γκρίφιθς από το Κομμουνιστικό Κόμμα Βρετανίας θα αναπτύξουν την εναλλακτική της διεθνιστικής εξόδου από την ΕΕ. Μπροστά στις εξελίξεις τόσο στη Βρετανία όσο και σε όλη την ΕΕ, μια τέτοια καμπάνια είναι πολύ επίκαιρη. Το Lexit είναι ευκαιρία για όλους όσους αγωνίζονται κατά της λιτότητας και του ρατσισμού να πατήσουν πάνω στην κρίση της ΕΕ και της κυβέρνησης Κάμερον.