Διεθνή

Δύο επαναστάτες σοσιαλιστές βουλευτές εξελέγησαν στη Συνέλευση της Βόρειας Ιρλανδίας (κοινοβούλιο) στις εκλογές που έγιναν την 5η Μάη. Ο Τζέρι Κάρολ που βγήκε πρώτος στο Δυτικό Μπέλφαστ και ο Ίμον ΜακΚαν από το Ντέρυ που εξελέγη στο Φόιλ ήταν υποψήφιοι με τη Συμμαχία People Before Profit (PBP). 

 

Η Συμμαχία PBP δραστηριοποιείται και στο νότο στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας. Στις γενικές εκλογές που έγιναν τον περασμένο Φλεβάρη  στην Ιρλανδία το κοινό κατέβασμα του ΡΒΡ με το Αnti Austerity Alliance κέρδισε 6 έδρες στο κοινοβούλιο. Η επιτυχία αυτή είναι αποτέλεσμα των πολιτικών συγκρούσεων και των αλλαγών που έχουν επιφέρει στη συνείδηση των εργατών. Από την αντίσταση στη λιτότητα, μέχρι το θρίαμβο του “ναι” στο γάμο των ομοφυλόφιλων, στο αντίστοιχο δημοψήφισμα πέρσι, οι μάχες και τα προχωρήματα των εργατών καθόρισαν αυτή την αλλαγή.

 

Αντίστοιχα στη Βόρεια Ιρλανδία, τα δύο μεγαλύτερα κόμματα (DUP και Sinn Fein) εφαρμόζουν τις ίδιες πολιτικές λιτότητας. Όπως λέει ο Τζέρι Κάρολ, “για ένα πολύ μεγάλο διάστημα ο κόσμος βρισκόταν αντιμέτωπος με ένα ψεύτικο δίλημμα”: Ότι έχει να επιλέξει ανάμεσα στη αποδοχή της λιτότητας και τη στήριξη του πολιτικού status quo ή στην επιστροφή στις θρησκευτικές διαμάχες μεταξύ Καθολικών και Προτεσταντών.

 

Η Συμμαχία PBP στη Βόρεια Ιρλανδία κατάφερε να αναδείξει ότι η μάχη που αφορά τους Ιρλανδούς εργαζόμενους είναι η ταξική και όχι η θρησκευτική. Είναι η μάχη ενάντια στη λιτότητα, τις ιδιωτικοποιήσεις και την καταστροφή του περιβάλλοντος, η μάχη για δημόσια δωρεάν Υγεία, για φθηνότερη στέγαση και συγκοινωνίες, η υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων και η διεκδίκησή τους για τους μετανάστες εργάτες, η μάχη για τα δικαιώματα των γυναικών, η μάχη για να μη στηρίζει η Β.Ιρλανδία τις ιμπεριαλιστικές επεμβασεις της Βρετανίας στη Μέση Ανατολή.

 

Ο Ίμον ΜακΚαν, μιλώντας για την επιτυχία της Συμμαχίας, είπε: “Παλεύουμε ενάντια στη λιτότητα τόσο στην Ιρλανδία όσο και στη Βόρεια Ιρλανδία. Είναι κοινός αγώνας. Έχοντας μιλήσει με τόσο κόσμο πόρτα-πόρτα βλέπουμε ότι υπάρχει διάθεση για μια πολιτική που στο παρελθόν φάνταζε μάταιη. Όλα αυτά τα χρόνια υπήρχαν άνθρωποι που έλεγαν ότι ωραία ακούγεται η ενότητα της εργατικής τάξης, αλλά δεν πρόκειται να υπάρξει αλλαγή, ότι έτσι ψήφιζε πάντα ο κόσμος κι έτσι θα συνεχίσει να ψηφίζει”.

 

Όμως αυτό που απέδειξε η επιτυχία της Συμμαχίας είναι ότι υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι κόσμου που αναζητά την εναλλακτική ενάντια στις πολιτικές της λιτότητας, του ρατσιμού και του πολέμου και ότι οι επαναστάτες που δεν επιλέγουν κάποια από τις προδιαγεγραμμένες πλευρές, μπορούν να δώσουν έκφραση σε αυτή την εναλλακτική. Κι αυτό είναι που ενώνει τους εργάτες σε όλη την Ιρλανδία.