Στις 11-12 Ιουλίου στις Βρυξέλλες γίνεται η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ. Στην ατζέντα της Συνόδου θα βρεθούν καταρχήν τα ζητήματα της αύξησης των προϋπολογισμών που δαπανούν οι χώρες μέλη για εξοπλισμούς ώστε να ξεπερνούν το πλαφόν του 2%, καθώς και οι νέοι επιχειρησιακοί σχεδιασμοί των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο.
Ανάμεσα σε αυτούς: Η εναρμόνιση των αμυντικών σχεδιασμών ΝΑΤΟ-ΕΕ μέσα από την δημιουργία ενός κοινού σώματος που σε μόνιμη βάση θα συνδιοργανώνει. Ένα πρόγραμμα συνέχισης της εκπαίδευσης παραστρατιωτικών δυνάμεων του Ιράκ και το άνοιγμα ενός παρόμοιου προγράμματος στην Ιορδανία. Το άνοιγμα του ΝΑΤΟ στην Τυνησία την οποία ο Στόλτενμπεργκ χαρακτήρισε «εταίρο - κλειδί» αλλά και την επέκταση της χρηματοδότησης της νατοϊκής αποστολής στο Αφγανιστάν μετά το 2000. Η διεύρυνση του ΝΑΤΟ με άλλη μια χώρα των Βαλκανίων, τη Δημοκρατία της Μακεδονίας.
Bασικό μέτωπο είναι αυτό της συνεργασίας ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και τις χώρες της ΕΕ, ιδιαίτερα μετά τις αποφάσεις που πήρε η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ αυτό το σαββατοκύριακο.
«Δεν μπορεί παρά να έχουμε μια στενότερη συνεργασία ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ στη Μεσόγειο και αλλού» τόνισε ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Κόντε μετά την πρόσφατη συνάντησή του με τον γ.γ του ΝΑΤΟ Στόλτενμπεργκ. Ήδη την περασμένη Κυριακή, ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών Μιλανέζι τόνισε τη σημασία που έχει για την Ιταλία η Σύνοδος των Βρυξελλών για να μην υποτιμηθεί το «νότιο μέτωπο όπου σοβαρές προκλήσεις προκύπτουν για τη συμμαχία, ξεκινώντας από την τρομοκρατία». Και ο ιταλός υπουργός Εσωτερικών Σαλβίνι παρομοίασε τους πρόσφυγες με πολεμική επίθεση: «Είμαστε κάτω από επίθεση και ζητάμε από το ΝΑΤΟ μια αμυντική συμμαχία για να μας προστατέψει. Η Ιταλία δέχεται επιθέσεις από νότο και ανατολή».
Πάνω στο θέμα ο Στόλτενμπεργκ δήλωσε ότι «Έχουμε ήδη απτά αποτελέσματα», τονίζοντας ότι «ΝΑΤΟ και ΕΕ ανταλλάσσουν πλέον σε πραγματικό χρόνο ειδοποιήσεις για κυβερνοαπειλές» και επεσήμανε ότι η ναυτική επιχείρηση του ΝΑΤΟ Sea Guardian υποστηρίζει την ναυτική επιχείρηση Sophia της ΕΕ (με στόχο το κλείσιμο της κεντρικής Μεσογειακής εισόδου στην Ευρώπη). Είναι προφανές ότι όλα τα απάνθρωπα ευρωπαϊκά σχέδια για περισσότερη αστυνόμευση των συνόρων, δημιουργία στρατοπέδων σε χώρες εκτός ΕΕ και «πλατφορμών» στη θάλασσα που θέλει να εφαρμόσει η ΕΕ με ένα και μοναδικό στόχο, αθώους ανθρώπους, πρόσφυγες και μετανάστες, χρειάζονται το ΝΑΤΟ.
Η ελληνική κυβέρνηση
Σε αυτήν την κατεύθυνση ευθυγραμμίζεται και η ελληνική κυβέρνηση με τον Καμμένο ήδη, από πέρσι τέτοιον καιρό στις Βρυξέλλες, να έχει ζητήσει από τους ομολόγους του την ενίσχυση του ρόλου του ΝΑΤΟ στη νότια πτέρυγά του για να ελεγχθούν οι θαλάσσιοι διάδρομοι στην ανατολική Μεσόγειο.
Και η ευθυγράμμιση δεν αφορά μόνο τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Σε μια περίοδο που οι ΗΠΑ πιέζουν τις χώρες του ΝΑΤΟ, το ελληνικό κράτος έχει γίνει το καλύτερο παράδειγμα για τον Τραμπ και τη λυκοπαρέα του, καθώς ακόμη και εν μέσω κρίσης έχει καταφέρει να ξεπερνά το ετήσιο 2% για εξοπλισμούς, ενώ όσον αφορά στις διευκολύνσεις, παρέχει τη Σούδα και άλλες βάσεις σαν ορμητήριο για τις νατοϊκές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή. Αλλά και στα Βαλκάνια, πρόσφατα ελληνικά και ιταλικά αεροσκάφη διεξήγαν άσκηση πάνω από το Μαυροβούνιο το οποίο δεν διαθέτει αεροπορία.
Επιπλέον, την εμπλοκή της Ελλάδας στους σχεδιασμούς ΝΑΤΟ-ΕΕ αναβαθμίζει η ένταξη της Ελλάδας στον αντιδραστικό άξονα Ελλάδας- Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου, ιδιαίτερα μετά την κλιμάκωση των αμερικάνικων πιέσεων ενάντια στο Ιράν. Ο Τσίπρας, ο Κοτζιάς και ο Καμμένος προβάλλουν τη συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ σαν εγγύηση για τις επεμβάσεις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ σε αντιπαράθεση με τις διαφοροποιήσεις της Τουρκίας. Πριν από μερικούς μήνες, μετά από παρέμβαση της Γερμανίας και άλλων 17 χωρών κατά της πρότασης διεξαγωγής της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Κωνσταντινούπολη, η Σύνοδος κατέληξε τελικά να γίνεται στις Βρυξέλλες.
Η κυβέρνηση θεωρεί ότι από τα Βαλκάνια μέχρι το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αυτή είναι η κατάλληλη περίοδος για μια διεκδικητική πολιτική απέναντι σε όλους τους ανταγωνιστές και ιδιαίτερα την Τουρκία. Με αυτά τα εφόδια, στην πρόσφατη συνάντηση με τον Στόλτενμπεργκ, ο Τσίπρας ζήτησε από το ΝΑΤΟ να αναλάβει πρωτοβουλίες, ώστε «να σταματήσουν οι προκλήσεις από την πλευρά της Τουρκίας στο Αιγαίο» και ο γ.γ του ΝΑΤΟ του απάντησε ότι θα κάνει ό,τι μπορεί.
Η εργατική τάξη και η νεολαία δεν έχουν να κερδίσουν απολύτως τίποτα από τα ανταλλάγματα της βαθύτερης ένταξης του ελληνικού καπιταλισμού στους νατοϊκούς σχεδιασμούς με στόχο η Ελλάδα να γίνει το «καλύτερο παιδί» των ιμπεριαλιστών. Είναι σχεδιασμοί που, όπως και στο παρελθόν, στην πράξη μεταφράστηκαν σε κέρδη για τους έλληνες καπιταλιστές και πόλεμο, θάνατο, φτώχεια και προσφυγιά για τους εργάτες.