Μια πρώτη νίκη πέτυχε το αντιφασιστικό κίνημα στο Λονδίνο το Σάββατο ενάντια στο «Democratic Football Lads Alliance» (DFLA), την ακροδεξιά ρατσιστική «συμμαχία» των τάχα «ποδοσφαιρόφιλων».
Ένα χρόνο ακριβώς μετά την πρώτη εμφάνιση του DFLA στο Λονδίνο όπου είχε καταφέρει να κινητοποιήσει 15-20.000 άτομα, η συμμετοχή φέτος μπόρεσε να συγκεντρώσει μόνο λίγο πάνω από 1500 άτομα - λιγότερους από τους 2000 που πήραν μέρος στην αντισυγκέντρωση που κάλεσαν το αντιρατσιστικό μέτωπο Stand up to racism, το αντιφασιστικό Unite against fascism, συνδικάτα και άλλες κινήσεις.
Η σύναξη του DFLA ήταν ψοφοδεής. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ένας υποστηρικτής της «συμμαχίας»: «ήμασταν 20.000 πέρσι, τι είναι αυτό τώρα 1.500». Σε αντίθεση, στην αντιφασιστική συγκέντρωση, μαζική ήταν η παρουσία νεολαίας και εργαζομένων.
Η Φατιμά, νοσηλεύτρια, δήλωσε στην εφημερίδα Socialist Worker: «Δεν μπορούμε να καθόμαστε και να τους παρακολουθούμε άλλο, εγώ είδα την άνοδο των ρατσιστών στη Γερμανία και αποφάσισα να οργανωθώ». Στη συγκέντρωση διαβάστηκε επίσης μήνυμα που έστειλε ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος Τζέρεμι Κόρμπιν.
Στην κατεύθυνση του διεθνούς αντιφασιστικού συντονισμού που έχει ξεκινήσει με τις συνδιασκέψεις στο Βερολίνο, την Μπολόνια και την Αθήνα, την σκυτάλη παίρνει το επόμενο Σάββατο 20 Οκτώβρη η Συνδιάσκεψη του Stand up to Racism στο Λονδίνο με τη συμμετοχή αντιρατσιστών από όλη τη Βρετανία και την Ευρώπη.
Μπράιαν Ρίτσαρντσον
Συντρόφισσες και σύντροφοι φέρνω χαιρετισμούς αλληλεγγύης από το Κίνημα Αντισταθείτε στο Ρατσισμό (Stand Up to Racism), την κίνηση Ενωθείτε κατά του Φασισμού (Unite Against Fascism) και την κίνηση Αγάπη για τη Μουσική – Μίσος για το Ρατσισμό (Love Music Hate Racism) στη Βρετανία. Ευχαριστώ την ΚΕΕΡΦΑ που με κάλεσε.
Είμαστε υπερήφανοι για το ότι έχουμε χτίσει μια μεγάλη παράδοση ενιαιομετωπικής δράσης ενάντια στους φασίστες και το ρατσισμό και θα συνεχίσουμε σε αυτό το δρόμο. Όπως επίσης είναι μεγάλη η παράδοση που έχει χτιστεί μέσα από τη δική σας πλατφόρμα, από το βήμα της οποίας μιλάω σήμερα. Αντλήσαμε μεγάλη έμπνευση από τους 70.000 αντιφασίστες που διαδήλωσαν στην Αυστρία το Γενάρη, από τους χιλιάδες που διαδήλωσαν ενάντια στο AfD στο Κέμνιτς, αλλά και τις αντιφασιστικές διαδηλώσεις, τις συναυλίες και τις διαμαρτυρίες σε όλη τη Γερμανία. Κι εμπνεόμαστε από τον αγώνα που δίνετε στην Ελλάδα για να στείλετε τη Χρυσή Αυγή πίσω στον υπόνομο που ανήκει.
Το επόμενο Σάββατο οργανώνουμε ένα μεγάλο συνέδριο στο Λονδίνο και στις 17 Νοέμβρη πάμε για μια μεγάλη πανεθνική διαδήλωση ενάντια στο ρατσισμό και τους φασίστες.
Αυτά είναι τα επόμενα βήματα για μας κι αμέσως μετά ανυπομονούμε να διαδηλώσουμε από κοινού σε μια μέρα διεθνούς δράσης κι αλληλεγγύης στις 16 Μάρτη 2019.
Στο Λευκό Οίκο είναι πρόεδρος ένας αρχιρατσιστής, ο Ντόναλντ Τραμπ. Είναι αυτός που αποκάλεσε “καλούς ανθρώπους”, τους νεοναζί που διαδήλωσαν στο Σάρλοτσβιλ πέρυσι και δολοφόνησαν την Χέδερ Χάγερ. Αλλά είναι κι αυτός – ο υποτίθεται πιο ισχυρός άνθρωπος στον κόσμο - που φοβόταν κι έτρεμε όταν έπρεπε να έρθει στο Λονδίνο, λόγω των μεγάλων αντιδράσεων εναντίον του. Εκατοντάδες χιλιάδες βγήκαν στους δρόμους για να εξασφαλίσουν ότι δεν θα πλησίαζε στην πρωτεύουσα και τα κατάφεραν. Αυτή είναι η δύναμη του κινήματός μας. Αυτή η δύναμη υπάρχει σε όλες τις χώρες και θα πρέπει σε κάθε μια, να βοηθήσουμε τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες – τις συντρόφισσες από το γυναικείο κίνημα, από τους αγώνες για το περιβάλλον, τους αντιρατσιστές ακτιβιστές κλπ – να χτίσουν το κίνημα που θα στείλει την ακροδεξιά και τους φασίστες στα σκουπίδια.
Αυτοπεποίθηση
Με αυτή την αυτοπεποίθηση θα πρέπει σε κάθε κοινότητα, γειτονιά, εργατικό σωματείο, φοιτητικό σύλλογο, να οργανώσουμε ότι όλος ο κόσμος θα κατέβει στους δρόμους μαζί μας στις 16 Μάρτη.
Και κάτι ακόμα. Είναι σημαντική η βοήθεια του πολιτισμού. Ένα από τα πανό σας στην αίθουσα, έχει τον Παύλο Φύσσα, έναν από τους πιο σημαντικούς ράπερ, που δολοφονήθηκε από τους φασίστες. Και μία από τις ομιλήτριες το πρωί, η Ναταλία Ρασούλη, μίλησε για τη σημασία της μουσικής και του πολιτισμού στον αγώνα μας. Πιστεύω ότι είναι τεράστιος ο ρόλος που παίζει στο να μεγαλώνει το αντιρατσιστικό κι αντιφασιστικό κίνημα. Ένα από τα πράγματα που είμαστε περήφανοι στη Βρετανία είναι το Rock Against Racism, ένα κίνημα που κατάφερε να νικήσει τους φασίστες του Εθνικού Μετώπου τη δεκαετία του '70. Σήμερα ρόλο – κλειδί στο κίνημα παίζει η κίνηση Love Music Hate Racism που ενώνει τον κόσμο σε αντιρατσιστικές κι αντιφασιστικές συναυλίες. Στη Γερμανία δεκάδες χιλιάδες συμμετείχαν στην αντιφασιστική συναυλία στο Κέμνιτς.
Ας εκμεταλλευτούμε λοιπόν τη δύναμη της μουσικής και τις συναυλίες, οργανώνοντάς τες, μοιράζοντας προκηρύξεις σε αυτές κι ενώνοντας κόσμο στη σκηνή που αγαπά τη μουσική και μισεί το ρατσισμό.