Συνέντευξη με τον Παντελή Βαϊνά, μέλος του ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Μπαίνουμε σε μια περίοδο με προεκλογικά χαρακτηριστικά αλλά και με τις αντιστάσεις να συνεχίζονται όπως δείχνουν κινητοποιήσεις σε μια σειρά χώρους. 
Πώς μπορούμε από τη σκοπιά της αντικαπιταλιστικής αριστεράς να βοηθήσουμε για να ξεδιπλωθούν οι αγώνες, για να πάρουμε πίσω όλα όσα μας λεηλάτησαν με τα μνημόνια;

Το τελευταίο διάστημα υπάρχουν κάποιοι αγώνες που έχουν ένα διαφορετικό στοιχείο από τους αγώνες της προηγούμενης περιόδου. Έχουν διεκδικήσεις, είναι με έναν τρόπο επιθετικοί. Έστω και δειλά οι εργαζόμενοι καταλαβαίνουν ότι μπορούν να διεκδικήσουν να πάρουν πίσω όσα έχασαν και να έχουν μετά από καιρό νίκες.

Η αντικαπιταλιστική αριστερά μπορεί να συμβάλει να αναπτυχθεί περισσότερο αυτό, παρεμβαίνοντας ώστε να μπουν πλέον πλαίσια στόχων νίκης αλλά κυρίως να συμβάλει ενωτικά να υπάρξει ένα δίκτυο σωματείων.

Χρειάζεται ένα πραγματικό δίκτυο υπαρκτών εργατικών συνδικάτων για ανεξάρτητη ταξική και αγωνιστική δράση, που θα υπερβαίνει θετικά τους σημερινούς συντονισμούς και θα συγκρούεται με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία αλλά χωρίς αναχωρητισμό από τα άλλα συνδικάτα.

Υπάρχει αριστερή εναλλακτική στο «μονόδρομο» των υπερπλεονασμάτων και της λιτότητας που έχει κατρακυλήσει ο ΣΥΡΙΖΑ; 

Η κατάσταση στην αριστερά δεν είναι καλή, υπάρχει όμως πάντα η δυνατότητα μέσα από μια ενωτική διαδικασία και με βάση ένα πρόγραμμα που θα έχει ως βάση το αντικαπιταλιστικό μεταβατικό πρόγραμμα να υπάρξει τέτοια εναλλακτική. 

Υπάρχει βεβαίως η αριστερή εναλλακτική ενός αντικαπιταλιστικού μεταβατικού προγράμματος. Χρειάζεται όμως νέα πνοή στις νέες συνθήκες, αναπροσαρμογές, επανιεραρχήσεις και ενωτική, όχι διαχωριστική λειτουργία.

Σε όλη την Ευρώπη βλέπουμε την απειλή της ακροδεξιάς να ενισχύεται ενώ η ΕΕ συνεχίζει να στοχοποιεί πρόσφυγες και μετανάστες. Ποια πιστεύεις πρέπει να είναι η απάντηση της Αριστεράς, του εργατικού κινήματος τόσο εδώ στην Ελλάδα όσο και διεθνώς;

Η αριστερά και το εργατικό κίνημα είναι οι μόνοι που μπορούν να σταματήσουν αυτή την ενίσχυση. Αυτό μπορεί να γίνει μέσα από την ενίσχυση του αντιφασιστικού, αντιρατσιστικού αλλά και του αντιιμπεριαλιστικού αντιπολεμικού κινήματος. Και ειδικά μπροστά στις ευρωεκλογές με αντι-ΕΕ μέτωπα, με πρόσημο όμως το «αριστερή έξοδος τώρα».

Ποιες είναι οι προκλήσεις και ποια θεωρείς πως πρέπει να είναι τα καθήκοντα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη νέα περίοδο;

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ βρίσκεται σε κρίσιμο κόμβο, αν επιλέξει να μπει μπροστά και να πάρει πρωτοβουλίες ενωτικές και στο εργατικό και στο πολιτικό πεδίο μπορεί να συμβάλει ώστε να υπάρξουν νίκες αλλά και μια αριστερά που θα εμπνεύσει τους εργαζόμενους και το λαό. Αν δεν το κάνει θα μπει σίγουρα σε μια περίοδο απομόνωσης και κρίσης.

 Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι μεγάλη κατάκτηση αλλά το τελευταίο διάστημα υποχωρεί, ηγεμονεύει μια γραμμή αριστερισμού που την απομονώνει στο κίνημα και την πολιτική σφαίρα. Μετά τη συνδιάσκεψη, παρά το 90% υπέρ των αποφάσεων, στο εσωτερικό κυριαρχεί ο διαχωριστικός "πολιτισμός των πλατφορμών". Ανησυχούμε πολύ αλλά θα αγωνιστούμε ενωτικά μαζί με άλλα ρεύματα που καταλαβαίνουν τους κινδύνους, για μια νέα ηγεμονία στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που θα συμβάλει σε μια γενική ενωτική ανασυγκρότηση της Αριστεράς και του κινήματος.