«Η προαναγγελία της δημιουργίας βάσεων στην Αλεξανδρούπολη, στη Λάρισα, στον Βόλο και “επέκτασης” της συνεργασίας Ελλάδας και ΗΠΑ και στην Κάρπαθο, που έκανε ο υπουργός Εθνικής Aμυνας Π. Καμμένος κατά τη διάρκεια της υποδοχής του στο Πεντάγωνο από τον Αμερικανό ομόλογό του Τζέιμς Μάτις, καθώς και τα θερμά λόγια του βετεράνου στρατηγού των πεζοναυτών για τη βάση της Σούδας, λειτουργούν ως επιβεβαίωση των πολύ στενών διαπραγματεύσεων που βρίσκονται ανάμεσα στις δύο χώρες σε επίπεδο αμιγώς στρατιωτικό».
Αυτό είναι το ρεπορτάζ της Καθημερινής από την πρόσφατη επίσημη επίσκεψη του Καμμένου στις ΗΠΑ. Ο ίδιος σε συνέντευξή του, δήλωσε: «Σε αυτό το ταξίδι πιστοποιήθηκε ότι η Ελλάδα αναβαθμίζεται σε σχέση με τις ΗΠΑ και τις γύρω χώρες. Η ανακοίνωση του Νετανιάχου ότι στην τριμερή Ελλάδα Κύπρος Ισραήλ, προστίθενται και οι ΗΠΑ δίνουν πολύ μεγάλη αξία στον ρόλο που θα παίξει η χώρα. Αυτό που εξασφαλίσαμε από τις ΗΠΑ είναι πολύ σημαντικά για την άμυνα της χώρας».
Πρόκειται για μια εξαιρετικά επικίνδυνη πολιτική που, επιδιώκοντας να γίνει το «καλό παιδί» των ΗΠΑ στην περιοχή, βάζει την Ελλάδα βαθύτερα στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ την ίδια στιγμή που οξύνει τους ανταγωνισμούς με το τουρκικό κράτος βαθαίνοντας τη συμμαχία με τον δικτάτορα της Αιγύπτου Σίσι και το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ.
Δεν πρόκειται για μια πολιτική που αφορά απλά τον ίδιο τον Καμμένο, αλλά το σύνολο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ. Η επίσκεψή του στις ΗΠΑ την προηγούμενη βδομάδα ήταν μια επίσημη επίσκεψη στην οποία εκπροσωπούσε την κυβέρνηση. Περιλάμβανε συναντήσεις με αμερικανούς αξιωματούχους, όπως ο υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ για θέματα Ευρώπης και Ευρασίας Mitchell, ο υπουργός Άμυνας Mattis και ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Sullivan.
Οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση μπορεί να ενοχλήθηκαν από τη δημοσιότητα των δηλώσεων του Καμμένου γιατί ίσως προτιμούν αυτές οι δουλειές να γίνονται σε «χαμηλούς τόνους» αλλά πέραν τούτου ουδέν άλλο. Ο Τσίπρας έκανε αστειάκια δηλώνοντας ότι στις ΗΠΑ «έχει τυφώνα, αλλά δεν λέγεται "Πάνος", λέγεται "Michael"». «Ο υπουργός Εξωτερικών Κοτζιάς πιο σκωπτικός είπε ότι ο Καμμένος «δεν πρέπει να μιλάει πολύ για να ακούγεται όταν μιλάει».
Τα μόνα σχόλια που έγιναν από τους υπουργούς της κυβέρνησης δεν αφορούσαν τις βάσεις αλλά το λεγόμενο plan b του Καμένου για το μακεδονικό: «Το θέμα με τον Πάνο Καμμένο αποσυμπιέζεται. Οι θέσεις της Ελλάδας είναι σταθερές και τη δεσμεύει και η συμφωνία των Πρεσπών» δήλωσε ο υπουργός Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης Νίκος Παππάς. Μια απάντηση, δηλαδή στα σχόλια της ΝΔ και του Μητσοτάκη που προσπάθησαν να αναδείξουν, προβάλλοντας τις διαφωνίες που υπάρχουν στην κυβέρνηση, για ακόμη μια φορά την εθνικιστική τους «προσήλωση» στο όνομα της Μακεδονίας – αυτό έλειπε οι μητσοτάκηδες να έχουν πρόβλημα με τα ανοίγματα της κυβέρνησης στον Τραμπ!
Ενέργειες
Είναι σαφές ότι παρά την αντίδραση που έχει δημιουργήσει στην βάση του ΣΥΡΙΖΑ, και εκφράστηκε και σε ένα βαθμό στην συνεδρίαση της κεντρικής του επιτροπής, το άνοιγμα νέων νατοϊκών βάσεων και το βάθεμα της συνεργασίας με τις ΗΠΑ του Τραμπ, βρίσκεται στον πυρήνα της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης. Αυτό ήρθε να επιβεβαιώσει και η 6η τριμερής συνάντηση Τσίπρα, Αναστασιάδη και του δικτάτορα της Αιγύπτου Σίσι στην Κρήτη στις 10/10, η οποία αποφάσισε να συνεχίσουν με πιο εντατικό ρυθμό οι μονομερείς ενέργειες οριοθέτησης ΑΟΖ.
Στην κοινή τους διακήρυξη τόνισαν «την προσήλωσή τους στο να προχωρήσουν τάχιστα με τις διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση των κοινών θαλάσσιων συνόρων όπου κριθεί απαραίτητο» και κάλεσαν την Τουρκία να «σταματήσει τις παράνομες της δραστηριότητες στις ναυτικές ζώνες της Κύπρου και να απέχει από παρόμοιες ενέργειες στο μέλλον». Ταυτόχρονα, όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ αυτές τις μέρες, οι τριμερείς συνεργασίες πρόκειται να διευρυνθούν, αυτή της Ελλάδας, Κύπρου και Αίγυπτου με τη Γαλλία (ενεργειακά) και εκείνη της Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ με τις ΗΠΑ (για την τρομοκρατία) ενώ ήδη συμμετέχει (ενεργειακά) η Ιταλία.
Όμως σε αντίθεση με τον Καμμένο, που προβάλει την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης προσπαθώντας να πουλήσει παλιομοδίτικο δεξιό τσαμπουκά κάνοντας το πρωτοπαλίκαρο του Τραμπ, ο Κοτζιάς και ο Τσίπρας δεν χάνουν ευκαιρία να τονίσουν ότι πρόκειται για πολιτική που αναβαθμίζει την θέση της χώρας και είναι παράγοντες σταθερότητας. Στην πραγματικότητα αυτό που επιδιώκει να αναβαθμίσει αυτή η πολιτική είναι: Την θέση των πολυεθνικών που εμπλέκονται στα παιχνίδια με τις ΑΟΖ. Την θέση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Και τα συμφέροντα του ελληνικού καπιταλισμού στην ευρύτερη περιοχή.
Αλλά όπως έχει δείξει το παλιότερο και το πρόσφατο παρελθόν στην Κύπρο το 1974, οι περισσότερες νατοϊκές βάσεις και αμερικανική υποστήριξη καθώς και οι μονομερείς ενέργειες –ό, τι μεγάλες πλάτες και αν (θεωρούν ότι) έχουν από πίσω- δεν αποτελούν παράγοντες σταθερότητας, αλλά παράγοντες όξυνσης των ανταγωνισμών, παράγοντες πολέμου και δυστυχίας.
Η εργατική τάξη και ο λαός σε αυτή τη χώρα δεν έχουν να κερδίσουν, παρά μόνο να χάσουν από την «πολυδιάστατη» εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης. Όχι μόνο δεν πρέπει να επιτρέψουμε να ανοίξουν νέες νατοϊκές βάσεις αλλά να κλείσουν και αυτές που λειτουργούν - ξεκινώντας από τη Σούδα, την βάση που ήδη χρησιμοποιούν τα αμερικάνικα πολεμικά πλοία για να βομβαρδίζουν στη Συρία.