Τις μάχες που δίνει το γυναικείο κίνημα ανέδειξαν με τους χαιρετισμούς τους αγωνίστριες που ανέβηκαν στο βήμα της απεργιακής συγκέντρωσης της 8 Μάρτη. Μιλώντας για τους δικούς τους αγώνες, αλλά και για το πώς τους συνδέουν με τους αγώνες όλων των γυναικών, ντόπιων και μεταναστριών, οι ομιλήτριες ανέδειξαν ότι η απελευθέρωση των γυναικών είναι αγώνας όλης της εργατικής τάξης, αγώνας ενάντια στην κυβέρνηση και σε αυτό το άδικο σύστημα. Με την διεθνή ημέρα δράσης της 19 Μάρτη αλλά και την πανεργατική απεργία της 6 Απρίλη να είναι μπροστά, οι χαιρετισμοί στην εξέδρα της 8 Μάρτη έδειξαν τον δρόμο για τη συνέχεια.
Η Ελισσάβετ Παναγιωτοπούλου, από τις καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, χαιρέτισε την απεργιακή συγκέντρωση λέγοντας: “Συνάδελφοι και συναδέλφισσες, γυναίκες όλου του κόσμου, εμείς οι καθαρίστριες της ΑΑΔE και του υπουργείου Οικονομικών, είμαστε εδώ σήμερα τιμώντας την παγκόσμια ημέρα της ανεξαρτησίας της γυναίκας, ενάντια στις ανισότητες και τις διακρίσεις που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενες γυναίκες σε όλο τον κόσμο. Παλεύουμε για την ισότητα των μισθών μας και για μια μόνιμη και σταθερή εργασία.
Είμαστε και εμείς από αυτούς που αυτή η κυβέρνηση για δεύτερη φορά μας πέταξε στον δρόμο μετά από πολλά έτη εργασίας με συνεχόμενες συμβάσεις. Εμείς οι συμβασιούχοι δεν είμαστε αναλώσιμα υλικά. Είμαστε άνθρωποι. Για άλλη μια φορά η ΝΔ πετάει τις καθαρίστριες στον δρόμο και επιδιώκει να βάλει ιδιωτικά συνεργεία καθαρισμού, τη στιγμή που αυτά στοιχίζουν περισσότερο, δεν καθαρίζουν καθημερινά και επιμελώς, βάζοντας σε κίνδυνο την υγεία των εργαζομένων. Πρόσφατα η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα δεσμεύονται οι τραπεζικοί λογαριασμοί και η ακίνητη περιουσία όσων δεν πληρώνουν τα χρέη τους. Τους ρωτάμε λοιπόν, αυτούς που έχουν την απαίτηση να πληρώσουμε τα χρέη μας τη στιγμή που μένουμε χωρίς δουλειά και χωρίς εισόδημα: Πώς θα πληρώσουμε; Με τι θα πληρώσουμε;
Μας λένε πως κάνουν ό,τι λέει ο νόμος. Οι νόμοι όμως τροποποιούνται. Πρόσφατα παραδείγματα οι συντάξεις χηρείας και το πάγωμα των τριετιών από το '12 στο '17. Και αναρωτιόμαστε: μόνο τον νόμο για τους συμβασιούχους δεν μπορούν να τροποποιήσουν; Παρότι δικαιωθήκαμε και στα ευρωπαϊκά δικαστήρια; Όλους τους άλλους μπορούν; Όχι λοιπόν. Φτάνει πια. Μπουχτίσαμε από μεγάλα λόγια και φανφάρες. Γι' αυτό και εμείς οι συμβασιούχοι όλης της Ελλάδας, ενωμένοι θα παλέψουμε για τα δικαιώματά μας. Για τη δουλειά μας, το μέλλον μας αλλά και το μέλλον των παιδιών μας. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να μας στερήσει όσα κερδίσαμε με αγώνες και αίμα. Ότι και αν κάνουν, ότι και αν πουν, όσο εμείς είμαστε στους δρόμους και αγωνιζόμαστε, κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος.
Ζητάμε να βρεθεί μια οριστική λύση για να μονιμοποιηθούμε. Δεν υποχωρούμε αν δεν δικαιωθούμε. Λαός ενωμένος ποτέ νικημένος. Θα ήθελα να ευχαριστήσω εκ μέρους όλων των καθαριστριών της ΑΑΔΕ και του υπουργείου Οικονομικών τα μέσα ενημέρωσης, τα κόμματα και τους βουλευτές που ήταν δίπλα στον αγώνα μας και μας στήριξαν. Τους δικούς μας ανθρώπους που χρόνια τώρα ακούν την κραυγή αγωνίας μας για τη δουλειά μας και την αβεβαιότητα για το αύριο. Τους ανθρώπους που στέκονται χρόνια δίπλα μας. Που είναι πάντα μαζί στους αγώνες μας και άλλες φορές μπαίνουν και μπροστά για να ανοίξουν το δρόμο για εμάς. Τους ανθρώπους που μας στηρίζουν εμπράκτως με κάθε τρόπο. Τους συναγωνιστές μας, υποστηρικτές μας και κατά κάποιο τρόπο, γιατί όχι, οικογένειά μας. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους συλλόγους μας, τις ομοσπονδίες μας, στα σωματεία μας και στα συνδικάτα όλης της χώρας”.
Κοινή πάλη
Η Έφη Γανιάρη, πρόεδρος της Β' ΕΛΜΕ, πήρε τον λόγο τονίζοντας τις πολύπλευρες μάχες και τα αιτήματα του γυναικείου κινήματος που αγγίζουν όλο το φάσμα των εργατικών και πολιτικών αγώνων: “Η Β, Γ και Ε ΕΛΜΕ Αθήνας συμμετέχουμε και χαιρετίζουμε την απεργιακή παγκόσμια ημέρα για τη γυναίκα. Το αγωνιστικό της μήνυμα φωτίζει την κοινή μας πάλη για ισότιμα δικαιώματα ανδρών και γυναικών στην εργασία, στην οικογένεια, στην κοινωνική δράση.
Οι 18 τελευταίες γυναικοκτονίες, τα πολυάριθμα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, η σεξιστική βία, οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις, η σωματεμπορία, οι βιασμοί, η καταπίεση που υφίστανται γυναίκες και κορίτσια σε όλο τον κόσμο, η παραβίαση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων, η στέρηση της εκπαίδευσης, ο εξαναγκασμός σε σκληρή, χαμηλότερα ή καθόλου αμοιβόμενη εργασία, η έλλειψη φροντίδας για τη μητρότητα και την υγεία, κάνουν τον αγώνα μας διαρκή, μαζικό και αποφασιστικό.
Η εργασιακή επισφάλεια, και ιδιαίτερα των γυναικών, ολοένα οξύνεται. Η ανεργία πλήττει περισσότερο τις γυναίκες ενώ η τηλεργασία ενοποιεί τον χώρο του σπιτιού με τον χώρο της δουλειάς, διαμορφώνοντας συνθήκες διαρκούς καταπίεσης. Οι εργαζόμενες μητέρες, οι εγκυμονούσες δεν είχαν και δεν έχουν καμία προστασία απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία και τις απολύσεις. Οι άδειες και τα επιδόματα μητρότητας είναι συνεχώς υπό διαπραγμάτευση και αντικείμενο διεκδίκησης. Στον αόρατο χώρο του σπιτιού οι γυναίκες συνεχίζουν να καλύπτουν όλες τις ανάγκες για τις οποίες θα έπρεπε να υπάρχει δημόσια κοινωνική στήριξη και πρόνοια.
Ενάντια στις πολιτικές της εργασιακής εκμετάλλευσης, της εμπλοκής της χώρας μας στους πολεμικούς σχεδιασμούς, ενάντια στην κυβέρνηση του ρατσισμού, του σεξισμού και των διακρίσεων, οργανώνουμε και φέτος την απεργιακή 8 Μάρτη.
Στηριζόμαστε στους αγώνες που ξεδίπλωσαν και ξεδιπλώνουν οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα, οι εργάτες και οι εργάτριες στην COSCO, στην efood, στη ΛΑΡΚΟ. Μαζί παλεύουμε για την κατάργηση της ταξικής εκμετάλλευσης που είναι η ρίζα για κάθε είδους διακρίσεις. Παλεύουμε ενάντια στον πόλεμο, δίνουμε καθημερινά τη μάχη ενάντια στον ρατσισμό, καλλιεργούμε τις αξίες της ισοτιμίας και της αλληλεγγύης των ανθρώπων ανεξάρτητα από φύλο, εθνικότητα, κοινωνική τάξη.
Ενάντια στη βία και τη σεξουαλική παρενόχληση που έχουν θύματά τους κυρίως γυναίκες. Απαιτούμε την τιμωρία των βιαστών και των δολοφόνων των γυναικών. Καμία γυναίκα μόνη! Καμία ανοχή στην παρενόχληση, στη βία και στην αυθαιρεσία στους εργασιακούς χώρους. Άμεση δικαίωση σε περιστατικά σεξιστικών εργοδοτικών αυθαιρεσιών, ηθικής και ψυχολογικής παρενόχλησης στους χώρους εργασίας. Παραδειγματική τιμωρία των ενόχων χωρίς συγκαλύψεις.
Ίσα δικαιώματα
Ίσα δικαιώματα για όλες και όλους, πλήρη εργασιακά, ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, ίση αμοιβή με αυξήσεις στους μισθούς, συλλογικές συμβάσεις εργασίας σε όλους τους χώρους, ενίσχυση των νοσοκομείων, παιδικούς σταθμούς και κοινωνικές παροχές στους χώρους δουλειάς και στους δήμους. Άδεια κύησης, τοκετού, λοχείας, μητρότητας με πλήρεις αποδοχές και ασφαλιστικά δικαιώματα ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης.
Δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας, ώστε να απαλλαγούν οι γυναίκες από υπηρεσίες οι οποίες πρέπει να παρέχονται από το κράτος. Ενίσχυση στο δημόσιο σύστημα Υγείας με βάση τα αιτήματα των υγειονομικών. Πλήρη δικαιώματα των μεταναστριών και των μεταναστών στη μετακίνηση, στο άσυλο, στη στέγη, στην Υγεία, στην Παιδεία, στην εργασία. Προστασία των ασυνόδευτων προσφυγόπουλων. Λέμε ένα βροντερό όχι στον πόλεμο και στην εμπλοκή της χώρας μας στους πολεμικούς σχεδιασμούς”.
Η Αλέκα Μακρή χαιρέτισε την απεργιακή κινητοποίηση εκ μέρους της φεμινιστικής συλλογικότητας “Το Μωβ”, υπογραμμίζοντας την αναβάθμιση της ημέρας των γυναικών τα τελευταία χρόνια: “Απευθύνω έναν σύντομο χαιρετισμό στη μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση της 8ης Μάρτη του 2022, που είναι αποτέλεσμα του συντονισμένου αγώνα του φεμινιστικού κινήματος, των οργανώσεων αλλά και των σωματείων και των εργατικών ενώσεων. Πετύχαμε τα τελευταία χρόνια να έχουμε μια μαζικότατη κινητοποίηση για τα γυναικεία δικαιώματα.
Το κίνημα κατάφερε με τις δράσεις του να ευαισθητοποιήσει βαθιά την ελληνική κοινωνία, ώστε όλες και όλοι να ενδιαφερθούν για τα γυναικεία δικαιώματα. Να κινητοποιήσει ακόμη και τα θεσμικά όργανα, τους δήμους, τα πανεπιστήμια, τους φορείς, τους συλλόγους και τα σωματεία, πολλά από τα οποία είναι σήμερα μαζί μας. Δημιουργήθηκαν επιτροπές ισότητας, ενάντια στη βία, ενάντια στους βιασμούς, στις γυναικοκτονίες, ενάντια στη σεξουαλική αλλά και εργασιακή παρενόχληση.
Χρειάζονται συντονισμένοι αγώνες για την προστασία των επιζωσών από τη βία. Απαιτούμε οικονομική υποστήριξη, στεγαστική πολιτική για τις επιζώσες, ψυχολογική υποστήριξη και εργασιακή αποκατάσταση. Επίσης απαιτούμε τη νομική καθιέρωση του όρου της γυναικοκτονίας, που θεωρούμε ότι θα συμβάλει αποφασιστικά στην ελάττωση αυτού του παγκόσμιου φαινομένου, που έχει πολύ περισσότερα θύματα παγκοσμίως κάθε χρόνο από πολλούς πολέμους μαζί. Απαιτούμε να εφαρμοστεί επιτέλους μια σωστή σεξουαλική διαπαιδαγώγηση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.
Συμμετέχουμε στο κίνημα για την ειρήνη, κατά των πολέμων, που διαλύουν τις ζωές κυρίως των γυναικών και των παιδιών. Έχουμε μπροστά μας πολλή δουλειά. Το συντονισμένο φεμινιστικό κίνημα μπορεί να φέρει ριζικές κοινωνικές αλλαγές, σε συνεργασία πάντα με το εργατικό κίνημα. Το συντονισμένο φεμινιστικό κίνημα είναι ικανό να δημιουργήσει ιστορία και να αλλάξει ριζικά τις κοινωνικές, εργασιακές δομές και τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων”.