Οι Πειρατές είναι ένα κόμμα ακτιβιστών του διαδικτύου που ιδρύθηκε το 2006. Εμπνεόμενοι από ιστοσελίδες σαν το Wikileaks, ζητάνε περισσότερη διαφάνεια και δημοκρατία. Οι ακτιβιστές τους προέρχονται από κάθε πιθανό πολιτικό υπόβαθρο, συμπεριλαμβανομένων των νεολαιών των κεντροδεξιών κομμάτων -του CDU (η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση της Άνγκελα Μέρκελ) και του FDP (το Κόμμα των Ελεύθερων Δημοκρατών του Φίλιπ Ρέσλερ, του αντιπροέδρου της ομοσπονδιακής κυβέρνησης). Στο Βερολίνο, όμως, το πολιτικό προφίλ των Πειρατών ήταν ευρύτερο από τα ζητήματα του διαδικτύου. Έχοντας σκληρή στάση ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, και ριζοσπαστικά αιτήματα σχετικά με τα κοινωνικά ζητήματα, απέκτησαν μια πιο ριζοσπαστική αιχμή.
Ένας αναλυτής έλεγε ότι το πρόγραμμα των Πειρατών τού θύμιζε “τους αριστερούς Πράσινους στα πρώτα τους βήματα, πριν συνθηκολογήσουν με το σύστημα“.
Το Βερολίνο είναι μια πολύ φτωχή πόλη με μεγάλη ανεργία. Προβάλλεται για την καλλιτεχνική του και την φοιτητική του σκηνή -και τις θέσεις εργασίας γύρω από τα ΜΜΕ και το ίντερνετ - το Βερολίνο είναι ταυτόχρονα διαβόητο σαν η γερμανική πρωτεύουσα της επισφαλούς εργασίας, με χιλιάδες συμβάσεις προσωρινής εργασίας και χαμηλούς μισθούς.
Μη εμπιστοσύνη
Το εντυπωσιακό αποτέλεσμα των Πειρατών ήταν μια ψήφος μη-εμπιστοσύνης στην καθεστωτική Αριστερά του Βερολίνου. Η Die Linke, το κόμμα της Αριστεράς, κυβερνάει σε συνεργασία με το SPD (το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, ένα κόμμα σαν το ΠΑΣΟΚ) εδώ και δέκα χρόνια το Βερολίνο, επιβάλλοντας περικοπές και ιδιωτικοποιήσεις.
Και τα δυο κόμματα έχασαν ψήφους στις πρόσφατες εκλογές. Η Die Linke πήρε λιγότερες από τις μισές ψήφους από όσες έπαιρναν οι προκάτοχοί της, το κόμμα PDS, δέκα χρόνια πριν.
Η ρετσινιά από την συμμετοχή στην κυβέρνηση έδιωξε, με τρόμο, τους ψηφοφόρους, υπέσκαψε την βάση του κόμματος και έσπασε το ηθικό των μελών του. Οι δυνάμεις που της απέμειναν ήταν μόλις και μετά βίας σε θέση να στηρίξουν, έστω και τυπικά, μια εκλογική καμπάνια.
Το γεγονός ότι η “κόκκινο-κόκκινη“ κυβέρνηση του Βερολίνου ήταν ένα περιφερόμενο πτώμα, ήταν εδώ και μήνες γνωστό.
Κοινή πεποίθηση όλων ήταν ότι αυτοί που θα επωφελούνταν από αυτά θα ήταν οι Πράσινοι. Ένα γκάλοπ, τέσσερις μήνες πριν, τους έδειχνε σαν το πιο δυνατό κόμμα στο Βερολίνο και η πόλη προετοιμαζόταν για τον πρώτο της Πράσινο δήμαρχο. Οι Πράσινοι, όμως, έχασαν αυτή την ευκαιρία. Έκαναν μια δεξιά προεκλογική καμπάνια, θέτοντας επικεφαλής του ψηφοδελτίου τους μια πρώην υπουργό της κυβέρνησης, την Ρενάτε Κύναστ. Απέτυχαν να συνδεθούν με την γενικευμένη αντί-συστημική διάθεση στην πόλη ανοίγοντας έτσι την πόρτα στους Πειρατές, που λεηλάτησαν την βάση των Πράσινων.
Παρόλα αυτά οι Πράσινοι πήγαν καλά στις εκλογές, αλλά όχι τόσο καλά όσο υπολόγιζαν. Τώρα είναι σε τροχιά σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας με το SPD.
Το νεοφιλελεύθερο FDP εκμηδενίστηκε με ένα 1.8% -ένα αποτέλεσμα που αποσταθεροποιεί ακόμα περισσότερο την συμμαχική κυβέρνηση της Άνγκελα Μέρκελ, της οποίας το FDP είναι ο μικρότερος εταίρος.
Από τα πέντε κόμματα που μπαίνουν στη νέα γερουσία του Βερολίνου (το Βερολίνο είναι μια από τις τρεις γερμανικές πόλεις που θεωρούνται ταυτόχρονα και πόλεις και κρατίδια) το συντηρητικό CDU είναι το μοναδικό που δεν αποκαλεί τον εαυτό του “αριστερό“.
Ερωτηματικά
Ύστερα από δέκα χρόνια στην κυβέρνηση, η Die Linke βρίσκεται τώρα στην αντιπολίτευση και με τα ερωτηματικά ανοιχτά και για το τι πήγε στραβά και για το πώς μπορεί να αναγεννηθεί.
Η Αριστερά μέσα στην Die Linke -ανάμεσά της και το Marx21- προειδοποιούσε από την αρχή ότι η συμμετοχή σε κυβερνήσεις που επιβάλλουν περικοπές και ιδιωτικοποιήσεις θα τραυμάτιζε την αξιοπιστία του κόμματος. Καβγάδες ξέσπασαν μέσα στο προηγούμενο 12μηνο ανάμεσα στην ηγεσία του κόμματος και τα στελέχη της βάσης σε ολόκληρο το Βερολίνο. Πολλοί ακτιβιστές υποστήριξαν την ιδέα ενός δημοψηφίσματος ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού -μια θέση που απέρριψε η ηγεσία.
Στον απόηχο των εκλογών μια πραγματική συζήτηση έχει ανοίξει μέσα στο κόμμα και υπάρχει ελπίδα ότι θα κυριαρχήσουν τα σωστά συμπεράσματα. Η αριστερή πτέρυγα μέσα στην Die Linke θα κερδίσει, πολύ πιθανά, ένα ευρύτερο ακροατήριο για τα επιχειρήματά της.
Για την ώρα, όμως, τα φώτα της δημοσιότητας είναι πάνω στους Πειρατές και είναι αυτοί που θα πρέπει να βρούνε τρόπους να αντιμετωπίσουν τις αντιφάσεις τους.
Οι ανησυχίες για την δημοκρατία στο διαδίκτυο και τα ζητήματα των πνευματικών δικαιωμάτων ήταν η συγκολλητική ουσία που κράτησε την ομάδα ενωμένη.
“Δεν είμαστε αριστερά, δεν είμαστε δεξιά -είμαστε μπροστά“ δήλωσε ο επικεφαλής των Πειρατών. Το Βερολίνο θα αποκτήσει μια πιο καθαρή εικόνα για το τι σημαίνει αυτή η δήλωση, όταν οι εκλεγμένοι Πειρατές στη γερουσία της πόλης κληθούν να ψηφίσουν για τον νέο προϋπολογισμό της πόλης.
Στέφαν Μπόρνοστ, υπεύθυνος του γερμανικού περιοδικού Marx21