Χρειάζεται πολύ μεγάλη προσπάθεια από το λαϊκό κίνημα για να ανταπεξέλθει στην καταιγίδα των μέτρων που μας επιφυλάσσει η κυβέρνηση του κυρίου Παπαδήμου. Θα ήθελα να πάω λίγο πίσω στο χρόνο. Το 2009 όταν ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ πήραν μια πολύ άνετη πλειοψηφία λέγοντας ψέματα στον ελληνικό λαό με το σλόγκαν «χρήματα υπάρχουν» και δίνοντας την αίσθηση ότι θα ακολουθήσει μια πολιτική ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους, βελτίωσης των μισθών και των συντάξεων, ανόδου του βιοτικού επιπέδου. Στο πίσω μέρος του μυαλού του, και αυτός και οι επιτελείς του, είχαν άλλα πράγματα. Αποδείχτηκε αυτό στην πορεία.
Είχαν μιλήσει και είχαν συμφωνήσει με το ΔΝΤ, με τους επικυρίαρχους στην ΕΕ, να εφαρμόσουν ένα σκληρό πρόγραμμα λιτότητας, να αλλάξουν και να αποδομήσουν την κοινωνία της χώρας μας, έχοντας σαν πρόσχημα την καταπολέμηση των ελλειμμάτων και του χρέους. Θέλησαν να καταστρέψουν τη δομή της ελληνικής κοινωνίας και πάνω στην καταστροφή να χτίσουν μια άλλη κοινωνία έτσι όπως αυτή την φαντάζονται με μεροκάματα πείνας, με συντάξεις μικρές, με εργασιακές σχέσεις ανύπαρκτες και με την επικυριαρχία κομματιών της ντόπιας ελίτ σε συνδυασμό με τις ξένες πολυεθνικές εταιρίες, οι οποίες θα σπεύσουν να αγοράσουν σε τιμή κοροϊδίας όλο τον πλούτο της χώρας και όλες τις δημόσιες επιχειρήσεις.
Χρησιμοποίησαν τη θεωρία του «σοκ και του δέους» ώστε ο ελληνικός λαός να μην αντιδράσει. Στην αρχή υπήρξε, θα έλεγα, μειωμένη αντίδραση και μπόρεσαν να περάσουν τα Μνημόνια, αλλά σιγά-σιγά άρχισε να υπάρχει αντίδραση. Αντίδραση και από τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ, πάρα πολύ μεγάλη. Ο κόσμος άρχισε να φεύγει, να απελευθερώνεται από την κομματική μέγγενη, να συντονίζεται με το υπόλοιπο λαϊκό κίνημα. Έτσι, παρά το φρένο που προσπάθησαν να βάλουν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες τόσο της ΓΣΕΕ όσο και της ΑΔΕΔΥ, τον κόσμο δεν μπόρεσαν να τον συγκρατήσουν. Ξεχύθηκε στο δρόμο, έδωσε τις μάχες του. Με δυσκολίες στην αρχή, λίγοι στην αρχή, πολύ περισσότεροι στη συνέχεια.
Διαβάστε επίσης
Κάτω η κυβέρνηση των τραπεζών
Κώστας Παπαδάκης, ανένταχτος ΑΝΤΑΡΣΥΑ: «Οι αστοί τρομάξανε»
Μπορούμε να τους ανατρέψουμε
Σπύρος Κουλούρης, Γενικό Συμβούλιο ΑΔΕΔΥ
Πέτρος Κωνσταντίνου
Μπιλάλ Καμάρ, από το Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά
Φτάσαμε μέχρι και την 28η Οκτώβρη όταν στη Θεσσαλονίκη ματαίωσαν ακόμα και αυτήν την παρέλαση και λοιδωρήθηκε ο αρχηγός του κράτους. Άλλη στάση έπρεπε να κρατήσει. Δεν το κατάλαβε και κάηκε και εκείνος μαζί με την κυβέρνηση Παπανδρέου.
Ήταν μοιραίο λοιπόν αφού ο Παπανδρέου έδινε διαβεβαιώσεις στους επικυρίαρχους της Ευρώπης ότι μπορεί να πάρει τα μέτρα και να συγκρατήσει το λαό, όταν αυτοί είδαν ότι ο Παπανδρέου δεν μπορούσε να συγκρατήσει το λαό και δεν μπορούσε να προχωρήσει τα νέα σκληρότερα μέτρα, τον άλλαξαν. Έτσι τους κάνουν τους υπαλλήλους. Τους εκμεταλλεύονται, τους στίβουν σαν λεμονόκουπες και στη συνέχεια τους πετούν στη γωνία. Αυτός είναι ο Παπανδρέου, αυτό έκανε και αυτή ήταν η τύχη του και καλά να πάθει. Την αλλαγή όμως την κάνανε κάτω από την πίεση του κινήματος, του λαού. Δε θα κάνανε ποτέ κάτι τέτοιο αν το κίνημα δεν είχε ανέβει και ο λαός δεν είχε πει το «όχι» σε αυτά τα οποία γίνονται.
Προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο τώρα, προσπαθούν να κατευνάσουν τις λαϊκές αντιδράσεις. Έδιωξαν τον Παπανδρέου και έβαλαν τον κύριο Παπαδήμο για να προχωρήσει το πρόγραμμα που έχουν ήδη αποφασίσει.
Εφεδρεία
Ο κύριος Παπαδήμος θα προχωρήσει στην εφεδρεία, θα απολύσει 30 χιλιάδες δημόσιους υπάλληλους τις προσεχείς μέρες. Ήδη, οι μισθοί και οι συντάξεις έχουν περικοπεί. Θα υπογράψει τη νέα δανειακή σύμβαση και το νέο σκληρότερο Μνημόνιο. Θα εγκαταστήσει τους γκαουλάιτερ της Τρόικας στην Αθήνα. Τίποτα δεν θα μπορεί να κάνει ο έλληνας Υπουργός και Πρωθυπουργός αν δεν ρωτήσει τους γκαουλάιτερ της ΕΕ και του ΔΝΤ.
Θα προχωρήσουν στο νέο προϋπολογισμό που έχει άλλες μειώσεις εισοδημάτων, θα κάνουν καινούργιο συνταξιοδοτικό. Έχουν ελλείμματα στα έσοδα, πρέπει να βρουν και άλλα λεφτά από τους εργαζόμενους, από τα στρώματα τα οποία καταπιέζουν συνεχώς.
Όποια προσδοκία δημιουργήθηκε στα πλατιά λαϊκά στρώματα, αυτούς που ακούν μόνο τηλεόραση ή δεν ασχολούνται και πολύ, θα καταπέσει πάρα πολύ γρήγορα. Εντός των προσεχών ημερών. Γιατί άλλο είναι να εξαγγέλλεις τα μέτρα και άλλο όταν αυτά τα μέτρα εφαρμόζονται και αγγίζουν τον καθένα.
Πιστεύω ότι ο κύριος Παπαδήμος έφτιαξε μια κυβέρνηση που αντανακλά τους συσχετισμούς που υπάρχουν σε ένα καταρρέον ΠΑΣΟΚ. Και όχι μόνο δημοσκοπικά. Κατέρρευσε και ηθικά, δεν έχουν κανένα ενδοιασμό αυτοί οι άνθρωποι πλέον, συνεργάζονται με το Βορίδη, με τον Καρατζαφέρη, με τον Άδωνι Γεωργιάδη, με αυτό το γελοίο υποκείμενο που τον έκαναν και Υπουργό. Δεν έχουν κανένα ηθικό φραγμό, τα έχουν ξεπεράσει όλα. Καμία «κόκκινη γραμμή», είναι ανήθικοι. Όχι μόνο πολιτικά, αλλά και σαν άνθρωποι στη συμπεριφορά και τη ζωή τους.
Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να φύγουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Δεν μπορούν να αποτελούν την κυβέρνηση της Ελλάδας, δεν μπορεί να μας ντροπιάζουν στο εξωτερικό, δεν μπορούν να δέχονται όλες τις εντολές της Μέρκελ και του Σαρκοζί και να τις μεταφέρουν εδώ και εμείς να είμαστε υποχρεωμένοι να τις εφαρμόσουμε γιατί αυτό θέλουν η Μέρκελ, ο Σαρκοζί και οι τραπεζίτες.
Ζήσαμε ανεπανάληπτα γεγονότα τις μέρες που πέρασαν από το λαϊκό κίνημα και την αντίδρασή του. Πιστεύω ότι από δω και πέρα θα ζήσουμε ανεπανάληπτες και ιστορικές στιγμές. Η κυβέρνηση που δημιουργήθηκε δεν θα καταφέρει τίποτα απολύτως παρόλο που τη στηρίζουν 250 και πλέον βουλευτές, δεν έχει καμιά ανοχή από τον ελληνικό λαό. Το ξέρουν πάρα πολύ καλά.
Εμείς δεν πρέπει να αργήσουμε. Ο χρόνος δεν είναι υπέρ μας. Ο χρόνος είναι υπέρ τους. Θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν καταστάσεις που δεν θα μπορούμε να τις πάρουμε πίσω και εδώ είναι το μεγάλο καθήκον της Αριστεράς συνολικά.
Η Αριστερά πρέπει να πάει ενωμένη σε αυτό τον αγώνα, δεν υπάρχουν περιθώρια. Πρέπει να πάει με ένα και μόνο αίτημα. Να φύγει το Μνημόνιο και όλοι οι νόμοι οι οποίοι έχουν ψηφιστεί μέχρι σήμερα. Να προτείνει στο λαό μια άλλη πολιτική, η οποία να μας αποδεσμεύει από τα δεσμά της δημοσιονομικής σταθερότητας της κυρίας Μέρκελ. Η οποία να μας δίνει τη δυνατότητα να ασκήσουμε εμείς πλέον δημοσιονομική πολιτική, να αναπτύξουμε τη δική μας παραγωγή και τη δική μας βιομηχανία. Μπορεί σε αυτό το μεσοδιάστημα να ζήσουμε λίγο πιο φτωχά, θα ζήσουμε όμως με εθνική αξιοπρέπεια. Θα έχουμε αποτρέψει την κατάλυση της δημοκρατίας και θα έχουμε αποτρέψει να γίνει η χώρα μας προτεκτοράτο.