Είχαμε σαφείς ενδείξεις ότι η εκχώρηση μεθοδεύονταν ώστε ο ΧΥΤΑ να περιέλθει για λειτουργία σε συγκεκριμένο ιδιώτη. Από τον Ιανουάριο βγήκαμε στην κοινωνία, αναδείξαμε το θέμα πραγματοποιώντας συναντήσεις φορέων, εκδηλώσεις, παρεμβάσεις στο δημοτικό συμβούλιο. Η απόφαση των ΔΣ του ΧΥΤΑ και του Δήμου οδηγούσε στην εκχώρηση σε εργολάβο χωρίς να εξεταστεί η δυνατότητα της δημόσιας λειτουργίας. Τα συμφέροντα έδειχναν ισχυρά και η απόφαση αναπόδραστη, ειλημμένη.
Η εκχώρηση όμως πια έρχονταν σε αντίθεση όχι μόνο με την άποψη του συλλόγου μας αλλά και με την εκφρασμένη άποψη συνδικαλιστικών, κοινωνικών και επιστημονικών συλλογικοτήτων (Ψήφισμα φορέων της πόλης, Εργατικό Κέντρο Γιαννιτσών, Εμπορικός Σύλ. Γιαννιτσών, ΕΛΜΕ Πέλλας, Σύλλογος Εκπαιδευτικών, Δίκτυο Πολιτών για το περιβάλλον, ΕΜΔΥΔΑΣ Κεντρ. Μακεδονίας, ΠΟΕ-ΟΤΑ, ΠΑΜΕ). Στο διάστημα που ακολούθησε η κοινωνία συνειδητοποιούσε όλο και περισσότερο το δίκαιο του αγώνα και κάποιοι δημοτικοί σύμβουλοι τοποθετήθηκαν ακόμη και γραπτώς υπέρ των θέσεών μας. Ακούραστος σύμμαχος υπήρξε αδιάλειπτα ο σύλλογος εργαζομένων στο ΧΥΤΑ Μαυροράχης.
Η σύγκρουση άρχισε να κορυφώνεται από τις 2 Αυγούστους όταν ενεκρίθησαν τα τεύχη δημοπράτησης για λειτουργία του ΧΥΤΑ Γιαννιτσών και ορίστηκε δημοπρασία στις 25 Οκτώβρη. Άμεσα ως διοικητικό συμβούλιο και εργαζόμενοι αποφασίσαμε ότι πρέπει να δώσουμε την τελική μάχη με όλα τα μέσα. Αυτή η μάχη έπρεπε να ξεπεράσει το επίπεδο του συλλόγου μας και έπρεπε να αναχθεί σε μάχη της ίδιας της κοινωνίας.
Ο Σύλλογος μαζί με το Εργατικό Κέντρο και τον εκπρόσωπο της Λαϊκής Συσπείρωσης υποβάλαμε προσφυγή και ασφαλιστικά μέτρα. Συμπαραστάτης στάθηκε η ΠΟΕ- ΟΤΑ. Αποφασίσαμε κατάληψη του χώρου της δημοπρασίας όπου καλέσαμε φορείς και συνδικαλιστικές οργανώσεις να μας συμπαρασταθούν.
Η δημοπρασία ήταν διάτρητη και η εκχώρηση επιζήμια αλλά ο στρουθοκαμηλισμός συνεχίζονταν. Οι σωματοφύλακες της εκχώρησης από το σύνδεσμο πανικοβλήθηκαν, μας ζητούσανε να επανέλθουμε στην τάξη αφού «δεν είναι δουλειά μας αυτά τα πράγματα» και ζήτησαν αστυνομική και εισαγγελική συνδρομή για την διεξαγωγή της δημοπρασίας. Ο πρόεδρος του ΧΥΤΑ κατήγγειλε τον πρόεδρο του συλλόγου, Λευτέρη Αβραμίδη, στην εισαγγελία για παρακώλυση της λειτουργίας του ΧΥΤΑ.
Οι εργαζόμενοι όμως παρά τις διασπαστικές προσπάθειες παρέμεναν ενωμένοι και αποφασισμένοι για σύγκρουση σε όλα τα επίπεδα. Η μάχη αυτή δεν αφορά τις δουλειές μας μόνον, αφορά τις ζωές των παιδιών μας και δεν επιτρέπεται να την χάσουμε. Δείγμα της αποφασιστικότητάς μας ήταν και η καθολική συμμετοχή στις πανεργατικές απεργίες.
Στις 19 Οκτώβρη, ημέρα απεργίας, συνεδρίασε αιφνιδιαστικά το ΔΣ του ΧΥΤΑ. Οι εργαζόμενοι που βρίσκονταν εκείνη την στιγμή σε απεργιακή συγκέντρωση, άμεσα αποχώρησαν από την συγκέντρωση ώστε να παραβρεθούν μαζί με συναδέλφους της ΔΕΥΑΠ και τον επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης, Χρήστο Σίσκο, στην έκτακτη συνεδρίαση του συνδέσμου του ΧΥΤΑ.
Στην ιδιαίτερα φορτισμένη συνεδρίαση παρουσία των εργαζομένων ο δήμαρχος Πέλλας, Γρηγόρης Στάμκος, ξεκάθαρα και συνεκτιμώντας όλα τα δεδομένα, ζήτησε α) ακύρωση της δημοπρασίας, β) ανάληψη της λειτουργίας από το Δήμο Πέλλας μέσω προγραμματικής συμβάσεως. Όλο το συμβούλιο του ΧΥΤΑ τελικά υιοθέτησε την ίδια άποψη. Είχαμε ΝΙΚΗΣΕΙ. Την απόφαση που επικυρώθηκε και από το ΔΣ του δήμου (πλην ενός συμβούλου) υποδέχθηκαν με χειροκροτήματα οι εργαζόμενοι.
Στις 25 Οκτώβρη βρεθήκαμε απέναντι στην πρώτη πρόκληση. Οι εργαζόμενοι του εργολάβου που λειτουργούσαν το ΧΥΤΑ αποχώρησαν αιφνιδιαστικά με κίνδυνο ο Δήμος να καθυστερήσει να ανταποκριθεί και να εκτεθεί. Άμεσα ο σύλλογος μεταβατικά αυτοοργάνωσε τους εργαζόμενους για να ανταποκριθούμε στις βασικές λειτουργίες που με εθελοντική εργασία επιπροσθέτως του ωραρίου μας κρατήσαμε τον ΧΥΤΑ ανοικτό σε αυτήν την κρίσιμη μεταβατική περίοδο.
Οι εξελίξεις αυτές αποτελούν μία νίκη όλης της κοινωνίας. Μοναδικός ηττημένος είναι η κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα. Μας έλεγαν για τους πανίσχυρους ομίλους που εποφθαλμιούν τα κέρδη της διαχείρισης απορριμμάτων ότι είναι ανίκητοι. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Στέλνουμε το μήνυμα προς όλους τους εργαζόμενους ότι οι αγώνες όταν δίνονται με πείσμα μπορούν να δημιουργήσουν τις αναγκαίες ανατροπές. Σε αυτόν τον αγώνα μας είχαμε τη στήριξη των δυνάμεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,
Λευτέρης Αβραμίδης, Πρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων Δήμου Πέλλας