Αυτή η διαδήλωση έγινε μια μέρα μετά την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης. Ποια ήταν η αντιμετώπιση της κυβέρνησης του Παπουτσή – και του Γεωργιάδη που έχει στρατοπεδεύσει στον Πειραιά πλέον σαν Αναπληρωτής υπουργός Ναυτιλίας; Εκατοντάδες ΜΑΤατζήδες και ασφαλίτες να μπλοκάρουν τους κεντρικούς δρόμους της Νίκαιας και σε απόσταση ενός περίπου χιλιομέτρου από την πλατεία, να αποκλείουν τους δρόμους μόνο και μόνο για να κάνουν πλάτες σε πενήντα χρυσαυγίτες. Αυτά δείχνουν τις προθέσεις της νέας κυβέρνησης.
Ηταν μια διαδήλωση που την οργανώσαμε σε δύο μέρες. Ενώσαμε ένα μεγάλο κομμάτι κόσμου λέγοντας ότι αυτή είναι μια απάντηση που πρέπει να τη δώσουμε, σε μια γειτονιά που χιλιάδες εργαζόμενοι έχουν δώσει μάχες ενάντια στις επιθέσεις της κυβέρνησης, αλλά και έχουν δοθεί αγώνες ενάντια στις ρατσιστικές επιθέσεις». Τελειώνοντας, η ομιλήτρια θύμισε ότι και η προηγούμενη κυβέρνηση έπαιξε το χαρτί του ρατσισμού με τους φράχτες στον Εβρο και την κάλυψη στο πογκρόμ που εξαπέλυσαν οι νεοναζί στο κέντρο της Αθήνας, για να εξασφαλίσει το δεκανίκι του ΛΑΟΣ, τονίζοντας ότι με τη νέα κυβέρνηση «αυτές οι επιθέσεις θα οξυνθούν».
«Χρειάζεται να θυμίζουμε συνέχεια το μπαζούκα που έχουμε στα χέρια μας και ονομάζεται εργατικός έλεγχος» τόνισε ξεκινώντας την τοποθέτησή του ο Κώστας Σαρρής - από τους Financial Crimes και συγγραφέας του βιβλίου «Μνημόνια Χρεοκοπίας ή στάση πληρωμών στους τραπεζίτες και εργατικός έλεγχος» που πρόσφατα κυκλοφόρησε, εξαντλήθηκε και άμεσα επανεκδίδεται – παρουσιάζοντας στη συνέχεια το αδιέξοδο της άρχουσας τάξης:
«Όταν λένε ότι ο Παπαδήμος και ο Μόντι είναι δύναμη σταθερότητας, μας λένε ψέματα. Η συμφωνία του κουρέματος 50% φτάνει κοντά στον τάφο της, καθώς αυτό το κούρεμα έχει αποτελέσει πλέον προηγούμενο για όλες τις άλλες χώρες. Γι’ αυτό σκάει η Ιταλία, είναι στα πρόθυρα να σκάσει η Γαλλία και τρομοκρατήθηκαν όλες οι αγορές. Διότι αν πάρει το ντόμινο, να γίνει 50% παντού και όχι μόνο στην Ελλάδα, δεν θα υπάρχουν φράγκα να σώσουν το ευρώ. Τρέχουν τώρα και κάνουν νέες συζητήσεις για «ευρωομόλογα», για τύπωμα χρήματος στην ουσία, πιέζοντας τη Γερμανία, που ανοίγει πλέον και πολιτικά ζητήματα, που τα πραξικοπήματα θα είναι πανευρωπαϊκά, βάζοντας κεντρικά υπουργό Οικονομικών σε όλη την Ευρώπη.
Να έχουμε καθαρό ότι ούτε τα τοξικά ευρωομόλογα θα μπορέσουν να αποτελέσουν λύση αυτή τη στιγμή. Θα έχουμε subprimes στην Ευρώπη, τοξικά ομόλογα, που θα είναι γεμάτα από τα ομόλογα των χωρών που δεν θα μπορούν να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους και νέα βάρη στον κόσμο παντού. Απέναντι σε αυτά, η μόνη λύση και πανευρωπαϊκά είναι η διαγραφή του χρέους. Αν έχεις έναν σάπιο τραπεζίτη είναι καλύτερο να τον βγάλεις ακόμα και αν πονέσεις για λίγο. Τη διαγραφή του χρέους μπορεί να επιβάλει η εργατική τάξη, έχει σημασία ποιος κρατάει το μπαζούκα στα χέρια του».
Το λόγο πήρε ο Βασίλης Συλαϊδής, μέλος του ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων στην Ιντρακόμ που θύμισε την παγκόσμια κρίση του ’29, την ελληνική χρεοκοπία του 1932, τον τρόπο με τον οποίο ο Μεταξάς ήρθε στην εξουσία απέναντι στην εξέγερση του Μάη του ’36. «Το 1935 στήθηκε από το βασιλιά Γεώργιο, που τον έφεραν τα δέντρα στο δημοψήφισμα του Κονδύλη, η κυβέρνηση Δεμερτζή στην οποία συμμετείχαν ακροδεξιοί με το κόμμα του Μεταξά. Στις εκλογές του Γενάρη το 1936, τα μεγάλα αστικά κόμματα, το Λαϊκό κόμμα και οι Φιλελεύθεροι, δεν κατάφεραν να σχηματίσουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία και αποφάσισαν να αφήσουν την κυβέρνηση Δεμερτζή και να τη στηρίξουν λόγω της έκτακτης κατάστασης.
Στην πορεία, πέθανε ο Δεμερτζής και ο Μεταξάς ανέλαβε, πετυχαίνοντας η Βουλή να αναστείλει για έξι μήνες τις λειτουργίες της. Μέσα σε αυτούς τους έξι μήνες είδαμε στην Ελλάδα μεγάλες κινητοποιήσεις με πιο σημαντική την εξέγερση της εργατικής τάξης και το Μάη του ’36 στη Θεσσαλονίκη, η οποία κατεστάλη. Η εργατική τάξη που είχε συνειδητοποιήσει το ρόλο της και πάλευε για ένα καλύτερο αύριο όχι μόνο στα ελληνικά πλαίσια αλλά και διεθνώς, οδήγησαν στην επιβολή του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου την παραμονή μιας πανεργατικής απεργίας που είχε ανακοινωθεί.
Τέτοιες καταστάσεις εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους. Πρέπει να δούμε ότι στην κυβέρνηση Παπαδήμου δεν είναι τυχαίο ότι συμμετέχει το ΛΑΟΣ, το κόμμα των υμνητών της χούντας της 21ης Απρίλη. Δεν πρέπει να υποτιμήσουμε αυτό το γεγονός. Φτάσαμε να ρίξουμε την προηγούμενη κυβέρνηση, έχουμε ίσως τη δυνατότητα να ρίξουμε και αυτή, αλλά το σύστημα της αστικής κυριαρχίας μέσα στην κρίση είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Σε περίπτωση που αυτή η κυβέρνηση θα κινδυνεύσει να χάσει την εξουσία, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ότι θα επιχειρήσουν κάτι πιο τραβηγμένο. Πρέπει να τους κόψουμε το βήχα, να πετάξουμε έξω αυτήν την κυβέρνηση, γιατί όσο μένουν μέσα οι κίνδυνοι αυτοί αυξάνονται», τόνισε καταλήγοντας.
«Οι τηλεοράσεις έκαναν ολόκληρα αφιερώματα στον Παπαδήμο και σκεφτόμουν ότι αυτός ο Καραγκιόζης που μας περιγράφουν δεν αξίζει μία μπροστά στο μετανάστη που ζυμώνει το ψωμί στο φούρνο και φτιάνει 300 καρβέλια και τρώνε 300 οικογένειες» ξεκίνησε την τοποθέτησή του ο Μήτσος Καλπίδης, εργαζόμενος στο Δήμο Κορυδαλλού. «Είναι πιο πολύτιμες οι υπηρεσίες ενός εργάτη, οποιουδήποτε εργάτη που φτιάχνει τα ρούχα που φοράμε για να μην κρυώνουμε τώρα που κάνει ψόφο, από αυτόν τον αστό.
Μας περιγράφουν αυτήν την κυβέρνηση μέσα από ένα παραμορφωτικό καθρέφτη που τις κότες τις δείχνει σαν λιοντάρια. Το πραγματικό λιοντάρι είμαστε εμείς. Είναι μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να εξυπηρετήσει καμιά ανάγκη, δεν μπορεί να λύσει κανένα πρόβλημα γιατί τα πιο ανώτερα επιτελεία από αυτούς δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την κρίση. Και περιμένουν τώρα, εμείς να μασήσουμε και να κάτσουμε καλά. Ε, δεν θα κάτσουμε καλά. Ούτε φοβόμαστε από εντάσεις του είδους μήπως μας παίξουν άλλα χαρτιά. Οι διαδικασίες έτσι ξεκινάνε, έτσι φτάνουμε και σε επαναστάσεις, και συγκρούσεις θα έχουμε και χαρτιά φασιστικά θα παίξουν και ό, τι τους παίρνει. Το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε».
Ο Χρίστος Αργύρης, ειδικευόμενος γιατρός στο Αγλαϊα Κυριακού, εξήγησε στην τοποθέτησή του γιατί, οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία περιμένουν την κυβέρνηση, της την έχουν στημένη στη γωνία με το όπλο παρά πόδα: «Καταρχάς είμαστε απλήρωτοι, οι εφημερίες, οι υπερωρίες δεν έχουν μπει, έχουν κατακρεουργηθεί τα 15νθήμερά μας. Ο κόσμος δεν μπορεί, είτε είναι γιατρός, είτε νοσηλεύτρια, είτε καθαρίστρια, είτε διοικητικός, να μπορέσει να ζει έτσι, χωρίς ουσιαστικά να πληρώνεται. Είναι εξοργισμένος ο κόσμος. Δεύτερον, συγχωνεύουν νοσοκομεία, κλείνουν νοσοκομεία στα χαρτιά και είναι θέμα ημερών να το δούμε και στην πράξη.
Τρίτο, η εφεδρεία έχει ξεκινήσει. Υπάρχουν καταγγελίες από τα νοσοκομεία σε όλη την Ελλάδα, ότι φτιάχνουν λίστες. Τέταρτο και πιο σημαντικό, οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία ήταν πρωταγωνιστές στην εξέγερση που προηγήθηκε τον Οκτώβρη. Τέλος, πέρα από τους αγώνες, η πολιτικοποίηση έχει φτάσει πολύ μπροστά. Σε μια σειρά νοσοκομεία, οι συζητήσεις που έγιναν με θέμα τη διαγραφή του χρέους είχαν μεγάλη συμμετοχή και μια νέα μαγιά ανθρώπων βλέπει στη δική μας κατεύθυνση».
Τον κύκλο των τοποθετήσεων έκλεισε η Κατίνα Σηφακάκη, παλαίμαχη αγωνίστρια της αντίστασης και πηγή έμπνευσης για κάθε αγωνιστή: «Με πολύ μεγάλη συγκίνηση, βλέπω όλους εσάς, που αγαπάμε τη λευτεριά, που θέλουμε να ζήσουμε χωρίς αυτόν τον εφιάλτη, που αγωνιζόμαστε. Αλλά και αυτοί που στέκονται από ψηλά και αυτοί αγωνίζονται για να μπορέσουν να κρατήσουν την κυριαρχία τους. Εκείνο που χρειάζεται από εμάς δεν είναι μόνο να πιστεύουμε ότι πρέπει να αλλάξουμε τον κόσμο, αλλά να δώσουμε αληθινά ο ένας στον άλλο στα χέρια, όσο ποτέ άλλοτε χρειάζεται μια Αριστερά ενωμένη» τόνισε την τοποθέτησή της.