Παρακολουθώ όχι μόνο με αμηχανία αλλά και με ιδιαίτερη πίκρα τις τελευταίες εξελίξεις, γιατί αισθάνομαι και εγώ, όπως πολλοί σαν και μένα, ότι εξαπατήθηκα, που συμμετείχα σε αυτή τη διαδικασία. Βλέπω το κατρακύλισμα αυτής της κυβέρνησης που έφτασε σε ένα σημείο, με την καθοδήγηση της τρόικας και όλου του συστήματος των τραπεζιτών, να συγκυβερνά όχι μόνο με τη ΝΔ αλλά και με το ΛΑΟΣ. Άκουγα στο ραδιόφωνο απευθείας τη Βουλή και τον νέο υπουργό τον Βορίδη να λέει στην αριστερά ότι «δεν είστε εκφραστές της δημοκρατίας, είστε του κολλεκτιβισμού και της ανελευθερίας» και αμέσως μετά η Ουρανία Νικολάου να λέει ότι «οι αριστεροί έχουν μάθει να επενδύουν στο χάος και τώρα η κυβέρνηση θα βάλει τα πράγματα σε μία τάξη».
Η εφημερίδα Le Monde στο άρθρο της για την είσοδο του ΛΑΟΣ στην ελληνική κυβέρνηση, λέει ότι το ΛΑΟΣ είναι ένα ακροδεξιό όχημα που ιδρύθηκε το 2000 για να εισχωρήσει η ακροδεξιά μετά τη δικτατορία στην κυβέρνηση. Εξηγεί μάλιστα την παρουσία του ΛΑΟΣ, αναφέροντας ότι έγινε ένας σημαντικός παίχτης στα ελληνικά πολιτικά δρώμενα με τη σταδιακή αποσιώπηση της ξενοφοβίας ώστε να κερδίσει την αξιοπιστία του.
Δεν είναι τυχαία
Αναρωτιέμαι μήπως τελικά όλα αυτά τα γκάλοπ που δείχνουν ότι ο κόσμος έχει μια απέχθεια στο ισχύον πολιτικό σύστημα, ότι σιχαίνεται και τους 300 και την ίδια στιγμή δείχνουν την άνοδο της ακροδεξιάς παντού, δεν είναι τυχαία. Από τη μία παρουσιάζουν τον μετανάστη ως μπαμπούλα, ο οποίος φταίει για τα προβλήματα, αυτός φταίει που υπάρχουν τόσοι άνεργοι γιατί μας παίρνουν τις δουλειές, αυτός φταίει που η ζωή μας πάει από το κακό στο χειρότερο και τελικά δίνουν πάτημα στην ακροδεξιά να λέει “αφήστε τα προβλήματά σας να σας τα λύσουμε μόλις φύγουν οι κακοί”.
Γι αυτό σήμερα πιο πολύ από ποτέ πρέπει οι νέοι, οι άνεργοι, οι εργαζόμενοι, να πάμε να μιλήσουμε με τον κόσμο να του εξηγήσουμε ότι δεν είναι ο μετανάστης κακός, δεν είναι αυτός που του πίνει το αίμα, που εκμεταλλεύεται τον πόνο του. Υπάρχουν άλλου είδους συμφέροντα που οδηγούν όλη την εργατική τάξη να γίνουμε οι ίδιοι μετανάστες και μέσα στην οικογένειά μας σε λίγο όλοι θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα. Η μετανάστευση συνδέεται για άλλη μία φορά με το επίκαιρο οικονομικό και το κοινωνικό πρόβλημα. Πραγματικά ζούμε στην εποχή του παραλόγου. Αλλά νομίζω ότι πρέπει η αριστερά να αποχτήσει έναν άλλο βηματισμό, έναν άλλο λόγο συγκροτημένο που να μην είναι μόνο καταγγελτικός αλλά θα δίνει λύσεις στα προβλήματα γιατί υπάρχουν. Μέσα από μία άλλη πολιτική, μέσα από έναν άλλο κόσμο, άλλες λογικές, που θα έχουν στο κέντρο τον εργαζόμενο και δεν θα στοχεύουν στον εργαζόμενο.
Γι αυτό λοιπόν και η ΚΕΕΡΦΑ τον τελευταίο καιρό πολύ πιο έντονα από ποτέ λέει ότι το ρατσιστικό ζήτημα συνδέεται άμεσα με το κοινωνικό πρόβλημα σήμερα, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλη την Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο. Και συνδέεται άμεσα γιατί ο ρατσισμός και η ξενοφοβία είναι απλά μια εντεταλμένη πολιτική που έχει στόχο να αποσιωπήσει το πραγματικό πρόβλημα.
Εδώ και καιρό έχουμε αποφασίσει να κάνουμε ένα μεγάλο συλλαλητήριο στις 3 Δεκέμβρη. Όσο πλησιάζει ο καιρός φαίνεται ότι αυτή η απόφαση ήταν προφητική. Όλοι οι εργαζόμενοι Έλληνες και μετανάστες πρέπει να δώσουν δυναμικό παρών και να βάλουμε ένα τέλος σε αυτή την κυβέρνηση πολύ πιο γρήγορα από τις προγραμματισμένες εκλογές και αυτή η ανατροπή να γίνει με έναν ηχηρό τρόπο ώστε το μήνυμα να διαπεράσει τα σύνορα της χώρας μας.
Αιμιλία Τζίβα, συνδικαλίστρια τραπεζοϋπάλληλος