Αυτές είναι εκλογές οικονομικής και πολιτικής κρίσης. Ο Παπαδήμος λέει ψέματα όταν παριστάνει ότι «ολοκλήρωσε» την αποστολή «διάσωσης» από τη χρεοκοπία και τώρα είναι πρόθυμος να γίνει ξανά πρωθυπουργός μιας συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ για να «μπει η χώρα σε τροχιά ανάπτυξης». Ούτε η οικονομική ούτε η πολιτική κρίση δεν έχει τελειώσει. Η συνέχεια που μας ετοιμάζουν είναι οικονομική χρεοκοπία και πολιτική βαρβαρότητα.
Το βλέπουμε στην ίδια την Ευρώπη, όπου οι «καλοί μαθητές» της Τρόικας στην Ιρλανδία και την Πορτογαλία «ανταμείβονται» με τα ίδια πακέτα λιτότητας που χτύπησαν και την Ελλάδα. Το βλέπουμε στην Ισπανία που μπαίνει ξανά στο στόχαστρο των κερδοσκόπων. Το PSI και η νέα «Δανειακή Συνθήκη» με όλες τις άγριες περικοπές τους δεν είναι παρά ενδιάμεσα βήματα από την «ελεγχόμενη» στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία.
Πολιτικά βλέπουμε τον Σαρκοζί να αγκαλιάζει τους φασίστες της Λεπέν και να παίζει το χαρτί του ρατσισμού με τον πιο χυδαίο τρόπο σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια μήπως διασωθεί εκλογικά. Το ίδιο μίγμα χρησιμοποιούν και οι «δικοί μας» τροϊκανοί.
Ο Χρυσοχοίδης τρέχει προεκλογικά να ανοίξει στρατόπεδα συγκέντρωσης για να κλείσει μέσα τους «λαθρομετανάστες» όπως οι Ναζί έκλειναν τους εβραίους. Και βάζει την αστυνομία να κάνει πλάτες στους νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Ο Σαμαράς που πήγε στην Ισπανία και στην Πορτογαλία για να παραστήσει ότι έρχεται η σειρά της Ελλάδας να αποκτήσει πρωθυπουργό της Δεξιάς, το μόνο μήνυμα που είχε να φέρει δίπλα στη λιτότητα και τις ιδιωτικοποιήσεις ήταν η συνεργασία για το κυνηγητό των μεταναστών, για να πνίγονται πιο πολλοί κατατρεγμένοι στα νερά της Μεσογείου.
Όλοι αυτοί, αν μπορούσαν θα είχαν ακυρώσει και τις εκλογές, όπως είχε δηλώσει αρχικά ο Σόιμπλε, ο αρχιτέκτονας των Μνημονίων. Αν πηγαίνουμε για εκλογές, αυτό είναι αποτέλεσμα της εργατικής αντίστασης που έφερε τη συγκυβέρνηση Παπαδήμου μέσα σε τρεις μήνες στο ίδιο σημείο που είχε φέρει και τον Παπανδρέου: οι Πανεργατικές του Φλεβάρη και ο ξεσηκωμός της 12 Φλεβάρη λειτούργησαν όπως ακριβώς και οι Πανεργατικές του περασμένου Οκτώβρη και ο ξεσηκωμός της 28ης Οκτωβρίου. Ο χαμός στις παρελάσεις της 25ης Μαρτίου ήταν απλά η επιβεβαίωση ότι και η συγκυβέρνηση των Μνημονίων και της Τρόικας έχει χάσει κάθε φύλλο συκής.
Με τέτοιους αγώνες τους φέραμε ως εδώ, με τέτοιους αγώνες και θα συνεχίσουμε για να ματαιώσουμε τα σχέδιά τους. Κανένας δεν πρέπει να έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι το μέλλον θα κριθεί στο «πεζοδρόμιο», στη συνέχιση, στην οργάνωση, στην κλιμάκωση, στο συντονισμό από τα κάτω των εργατικών αγώνων μέχρι τη νίκη. Αυτό που μπορεί να πετύχουμε μέσα από τις κάλπες είναι να δώσουμε πολιτική ώθηση σε αυτό το κίνημα δυναμώνοντας την Αριστερά και στέλνοντας την αντικαπιταλιστική αριστερά να μπει στη Βουλή. Ο Παπαδήμος, ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος υπολογίζουν ότι με τη βοήθεια του εκλογικού νόμου που χαρίζει 50 έδρες στο πρώτο κόμμα θα καταφέρουν να ξαναστήσουν την τροϊκανή συγκυβέρνηση. Πρώτος δικός μας εκλογικός στόχος είναι να τους ρίξουμε τόσο χαμηλά ώστε να μην αθροίζουν 151 βουλευτές ούτε με τον καλπονοθευτικό νόμο. Και μέσα σε μια τέτοια άνοδο της Αριστεράς να δυναμώσουμε την αριστερά της αντικαπιταλιστικής ανατροπής, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Βήμα
Η Εργατική Αλληλεγγύη δίνει όλες τις δυνάμεις της για να στηρίξουμε, να ψηφίσουμε και να στείλουμε αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Βουλή. Αυτό είναι ένα βήμα που το χρειάζονται οι αγώνες μας.
• Γιατί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι η αριστερά που από την αρχή ανάδειξε και συνεχίζει να αναδεικνύει την εργατική εναλλακτική λύση με τη διαγραφή του χρέους, τη ρήξη με ΔΝΤ και ΕΕ, την έξοδο από το ευρώ και την κρατικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, με την ακύρωση όλων των περικοπών σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές υπηρεσίες.
• Γιατί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ λέει ξεκάθαρα ποιος θα τα κάνει όλα αυτά, χωρίς αυταπάτες για «σωτήρες», παλεύοντας για ένα γερό εργατικό κίνημα που θα επιβάλει εργατικό έλεγχο παντού.
• Γιατί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει δώσει δείγματα γραφής ότι στηρίζει τους εργατικούς αγώνες από τα κάτω εδώ και τώρα, ετοιμάζοντας μέσα στους αγώνες του σήμερα τα βήματα της αυτοοργάνωσης των εργατών με προοπτική την εργατική εξουσία και το Σοσιαλισμό, μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, χωρίς φτώχεια, πόλεμο και ρατσισμό.
• Γιατί, τέλος, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι το μέτωπο της επαναστατικής αριστεράς που από την εξέγερση του Πολυτεχνείου μέχρι σήμερα αρνήθηκε σταθερά τους συμβιβασμούς, έμεινε πιστή στο δρόμο του Νοέμβρη και γι’ αυτό η ενίσχυσή της είναι εγγύηση ότι το δυνάμωμα της Αριστεράς δεν θα πάει χαμένο.
Η Εργατική Αλληλεγγύη γιόρτασε πρόσφατα τα 1000 φύλλα της με σύνθημα «Χίλιες φορές στο πλευρό της Εργατικής Αντίστασης». Βρεθήκαμε μαζί ξανά και ξανά σε κοινούς αγώνες ενάντια στις επιθέσεις της Δεξιάς, ενάντια στις προδοσίες του ΠΑΣΟΚ, στα αντιπολεμικά συλλαλητήρια με τη «Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο», στα αντιρατσιστικά και αντιφασιστικά συλλαλητήρια με την ΚΕΕΡΦΑ, στην πρώτη γραμμή του νέου αντικαπιταλιστικού κινήματος από το Σιάτλ και τη Γένοβα μέχρι τις σημερινές Πλατείες της οργής από την Ταχρίρ μέχρι τη Γουόλ Στριτ. Η φωνή και τα μηνύματα αυτών των αγώνων θέλουμε να ακουστούν και μέσα από την κάλπη και μέσα στη Βουλή. Ελάτε να στηρίξουμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ μαζί!