Η συζήτηση επικεντρώθηκε σε ένα πρόγραμμα δράσης μέσα στα σωματεία και τους εργατικούς χώρους με στόχο την προκήρυξη απεργίας ενάντια στις απολύσεις, το διήμερο 5 και 6 Μάρτη. Στη συζήτηση άνοιξε το ζήτημα του συντονισμού 'από τα κάτω', με αρκετούς αγωνιστές να μεταφέρουν την εμπειρία από τη δράση μέσα στο Συντονισμό των Νοσοκομείων και τον Συντονισμό Ενάντια στα Κλεισίματα, τις Διαθεσιμότητες, τις Ιδιωτικοποιήσεις και τις Εργολαβίες.
Κλιμάκωση
“Χρειάζεται να επιδιώξουμε μέσα από γενικές συνελεύσεις, να γίνουν άμεσα βήματα απεργιακής κλιμάκωσης. Να παλέψουμε για 48ωρη απεργία 5 και 6 Μάρτη. Με συλλαλητήρια την πρώτη μέρα και νέο κύκλο γενικών συνελεύσεων την δεύτερη, σε κάθε χώρο για κλιμάκωση. Κέντρο σε αυτήν την προσπάθεια μπορούν να γίνουν οι εκπαιδευτικοί που έχουν μπροστά τους νέο κύκλο συνελεύσεων στα τέλη Φλεβάρη και γύρω από αυτό το μέτωπο μπορούμε να κλειδώσουμε όλους τους χώρους του δημοσίου αλλά και του ιδιωτικού τομέα.
Το δεύτερο κρίσιμο ζήτημα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι την στήριξη των μαχών που συνεχίζουν, κόντρα στην επιδίωξη της γραφειοκρατίας να τους κρατήσει απομονωμένους, και άρα να παραμένουν αδύναμοι για να “σπάσουν” πιο εύκολα χωρίς να βάζουν πιέσεις στους γραφειοκράτες. Είναι κρίσιμο από αυτήν την άποψη να στηρίξουμε σαν ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όλες τις προσπάθειες συντονισμού που έχουν ξεκινήσει από τους μαχόμενους κλάδους. Είτε πρόκειται για κλαδικούς συντονισμούς είτε για πιο κεντρικές πρωτοβουλίες” ανέφερε μεταξύ άλλων κείμενο παρέμβασης που μοιράστηκε από τους συντρόφους και τις συντρόφισσες του ΣΕΚ στη σύσκεψη.