Το μάθαμε από το σποτάκι που κυκλοφόρησε το “Save Greek Water” στο Διαδίκτυο στις 2/6, όπου όλοι καταλάβαμε ότι το ιδιωτικό νερό, εκτός των άλλων, είναι και επικίνδυνο για την υγεία.

Μετά το δημοψήφισμα (25-6-2014) στους Δήμους Θεσσαλονίκης, όπου το 98% των ψηφισάντων αποφάσισε ότι το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και ανήκει στο λαό, οι δήμοι πήραν πίσω τα δίκτυα, τα αντλιοστάσια και τις δεξαμενές που είχαν οι ίδιοι παραχωρήσει στην ΕΥΑΘ. Φυσικά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν έγινε δεκτό από το ΤΑΙΠΕΔ.

Έτσι, η «Κίνηση των 136», το «Sosτε το Νερό», οι εργαζόμενοι στην ΕΥΑΘ, συνεχίζουν έναν Μαραθώνιο προσφυγών, προκειμένου να κατοχυρώσουν το συντριπτικό ΟΧΙ του λαού.

Στη συνέχεια (12-6-14), έρχεται η απόφαση 1906/2014 του Συμβουλίου της Επικρατείας, όπου το Δικαστήριο θεώρησε «εξ ορισμού» το Δημόσιο, «φορέα της διαχείρισης των κοινωνικών αγαθών». Τέλος, έρχεται ο «Παγκόσμιος Διαγωνισμός Εικονικής Δίκης» στο Χάρβαρντ. Εκεί, η ομάδα της Νομικής Αθηνών στη δίκη για την ιδιωτικοποίηση του Νερού, «ανάγκασε» το εικονικό Δικαστήριο να δεχτεί την επιστροφή στο Δημόσιο των ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων ύδρευσης.

Στις 13/6 το Save Greek Water ανάρτησε ανακοίνωση της ΚΕΔΕ στην οποία ομόφωνα τάσσεται κατά της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ, βάζοντας σε κώμα τις ορέξεις κυβέρνησης και μονοπωλίων (Suez).

Όλα αυτά οφείλονται στις κινητοποιήσεις του λαού και στην ενημέρωση μέσω των κινημάτων για το νερό μέσα κι έξω από την Ελλάδα με θεσμικούς και κινηματικούς τρόπους. Κάθε εφησυχασμός είναι τροφή στη Λερναία Ύδρα του συστήματος που επιμένει να δίνει «βορά» κάθε υποψία φυσικού ή μη πλούτου στους χρηματοπιστωτικούς καρχαρίες του καπιταλισμού. Μόλις τώρα, κατατίθεται νέα προσφυγή στο ΣτΕ κατά της παραχώρησης μετοχών της ΕΥΑΘ στο ΤΑΙΠΕΔ.

Γωγώ Σοκαρά, μέλος του σχήματος «Ρήγμα στα Δυτικά»