Διεθνή
Ουκρανία: Σταματήστε (και τον εμπορικό) πόλεμο

Σε 25.000 τόνους έχουν φτάσει τα ροδάκινα και τα νεκταρίνια που μένουν αδιάθετα στα ψυγεία ή αμάζευτα στα δέντρα ύστερα από το εμπάργκο στις εισαγωγές τροφίμων από την ΕΕ που επέβαλε η Ρωσία την πρώτη βδομάδα του Αυγούστου. Η κυβέρνηση απάντησε με «μπαράζ συσκέψεων» και δηλώσεις της Βούλτεψη ότι οι ροδακινοπαραγωγοί θα αποζημιωθούν είτε από την κυβέρνηση είτε από την ΕΕ, αλλά στο κάτω-κάτω «δεν καθορίζουμε την εξωτερική πολιτική με βάση κάποια φορτία ροδάκινα». Πράγματι, έτσι είναι κι αυτό ισχύει όχι μόνο για το τσίρκο των Σαμαροβενιζέλων αλλά και για τις μεγάλες δυνάμεις που συγκρούονται για τον έλεγχο της Ουκρανίας. 

\r\n
\r\n
Οι πρώτες κυρώσεις στην Ρωσία επιβλήθηκαν μετά την προσάρτηση της Κριμαίας στην Ρωσία τον Απρίλη. Ήταν μετριοπαθείς κι αφορούσαν κυρίως στενούς συνεργάτες του Πούτιν στους οποίους στερήθηκε η βίζα ή πάγωσαν κάποια περιουσιακά στοιχεία σε ΗΠΑ και ΕΕ. Συχνά ακουγόταν εκείνο το διάστημα ότι το παιχνίδι των κυρώσεων και των κόντρα κυρώσεων δεν μπορεί να πάει μακριά, είναι ίσως και θέατρο, λόγω των στενών οικονομικών σχέσεων με την Ρωσία. 
\r\n
\r\n

Κλιμάκωση

\r\n
\r\n
Όμως, η συνέχεια ήταν η κλιμάκωση. Ούτε η Ρωσία ούτε οι ΗΠΑ και η ΕΕ παρατούσαν την προσπάθεια να ελέγξουν την Ουκρανία. Παρά τους διάφορους γύρους διπλωματικών συναντήσεων, ο πόλεμος συνεχιζόταν και κλιμακωνόταν στην ανατολική Ουκρανία. Στις 16 Ιούλη ο Ομπάμα ανακοίνωσε μια νέα δέσμη κυρώσεων, που αυτή τη φορά στόχευαν σε ρώσικες κρατικές τράπεζες, πετρελαϊκές επιχειρήσεις και εταιρείες όπλων. Απαγορεύτηκε για παράδειγμα σε μεγάλες ρωσικές τράπεζες να κάνουν ομολογιακές εκδόσεις στις αμερικάνικες χρηματαγορές. Την επόμενη μέρα καταρρίφθηκε το αεροπλάνο των μαλαισιανών αερογραμμών πάνω από την ανατολική Ουκρανία. 
\r\n
 
\r\n
Η ΕΕ αποφάσισε στις 30 Ιούλη να ακολουθήσει τις ΗΠΑ στις κυρώσεις, οι ρωσικές τράπεζες θα βρίσκουν πλέον κλειστές τις πόρτες όχι μόνο της Γουόλ Στριτ αλλά και του χρηματιστήριου της Φρανκφούρτης. Και μόλις δυο ώρες μετά ο Ομπάμα ανακοίνωσε νέα επέκτασή τους σε συντονισμό με την ΕΕ. Στις 7 Αυγούστου η Ρωσία απάντησε με την απαγόρευση εισαγωγής αγροτικών προϊόντων και με υπονοούμενα για επέκταση των κυρώσεων και σε άλλους τομείς. 
\r\n
 
\r\n
Η Ρωσία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εισαγωγέας του κλάδου τροφίμων και ποτών της ΕΕ. Το 2013 οι εξαγωγές τέτοιων προϊόντων από χώρες της ΕΕ στην Ρωσία έφτασαν τα 12,2 δις ευρώ. Οι ρωσικές κυρώσεις δεν πλήττουν μόνο τις εξαγωγές χωρών του νότου όπως της Ελλάδας και της Ισπανίας. Η Γερμανία εξάγει τρόφιμα και αγροτικά προϊόντα περισσότερο από κάθε άλλη χώρα της ΕΕ στην Ρωσία, αξίας 1,6 δις ευρώ για το 2013.
\r\n
 
\r\n
Η βρετανική εφημερίδα Γκάρντιαν έγραφε στις 15 Αυγούστου: «Ένα πλεόνασμα γαλλικών αχλαδιών, αποθήκες γεμάτες από γερμανικά λουκάνικα, πολωνικές πιπεριές που σαπίζουν, σκωτσέζικα σκουμπριά που μένουν απούλητα: η κίνηση της Ρωσίας να απαγορέψει τις εισαγωγές ευρωπαϊκών τροφίμων σε αντίποινα για τις κυρώσεις της ΕΕ, έχει μια αισθητή επίδραση σε μια ήπειρο που ήδη κατρακυλάει προς μια νέα ύφεση». 
\r\n
 
\r\n
Ο Πούτιν ισχυρίζεται ότι αυτή η κίνηση δεν θα πλήξει την ρωσική οικονομία ούτε τον κόσμο που ψωνίζει τρόφιμα. Αντίθετα, υποτίθεται ότι θα δώσει ώθηση στη ντόπια αγροτική παραγωγή, στο κάτω-κάτω η Ρωσία είναι μια απέραντη και με μεγάλο φυσικό πλούτο χώρα. Όμως, η Ρωσία μέχρι τώρα εισήγαγε το 40% των τροφίμων της. Και με την οικονομία της να παίρνει την κάτω βόλτα (η φυγή κεφαλαίων από την ρωσική οικονομία έχει φτάσει τα 150 δις δολάρια) το κόστος θα περάσει στις τιμές των τροφίμων, στην αύξηση του πληθωρισμού.
\r\n
 
\r\n
Οι διπλωματικές αψιμαχίες μετατρέπονται βήμα το βήμα σε ένα κανονικό εμπορικό πόλεμο ανάμεσα στην Ρωσία και την Δύση. Υποτίθεται ότι στην εποχή της παγκοσμιοποίησης μια τέτοια εξέλιξη ήταν αδιανόητη. Οι κυρώσεις και τα εμπάργκο επιφυλάσσονταν για «κράτη-παρίες» και αιμοδιψείς δικτάτορες από την ανθρωπιστική «διεθνή κοινότητα». Οι εμπορικοί πόλεμοι ανήκαν στο παρελθόν, το ίδιο και η χρησιμοποίηση της οικονομικής ισχύος ως όπλο στους κρατικούς ανταγωνισμούς. 
\r\n
Αυτές οι απόψεις διαψεύδονται με τον πιο ηχηρό τρόπο σήμερα. Οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί σε μια περίοδο κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος ξαναβάζουν σε χρήση αυτά τα «ξεχασμένα» όπλα. 
\r\n

«Μία σου και μία μου»

\r\n
Κανείς από τους «μεγάλους παίκτες» δεν έχει την παραμικρή ιδέα που μπορεί να καταλήξει αυτό το παιχνίδι του «μία σου και μία μου». Εν τω μεταξύ, ο εμπορικός πόλεμος ανάμεσα σε ΗΠΑ-ΕΕ και Ρωσία έχει γίνει κανονικός πόλεμος στην ανατολική Ουκρανία, με το πυροβολικό και τα αεροπλάνα της κυβέρνησης του Κιέβου να σφυροκοπούν το Λουχάνσκ και το Ντονέτσκ, με καραβάνια προσφύγων να προσπαθούν να ξεφύγουν από τις βόμβες και τις σφαίρες. 
\r\n
 
\r\n
Κι ενώ το αίμα ρέει, οι υπουργοί Εξωτερικών της Ρωσίας και της Ουκρανίας συναντιόνται στο Βερολίνο για ένα νέο γύρο διαπραγματεύσεων. Όμως, η λύση δεν μπορεί να έρθει από αυτές τις συναντήσεις όπως δεν ήρθε από τα διπλωματικά παζάρια των προηγούμενων μηνών. Όλες οι προηγούμενες “μεσολαβητικές” συμφωνίες ανάμεσα στις φατρίες των ολιγαρχών και τους εκπροσώπους ΕΕ, ΗΠΑ και Ρωσίας έχουν καταρρεύσει ξανά και ξανά κάτω από το βάρος των ανταγωνισμών.
\r\n
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι με τους ίδιους, περίπου, πρωταγωνιστές οι λαοί της Γιουγκοσλαβίας έζησαν το δράμα της διάλυσης και δεν πρέπει να αφήσουμε την κρίση της Ουκρανίας να έχει το ίδιο τέλος. Τον πόλεμο, στρατιωτικό, διπλωματικό και εμπορικό δεν πρόκειται να τον σταματήσουν αυτοί που τον ξεκίνησαν. Αυτοί που έχουν συμφέρον αλλά και τη δύναμη να το κάνουν είναι οι εργάτες.
\r\n
 
\r\n
Πρώτα απ\' όλα οι ίδιοι οι εργάτες της Ουκρανίας που δεν έχουν τίποτα να μοιράσουν, αντίθετα ενωμένοι μπορούν να ξαναπιάσουν το νήμα των εξεγέρσεων που έδιωξαν κυβερνήσεις των ολιγαρχών ξανά και ξανά. Αλλά για να προχωρήσουν προς τα εκεί χρειάζονται και τη δική μας υποστήριξη, την υποστήριξη του εργατικού κινήματος, της αριστεράς και του αντιπολεμικού κινήματος, απαιτώντας να σταματήσουν οι κυρώσεις και οι εχθροπραξίες, να σταματήσουν όλες οι επεμβάσεις ΗΠΑ-ΕΕ και Ρωσίας στην Ουκρανία.
\r\n
 
\r\n