Την Tρίτη 2/6, την ώρα που η Εργατική Αλληλεγγύη έκλεινε την ύλη της, στη Βαλένσια της Ισπανίας εξελισσόταν μια τεράστια πορεία απεργών εκπαιδευτικών. Οι προσυγκεντρώσεις των καθηγητών και των δασκάλων στις διάφορες γειτονιές έκλεισαν εντελώς την κίνηση στη Βαλένσια από το πρωί. Όταν συνενώθηκαν στο κέντρο, τα μπλουζάκια των συνδικάτων και οι αμέτρητες ομπρέλες για την προστασία από τον πολύ δυνατό ήλιο ήλιο μετατράπηκαν σε πλημμύρα.
Η παρουσία στους δρόμους ήταν μια αποστομωτική απάντηση σε όσους έλεγαν πως την τέταρτη βδομάδα της απεργίας διαρκείας ο κόσμος θα έχει κουραστεί. Το αντίθετο συμβαίνει, υπάρχει μεγαλύτερη πόλωση. Τα “επαγγελματικά” συνδικάτα που υπέγραψαν με την τοπική κυβέρνηση και δεν στηρίζουν πλέον την απεργία δέχονται τη χλεύη όλων των καθηγητών.
Τα πιο μαχητικά συνδικάτα που έχουν τη συντριπτική πλειοψηφία συνεχίζουν. Το χτύπημα που δέχτηκε μια συνταξιούχος καθηγήτρια από μπάτσο σε συγκέντρωση την Κυριακή αύξησε ακόμη περισσότερο την οργή και τη συμμετοχή. Η εκπρόσωπος της κεντρικής κυβέρνησης (του Σάντσεθ) στη Βαλένσια άδειασε τον αστυνομικό και ζήτησε τη δίωξή του, ενώ συναντήθηκε με τα συνδικάτα. Το γεγονός πήρε πολιτικά χαρακτηριστικά, καθώς “συνδικάτα” των μπάτσων που συνδέονται με την ακροδεξιά βγήκαν ανοιχτά υπέρ της επίθεσης στην απεργό.
Οι διαδηλώσεις δεν έχουν σταματήσει εδώ και ένα μήνα σε ολόκληρη την περιφέρεια της Βαλένσιας, σε όλες τις μεγάλες πόλεις, την πρωτεύουσα, το Αλικάντε, την Καστελιό και αλλού. Δεν πρόκειται για μια απλή απεργία, αλλά για ένα κίνημα με όλα τα χαρακτηριστικά και το συμβολισμό των μεγάλων “παλιρροιών” της Ισπανίας, από τις 15 Μάη του 2011 ως τις συγκεντρώσεις εκατομμυρίων για τη δημόσια υγεία. Οι απεργοί της Βαλένσιας είναι η πρωτοπορία για ολόκληρη την εργατική τάξη που ψάχνει τρόπους να εκφράσει τη δύναμή της και να διεκδικήσει.
Ειδικά στο χώρο της εκπαίδευσης, η κατάσταση βράζει εδώ και καιρό, με μικρές και μεγάλες απεργίες, με μαζικές κινητοποιήσεις για την Παλαιστίνη και καθολικές αποχές των μαθητών. Τα συνδικάτα σε άλλες περιφέρειες του ισπανικού κράτους αξιοποιούν την πίεση της Βαλένσιας, κερδίζοντας επί μέρους υποχωρήσεις από τις κυβερνήσεις, αλλά όχι δυστυχώς για να βάλουν σε κίνηση έναν συνολικό απεργιακό συντονισμό. Στην Καταλωνία έχει οργανωθεί μια σειρά απεργιών σε συντονισμό και με τους μαθητές και φοιτητές. Τελευταίος σταθμός ήταν οι 27 Μάη με απεργία και κλεισίματα κόμβων σε όλη την Καταλωνία. Όλοι οι εκπαιδευτικοί παλεύουν για αυξήσεις στους μισθούς και για μειώσεις του αριθμού των παιδιών ανά τάξη.
Οι απεργίες είναι ο πραγματικός φρέσκος αέρας σε ολόκληρη τη χώρα η οποία ζει μέσα σε συνθήκες πολιτικής δυσωδίας. Η δεξιά και η ακροδεξιά ετοιμάζονται να έρθουν στην εξουσία πιθανότατα από κοινού, όταν καταρρεύσει η κεντροαριστερή κυβέρνηση του Σάντσεθ. Στο μεταξύ τα σκάνδαλα κυκλώνουν την κυβέρνηση από παντού. Και ο πιο αθώος παρατηρητής όμως δεν μπορεί παρά να δει ότι τα σκάνδαλα είναι μεν πραγματικά, αλλά εντάσσονται σε μια ανοιχτή προσπάθεια του δικαστικού σώματος και του βαθέος κράτους να βοηθήσουν στην επάνοδο της Δεξιάς με όσο το δυνατόν καλύτερους όρους.
Το πιο πρόσφατο επεισόδιο είναι η δίωξη του πρώην πρωθυπουργού Θαπατέρο για ένα σκάνδαλο την εποχή της πανδημίας. Όλως τυχαίως η δίωξη ήρθε τη στιγμή που ο Θαπατέρο μετατρεπόταν σε αναφορά και στήριγμα του Σάντσεθ μέσα στο κόμμα, λόγω της πίεσης που είχε ανοίξει τόσο η στάση της κυβέρνησης στο Παλαιστινιακό όσο και άλλες πρωτοβουλίες όπως η μαζική νομιμοποίηση μεταναστών. Όμως η κυβέρνηση, παρότι καταγγέλλει αυτές τις συμπαιγνίες, δεν έχει τη δυνατότητα να δώσει αυτή τη μάχη καλώντας σε ανοιχτή σύγκρουση καθώς είναι δεμένη από χίλιες μεριές με τους θεσμούς και τα συμφέροντα που μπλέκονται στα σκάνδαλα.