“Πρώτον”, γράφει Η Αυγή, “δεν υπάρχει η λεγόμενη πέμπτη αξιολόγηση”. Οι εταίροι μας, με άλλα λόγια, δέχτηκαν, σύμφωνα με την Αυγή, ότι το μνημόνιο έχει τελειώσει. “Δεν υποχρεούται πλέον η Ελλάδα να λάβει υφεσιακά μέτρα. Όπως αυτά που περιλαμβάνονταν στο περιβόητο e-mail του πρώην υπουργού Οικονομικών, του κ. Χαρδούβελη...”. Το πρόβλημα είναι ότι, πέρα από την ελληνική πλευρά, τα συμπεράσματα αυτά δεν επιβεβαιώνονται από κανέναν άλλο από αυτούς που συμμετείχαν στην επταμερή αυτή συνάντηση.

 

“Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας και οι άλλοι ηγέτες της Ευρωζώνης”, γράφει η εφημερίδα Financial Times, “βγήκαν από μια συνάντηση τα ξημερώματα της Παρασκευής διαλαλώντας μια επαναστατική συμφωνία η οποία θα ξεκλείδωνε τα τόσο απαραίτητα για την Αθήνα χρήματα της διάσωσης – μόνο και μόνο για να έρθουν σε διαφωνία λίγες μόνο ώρες αργότερα για το τι ακριβώς σήμαινε αυτή η συμφωνία... Δώδεκα ώρες μόνο μετά το τέλος των μεταμεσονύκτιων συνομιλιών που θα έλυναν, υποτίθεται, τις διαφορές οι ηγέτες που συμμετείχαν δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν πάνω στο τι είχαν συμφωνήσει...”.

 

 Την ίδια ακριβώς ώρα που ο Τσίπρας δήλωνε την ικανοποίησή του για τα αποτελέσματα της συνάντησης, η Μέρκελ επανέφερε, με τις δικές της δηλώσεις, όχι μόνο το μνημόνιο και τις υποχρεώσεις της Ελλάδας αλλά ακόμα και την ίδια τη λίστα του διαβόητου mail Χαρδούβελη της 10ης Δεκέμβρη 2014: “Η ελληνική κυβέρνηση”, είπε, “έχει την ευκαιρία να επιλέξει κάποιες από τις μεμονωμένες μεταρρυθμίσεις που εκκρεμούν από τις 10 Δεκέμβρη και να τις αντικαταστήσει με άλλες μεταρρυθμίσεις αν... έχουν τα ίδια αποτελέσματα”.

 

Στην πραγματικότητα, πίσω από τους κομπασμούς της Αυγής ή του ίδιου του Τσίπρα, τα αποτελέσματα της επταμερούς ήταν και πάλι εκβιαστικά για την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. “Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας”, γράφει και πάλι η Financial Times, “συμφώνησε να επιταχύνει τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις αλλά απέτυχε να εξασφαλίσει οποιαδήποτε άμεση χρηματοδότηση για την απελπισμένη για μετρητά κυβέρνησή του...”. Ο Τσίπρας δεσμεύτηκε να παρουσιάσει άμεσα μια “λίστα” με μεταρρυθμίσεις, χωρίς να εξασφαλίσει στην πραγματικότητα ούτε ένα αντάλλαγμα από την άλλη πλευρά. “Οι ηγέτες της ΕΕ εξέφρασαν την ελπίδα ότι οι ... συζητήσεις στο ανώτατο επίπεδο θα δώσουν στην Ελλάδα τον απαιτούμενο σπινθήρα για να αρχίσει να συνεργάζεται πιο στενά με την ομάδα των ελεγκτών που βρίσκεται στην Αθήνα και η οποία θα πρέπει να προσυπογράψει την τελική λίστα με τις μεταρρυθμίσεις που ο κύριος Τσίπρας συμφώνησε να παρουσιάσει μέσα σε λίγες μέρες. Μόνο όταν η λίστα θα έχει συμφωνηθεί και οι μεταρρυθμίσεις θα έχουν υλοποιηθεί θα αρχίσουν να απελευθερώνονται τα χρήματα της διάσωσης...”

 

 

Η κυβέρνηση είναι κυριολεκτικά με την πλάτη στον τοίχο. Τα δημόσια ταμεία είναι άδεια, η εκροή κεφαλαίων από το τραπεζικό σύστημα συνεχίζεται με τους ίδιους ρυθμούς και η απειλή της χρεοκοπίας κρέμεται βαριά πάνω από τον ορίζοντα. Οι αυταπάτες ότι η συμφωνία – γέφυρα της 20 Φεβρουαρίου θα μπορούσε να εξασφαλίσει έστω την ανοχή των δανειστών για μερικούς μήνες έχουν ήδη βρει τη θέση τους - οριστικά στο καλάθι των αχρήστων. 

 

Αντιμέτωπη με τους ωμούς εκβιασμούς των αγορών και των «εταίρων» η κυβέρνηση έχει δύο επιλογές: την συνθηκολόγηση -την αποδοχή όλων των μνημονιακών όρων, συμπεριλαμβανομένου του mail Χαρδούβελη δηλαδή- από τη μια. Και τη σύγκρουση -με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τους φίλους τους εντός και εκτός της Ελλάδας- από την άλλη. 

 

Δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποκλείσει προκαταβολικά τον δρόμο της σύγκρουσης.  “Στο θέμα των μεταρρυθμίσεων”, γράφει η Αυγή, “η Αθήνα είναι αυτή που θα αποφασίσει τις made in Greece μεταρρυθμίσεις”. Σωστά. Μόνο που θα πρέπει να έχουν την υπογραφή των ελεγκτών από κάτω. Όπως ακριβώς και οι μεταρρυθμίσεις του Σαμαρά, του Παπαδήμου ή του Παπανδρέου πριν από αυτόν. Αποκλείοντας τη σύγκρουση, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αυτοπαγιδεύεται όλο και περισσότερο στο δρόμο της δημιουργίας πλεονασμάτων για να πληρώνει ένα χρέος που δεν μπορεί να ξεπληρωθεί ποτέ.