Αντιρατσιστικό κίνημα

Τη θλίψη του “για την απώλεια ενός νέου ανθρώπου” εξέφρασε ο υπουργός Ναυτιλίας της υπηρεσιακής κυβέρνησης Χρήστος Ζώης μετά το θάνατο, από πυροβολισμό, ενός 17χρονου πρόσφυγα στη θαλάσσια περιοχή της Σύμης το περασμένο Σάββατο. Η δολοφονία έγινε κατά τη διάρκεια καταδίωξης από δυνάμεις του Λιμενικού Σώματος και της FRONTEX σκάφους στο οποίο επέβαιναν 70 περίπου πρόσφυγες. 

 

Ούτε η θλίψη του υπουργού ούτε η προσπάθειά του να ξεπλύνει το Λιμενικό μπορούν να κρύψουν το νέο αυτό έγκλημα. Όπως αναφέρουν όλα τα δημοσιεύματα, το επίσημο ενημερωτικό δελτίο του Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος για το περιστατικό στάλθηκε στις 9.30 το βράδυ, έντεκα περίπου ώρες μετά το επεισόδιο. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, οι αρχές ανακοίνωναν στα ΜΜΕ ότι το παιδί είχε πεθάνει από ασφυξία.

 

Σαν να μην έφταναν αυτά, παρότι αποκαλυπτόταν ότι ο θάνατος του 17χρονου έγινε από πυρά πυροβόλου όπλου, πουθενά δεν διευκρινιζόταν σε ποιον ανήκε το όπλο. Οι ευθύνες ρίχνονταν - όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις - αποκλειστικά στους διακινητές και στην προσπάθειά τους να εμβολίσουν το σκάφος της FRONTEX με αποτέλεσμα τη συμπλοκή.

 

Δύο μέρες νωρίτερα ο κόσμος ολόκληρος συγκλονιζόταν από τις νέες τραγωδίες στη Μεσόγειο και την Αυστρία. Πάνω από 200 ήταν οι νεκροί από τα δύο σκάφη που ανατράπηκαν ανοιχτά της Λιβύης προσπαθώντας με 500 περίπου πρόσφυγες να φτάσουν στην Ιταλία. Ενώ 71 πρόσφυγες, ανάμεσά τους οκτώ γυναίκες, τρία αγόρια ηλικίας από 8 έως 10 ετών και ένα μωρό, κοριτσάκι ενός έως δύο ετών,  βρέθηκαν σε κατάσταση προχωρημένης σήψης σε εγκαταλειμμένο φορτηγό σε αυτοκινητόδρομο από την Ουγγαρία προς την Βιέννη.

 

Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR), περισσότεροι από 2.500 πρόσφυγες δεν τα κατάφεραν - χωρίς να συμπεριλαμβάνονται οι 200 άνθρωποι που πνίγηκαν στα ανοιχτά της Λιβύης την περασμένη εβδομάδα - από τους 300.000 που έχουν επιχειρήσει τον επικίνδυνο διάπλου της Μεσογείου από τις αρχές του 2015. Ταξίδια θανάτου, αυτό επιφυλάσσει για χιλιάδες ανθρώπους η ρατσιστική πολιτική της Ευρώπης Φρούριο, καθώς το κύμα των προσφύγων και των μεταναστών από την Μέση Ανατολή και την Ασία κορυφώνεται. 

 

Η αναφορά της Διεθνούς Αμνηστίας για την κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες στη Λέσβο είναι αποκαλυπτική της αδιαφορίας της ελληνικής κυβέρνησης. “Οι αρχές, υπερφορτωμένες και χωρίς να διαθέτουν επαρκείς πόρους, αδυνατούν να διαχειριστούν τη δραματική αύξηση του αριθμού των ατόμων που φθάνουν στο νησί, και που φτάνουν τις 33.000 από την 1η Αυγούστου μέχρι και σήμερα. Πολλοί/ές από τους/τις οποίους/ες βασίζονται σε τοπικούς εθελοντές κι εθελόντριες, ακτιβιστές/ίστριες των ΜΚΟ, την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ (UNHCR) και τους/τις τουρίστες/ίστριες για να καλύψουν τα τεράστια κενά”, αναφέρει η οργάνωση και συνεχίζει:

 

 

“Η Διεθνής Αμνηστία παρατήρησε ακατάλληλες, ανθυγιεινές συνθήκες και συνωστισμό στο κέντρο κράτησης στη Μόρια της Λέσβου, συμπεριλαμβανομένων πλημμυρισμένων τουαλετών, έλλειψη σεντονιών και κουβερτών, βρώμικων και παλιών στρωμάτων και σπασμένων κρεβατιών. Η τοπική αστυνομία δήλωσε πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να βελτιώσει τις συνθήκες... Πολλοί/ές περιμένουν έξω από το κατάμεστο κέντρο μέχρι να ελευθερωθεί χώρος, και μένουν σε σκηνές, κάτω από δίχτυα από ελαιώνες ή υπομένουν 35 βαθμούς Κελσίου χωρίς καθόλου καταφύγιο”.

 

Πρόκειται για ένα γολγοθά που επαναλαμβάνεται στη Κω, τη Χίο και σε όλα τα νησιά που έχουν καταφύγει πρόσφυγες. Και βέβαια συμπληρώνεται από την αργή διαδικασία της ταυτοποίησης ξανά και ξανά όπου βρεθούν, την αναμονή ημερών για ένα πλοίο ή τρένο προκειμένου να φτάσουν και να περάσουν τα σύνορα μιας χώρας - με κατάληξη αν δεν το καταφέρουν στο αμπάρι ενός πλοίου ή στην καρότσα ενός φορτηγού.

 

Οι δηλώσεις των ευρωπαίων ηγετών για ανάληψη δράσης μέχρι τώρα μόνο χειρότερα μέτρα έχουν προσφέρει. Αν υπάρχει ένας λόγος που η γερμανική κυβέρνηση αναστέλει το Δουβλίνο ΙΙ για τους Σύρους (την αναγκαστική επαναπροώθησή τους δηλαδή στην πρώτη χώρα εισόδου προκειμένου αυτή να αποφασίσει αν δικαιούνται άσυλο ή όχι), αν υπάρχει ένας λόγος που η Μέρκελ παίρνει αποστάσεις από τις επιθέσεις ακροδεξιών οργανώσεων σε βάρος προσφύγων και μεταναστών στη Γερμανία, αν υπάρχει ένας λόγος που οι κυβερνήσεις των Σκοπίων και του Βελιγραδίου άνοιξαν τα σύνορά τους, αυτός είναι η μαζική αλληλεγγύη του κόσμου σε όλη την Ευρώπη. Όχι μόνο όσων τρέχουν να στηρίξουν έμπρακτα και με κάθε τρόπο τους πρόσφυγες και τις οικογένειές τους σε κάθε χώρα που δέχεται το κύμα προσφυγιάς, αλλά της πλειοψηφίας που στέκεται στο πλευρό τους παντού. Η κυρίαρχη ρατσιστική προπαγάνδα έχει δεχτεί ένα μεγάλο χτύπημα τις τελευταίες βδομάδες.