Η Αριστερά

Με βάση τη συνέντευξη που παραχώρησε η νέα πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ και ηγετικό στέλεχος του ΠΑΜΕ, Αφροδίτη Ρέτζιου, στις 28/6 στην Εφημερίδα των Συντακτών, χρειάζεται να σχολιάσουμε μερικά πράγματα. 

 

Συμφωνούμε πως: "Τα σωματεία οφείλουν να ενώνουν τους εργαζόμενους στη βάση των κοινών τους συμφερόντων απέναντι στους επιχειρηματικούς ομίλους, το κράτος τους και τις κυβερνήσεις που τους υπηρετούν, και όχι να τους διασπούν ανάλογα με το αν είναι αριστεροί, δεξιοί κ.λπ. Εδώ μπορούν να συναντηθούν όλοι, ανεξάρτητα αν είναι μέλη, φίλοι του ΚΚΕ ή όχι". Και στο ότι "προϋπόθεση για να δοθεί λύση στα οξυμένα προβλήματά μας, είναι η κοινή δράση, η συμμαχία των νοσοκομειακών γιατρών, συνολικά των υγειονομικών με τους ασθενείς".

 

Θεωρούμε λοιπόν πως από κοινού μπορούμε να πάρουμε προωθητικές για το κίνημα πρωτοβουλίες. Σε αυτό δεν βοηθάνε περιπτώσεις όπου η ΔΗΠΑΚ (η παράταξη του ΠΑΜΕ), όπως εκφράστηκε μέσα από την πρόεδρο της ομοσπονδίας Αφροδίτη Ρέτζιου, λέει ψέμματα όπως ότι: "οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλλιέργησαν αυταπάτες, που μας καλούσαν σε συλλαλητήρια στήριξης της διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης που, όπως αποδείχτηκε, ήταν για τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και όχι για τα δικά μας".

 

 Καταρχήν είναι προβληματικό σε μια συνέντευξη που δίνει σαν πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ και όχι σαν στέλεχος του ΚΚΕ, από την πρώτη κιόλας παράγραφο να επιτίθεται σε ένα κομμάτι της αριστεράς. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά και ευρύτερα το "Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή" στους υγειονομικούς έχει παίξει αναμφισβήτητα προωθητικό ρόλο στους αγώνες. Εμείς προτείναμε στο συνέδριο της ΟΕΝΓΕ απεργία πριν το Πάσχα για το ασφαλιστικό όταν το ΚΚΕ επέμενε για απεργία στην κατάθεση του νομοσχεδίου, μια άποψη αναμονής κι αποκλιμάκωσης ίδια με αυτή της ΓΣΕΕ. 

 

Εμείς επιμείναμε για την πετυχημένη απεργία στις 8 Ιούνη, την ημέρα που απεργούσαν και οι δάσκαλοι, οι συγκοινωνίες και οι λιμενεργάτες όταν από την πλευρά του ΚΚΕ έμπαινε η πρόταση για κινητοποίηση στις 16 Ιούνη. Εμείς εκμεταλλευτήκαμε τη στάση εργασίας της ΠΟΕΔΗΝ στις 29/6 για να δώσουμε συνέχεια στις κινητοποιήσεις και να μην τη χαρίσουμε στους γραφειοκράτες, ενώ η ΔΗΠΑΚ αρνήθηκε στην ΟΕΝΓΕ να στηρίξει την πρότασή μας για απεργία εκείνη την ημέρα.

 

Πάνω απ'όλα είναι οι αγωνιστές και αγωνίστριες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που έχουν πρωτοστατήσει στον “από τα κάτω” συντονισμό των υγειονομικών, μέσα από τη συμμετοχή τους στο Συντονιστικό των Νοσοκομείων, παίρνοντας αγωνιστικές πρωτοβουλίες που έπαιξαν κρίσιμο και ενωτικό ρόλο στους αγώνες για την Υγεία όλα τα τελευταία χρόνια.

 

Το ΚΚΕ αποτελεί κομμάτι της αριστερής αντιπολίτευσης με το οποίο θεωρούμε ότι μπορούμε να συνεργαστούμε στη δράση. Γι' αυτό, μετά τις εκλογές στην ΟΕΝΓΕ (όπου το ΚΚΕ έλαβε 53 ψήφους και 7 έδρες, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε συνεργασία με δυνάμεις της ΛΑΕ, 52 ψήφους και 7 έδρες και ο ΣΥΡΙΖΑ 49 ψήφους και 7 έδρες), ήταν οι δικές μας δυνάμεις που έδωσαν μια από τις εφτά ψήφους (όσες και οι έδρες) τους στο ΚΚΕ και κατά συνέπεια την προεδρία της ΟΕΝΓΕ, ακριβώς για να εξασφαλιστεί ένα αριστερό και αγωνιστικό προεδρείο.

 

Οι συνάδελφοι του ΠΑΜΕ θα πρέπει να ασχοληθούν με τους πραγματικούς εχθρούς της εργατικής τάξης, αυτούς που εκφράζουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, κι αυτό να εκφράζεται με αγωνιστικές κι ενωτικές πρωτοβουλίες μέσα στο ίδιο το κίνημα.