Υστερα από δεκατρία και πλέον χρόνια κράτησης, οι αρχές αρνούνται να επιτρέψουν την πρόσβαση στην τακτική άδεια – βασικό δικαίωμα του κρατούμενου- στον Δημήτρη Κουφοντίνα και τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο.
Ο νόμος δεν κάνει καμία ειδική εξαίρεση για τις ποινικές κατηγορίες με τις οποίες καταδικάστηκαν. Κι ωστόσο, επίμονα η Πολιτεία αρνείται να αναγνωρίσει το αυτονόητο δικαίωμα.
Οι αιτιολογίες ποικίλλουν, αλλά οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα: άλλοτε ο υποτιθέμενος «κίνδυνος φυγής», άλλοτε ο «κίνδυνος τέλεσης νέων αδικημάτων», άλλοτε το «μεγάλο υπόλοιπο της ποινής», σε πλήρη απαξίωση της ρύθμισης του νόμου που ορίζει για τα ισόβια τα 8 χρόνια ως μέγιστο όριο κράτησης για την θεμελίωση του δικαιώματος, ενώ οι δυο δικαιούχοι κοντεύουν ήδη στα 14.
Η Επιτροπή αδειών του Κορυδαλλού υπερθεματίζοντας, απέρριψε για μια φορά ακόμη τη σχετική αίτηση του Δημήτρη Κουφοντίνα με το σκεπτικό ότι «δεν παρέχει εχέγγυα καλής χρήσης της άδειας».
Οι αιτιολογίες της απόρριψης αυτής, είναι παράλογες. Τα «εχέγγυα καλής χρήσης της άδειας», κριτήριο έτσι κι αλλιώς αόριστο και προβληματικό που επιτρέπει την αυθαίρετη κρίση και άρνηση με επίκληση μη μετρήσιμων στοιχείων, δεν μπορεί να αφορούν τις ιδεολογικές θέσεις του κρατούμενου.
Η άδεια είναι κατάκτηση
Η τακτική άδεια των κρατουμένων είναι κατάκτηση και χρειάστηκε πολύς χρόνος μέχρι να περάσει στο νομικό σύστημα και να αναγνωριστεί ότι αποτελούσε ένα κρίσιμο θεσμό για την άμβλυνση των συνεπειών της κράτησης και την επάνοδο του φυλακισμένου στην κοινωνική ζωή. Για να γίνει πραγματικότητα, χρειάστηκε να προηγηθούν δραματικές απεργίες πείνας και στάσεις μέσα στις φυλακές.
Η τακτική άδεια αποτελεί τρόπο έκτισης ποινής και η χορήγησή της επιτεύχθηκε και από ευρωπαϊκή σύσταση (Ρ(82) 16), που προέτρεπε στην όσο το δυνατό ευρύτερη χορήγηση.
Όλα αυτά τα γνωρίζουν πολύ καλά τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που βρίσκονται στην κυβέρνηση. Πολλοί από αυτούς έχουν πίσω τους χρόνια συμπαράστασης σε αγώνες των κρατουμένων. Δεν τολμούν, όμως, να συγκρουστούν με τις αντιδραστικές πιέσεις που δέχονται είτε από την αμερικάνικη πρεσβεία, είτε από τη γερμανική κυβέρνηση, είτε από τους διαπλεκόμενους μηχανισμούς της δεξιάς και του κατασταλτικού κατεστημένου. Ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει κάνει σημαία του την μεμονωμένη περίπτωση του κρατούμενου που αποφυλακίστηκε με βάση τις ρυθμίσεις Παρασκευόπουλου και βρέθηκε στη Γερμανία όπου εγκλημάτησε ξανά.
Είναι υπόθεση της πέρα από το ΣΥΡΙΖΑ αριστεράς να οργανώσει την αντίσταση σε αυτή την υστερική εκστρατεία «νόμου και τάξης». Η σκλήρυνση των συνθηκών κράτησης στις φυλακές απειλεί όχι μόνο να χτυπήσει τις ζωές των κρατούμενων αλλά και να αποπροσανατολίσει την οργή της εργατικής τάξης ενάντια στους πραγματικούς υπεύθυνους.