«Ε ναι λοιπόν, επιστρέψαμε!» δήλωσε με στόμφο η Φώφη Γεννηματά στο κλείσιμο του συνεδρίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης που έγινε 30/6 με 1/7. Η προσπάθεια να «βγει προς τα έξω» το προφίλ μιας «ανανεωμένης παράταξης της όλης κεντροαριστεράς» που θα διεκδικήσει να γίνει ο «προοδευτικός πόλος», είχε -και έχει- κάποια πολύ σοβαρά εμπόδια να ξεπεράσει για να πείσει.
Καταρχάς, το ποιοι επιστρέφουν. Ο ΓΑΠ έκανε την εμφάνισή του για να πει ότι «αν υπήρχε συναίνεση» το 2010 και 2011 στο πρώτο μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνησή του «θα είχαμε περάσει προ πολλού τον κάβο». Οι κενολογίες για τη «μεγάλη παράταξη της σύγχρονης αριστεράς» με τις οποίες διάνθισε την ομιλία του δεν αρκούν για να καλύψουν την υπεράσπιση των μνημονίων.
Πολύ περισσότερο ο Παπανδρέου δεν ήταν ο μόνος ή πιο γελοίος που έκανε τέτοιες ασκήσεις. Ο Καστανίδης (ποιος τον θυμάται;) δήλωσε με το αμίμητο ύφος του ότι «Έχουμε υποχρέωση να αποκαταστήσουμε μια ιστορική αδικία σε βάρος της παράταξής μας, η οποία παρά το ότι έσωσε τη χώρα από τη χρεοκοπία το 2009-2010 και μετά, έγινε αποδιοπομπαίος τράγος». Ο «πολύς» Χρυσοχοϊδης είπε πολλά και διάφορα, αλλά ο κόσμος θυμάται ότι τον Γενάρη του 2012 είχε δηλώσει ότι ψήφισε μεν αλλά «δεν διάβασα το μνημόνιο, είχα άλλες υποχρεώσεις». Και βέβαια, μην ξεχάσουμε τον Σημίτη που -για μια ακόμα φορά- «έσπασε την σιωπή του» για να ξεσπαθώσει ενάντια στο «λαϊκισμό…»
Το άλλο εμπόδιο που αντιμετωπίζει η Δημοκρατική Συμπαράταξη -δηλαδή τα κομμάτια του ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ- είναι στρατηγικό. Τα στελέχη του αντιλαμβάνονται ότι η δυσαρέσκεια απέναντι στη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φουντώνει, ιδιαίτερα μετά τη «δεύτερη αξιολόγηση» και τη συνθηκολόγηση του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ. Βλέπουν ευκαιρία να κερδίσουν από αυτή την αγανάκτηση. Όμως, ταυτόχρονα κουβαλάνε στις πλάτες και τις καρδιές τους τα μνημόνια, την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, της λιτότητας, της ταύτισης με την ΕΕ.
Αυτό σημαίνει ότι καυγαδίζουν για το αν η «ευκαιρία» θα αξιοποιηθεί με προσκόλληση στη ΝΔ ή στον ΣΥΡΙΖΑ. Στο συνέδριο πήγε και χαιρέτισε και ο Μητσοτάκης και ο Τζανακόπουλος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Είχε προηγηθεί η συνέντευξη του Τσίπρα και οι αναφορές του σε «προοδευτική διακυβέρνηση μετά τα μνημόνια». Οπότε η πορεία προς το συνέδριο και οι ίδιες οι διαδικασίες του σημαδεύτηκαν από το υπαρξιακό δίλημμα: με τη ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ;
Αμφίβολο είναι αν η απάντηση θα δοθεί μέχρι τον Οκτώβρη όταν υποτίθεται θα ιδρυθεί το νέο ενιαίο κόμμα της «κεντροαριστεράς». Η πολιτική κρίση δεν αφορά μόνο το πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ, αλλά την ίδια την κυβέρνηση και τη δεξιά. Να τη βαθύνουμε ακόμα περισσότερο, δυναμώνοντας τους αγώνες ενάντια στα μνημόνια και τον ρατσισμό.