• «Στην πραγματικότητα από την πρώτη στιγμή της άφιξής μας στη Λέσβο ένα ελληνικό νησί που είναι μέρος της ΕΕ, έχουμε συστηματικά δεχθεί τον εξευτελισμό και βρεθήκαμε αντιμέτωποι με τις πιο απεχθείς φασιστικές συμπεριφορές. Όμως δεν θεωρούμε πλέον αναγκαίο να εστιάσουμε στο τι συμβαίνει στη Μόρια. Μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο στο Google ή στο Youtube θα σας δώσει όλες τις πληροφορίες που χρειάζεστε για να έχετε μια ξεκάθαρη εικόνα. Από εκεί και μόνο θα καταλάβετε σε τι αναφερόμαστε. Ανάμεσά μας υπάρχουν μόνο άντρες, γυναίκες και παιδιά που αναγκάστηκαν να δραπετεύσουν από βομβαρδισμούς και που τελικά κατέληξαν στη Μόρια όπου νιώθουμε να μας συμπεριφέρονται σαν να είμαστε κρατούμενοι σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης των Νεο-Ναζί».
• «Η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί υψηλού συμβολισμού την υποψηφιότητα αυτή, σε μία στιγμή που η ήπειρος μας βρίσκεται εμπρός σε ένα υπαρξιακό δίλημμα: θα συνεχίσει να είναι η πατρίδα των αγώνων για την ελευθερία ή θα υποκύψει στο ανερχόμενο κύμα εσωστρέφειας, ξενοφοβίας και σωβινισμού»;
Η πρώτη παράγραφος είναι από την έκκληση των προσφύγων που έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας στην πλατεία Σαπφούς στη μέση της Μυτιλήνης. Η δεύτερη είναι από την ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών για την πρόταση που κατέθεσε η ελληνική κυβέρνηση για την θέση του νέου Επίτροπου Δικαιωμάτων της ΕΕ και φέρει το όνομα του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής Μουζάλα.
Αν υπάρχει ένας «υψηλός συμβολισμός» στην πρόταση Μουζάλα εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης, τον αναδεικνύουν με τον πιο ζοφερό τρόπο οι καταγγελίες των ίδιων των προσφύγων που και ο φετινός χειμώνας θα τους βρει κλεισμένους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης μέσα σε αντίσκηνα και κοντέινερ της κακιάς ώρας, αντιμέτωπους με το κρύο, τις αρρώστιες, την γκετοποίηση. Αν ο Μουζάλας, με τη δράση του σαν υπουργός μετανάστευσης της Ελλάδας έχει γίνει «σύμβολο της ΕΕ», αυτό συμβαίνει για τους ακριβώς αντίθετους λόγους από αυτούς που υπαινίσσεται το υπουργείο Εξωτερικών – ότι τάχα δεν θα υποκύψει «στο ανερχόμενο κύμα εσωστρέφειας, ξενοφοβίας και σωβινισμού».
Όπως αναφέρουν σε κοινό τους άρθρο, ο Βασίλης Παπαδόπουλος, τέως γενικός γραμματέας Μεταναστευτικής Πολιτικής και ο Κωστής Παπαϊωάννου τέως γενικός γραμματέας Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων:«Η ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Ιωάννη Μουζάλα, μάς προκάλεσε βαθιά ανησυχία. Τούτο γιατί φοβόμαστε, όχι μόνο εμείς αλλά και πολύ μεγάλο μέρος του χώρου των δικαιωμάτων στη χώρα μας, ότι η θητεία του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής δεν μπορεί να αποτιμηθεί ως προάγουσα τον σεβασμό των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας
Ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής επέμεινε στην απαρέγκλιτη εφαρμογή της Συμφωνίας και απέρριψε κάθε υπόδειξη εθνικού και διεθνούς οργάνου σχετικά με τις επιπτώσεις της στα ανθρώπινα δικαιώματα… Έπραξε το καθετί, όπως κατ' εξοχήν την περσινή αλλαγή της σύνθεσης των Ανεξάρτητων Επιτροπών Ασύλου, μετά τις μη αρεστές αποφάσεις τους ως προς το ζήτημα περί του αν η Τουρκία είναι ασφαλής χώρα για την επιστροφή προσφύγων σε αυτήν, παρά τις πιεστικές ανάρμοστες παρεμβάσεις του προς το αντίθετο. Η αλλαγή δε αυτή, οδήγησε στην πρόσφατη πολλαπλά αμφισβητήσιμη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας…
Η πολιτική αυτή προκάλεσε τις απαράδεκτες συνθήκες εγκλωβισμού χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών στα ελληνικά νησιά που οδήγησαν τον προηγούμενο χειμώνα σε απώλειες ανθρώπινων ζωών, από αμεριμνησία ως προς την παροχή των αναγκαίων συνθηκών υποδοχής, χωρίς να γίνει οποιαδήποτε έρευνα για την απόδοση των αναγκαίων ευθυνών».
Η θητεία του Μουζάλα είναι ταυτισμένη με την διατήρηση και επέκταση των στρατοπέδων συγκέντρωσης και γεμάτη από ψεύτικες «δεσμεύσεις» για κλείσιμό τους ή καλυτέρευση των απάνθρωπων συνθηκών. Είναι ταυτισμένη με το ερμητικό κλείσιμο των συνόρων της «ανατολικής οδού», την αύξηση των απελάσεων μεταναστών και προσφύγων σε «ασφαλείς» χώρες όπως το Αφγανιστάν ή η Τουρκία, τη μείωση της παροχής ασύλου. Θα χρειαζόταν αρκετές ακόμα παράγραφοι για να αναφέρουμε όλα τα πεπραγμένα του, κατά τα άλλα, υπουργού Μετανάστευσης. Να θυμίσουμε εδώ τον ζήλο του, να ηγείται αυτοπροσώπως των ΜΑΤ στην εισβολή τους στο Ελληνικό τον Φλεβάρη του 2016, την εκκένωση του Ελληνικού φέτος το καλοκαίρι και την επέμβαση των ΜΑΤ μέσα στη Μόρια για να συλλάβουν και να οδηγήσουν στην απέλαση τους μετανάστες τον Σεπτέμβρη.
Η πρόταση του Μουζάλα εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης δείχνει την απόλυτη ταύτισή της με τον ίδιο και την απόλυτη ευθυγράμμισή της με τις ρατσιστικές επιταγές της ΕΕ – και μάλιστα στην πιο σκληρή τους μορφή.