Κατέθεσες πρόσφατα ως μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Ποια είναι η εικόνα που έφερες στο δικαστήριο; 

Προσπάθησα να δώσω την εικόνα της περιόδου 2011- 2013 όπου η Χρυσή Αυγή έβαλε στόχο να επιβάλει στην πόλη της Νίκαιας τη ναζιστική της τρομοκρατία. Ξεκίνησαν με επιθέσεις στους μετανάστες, στη συνέχεια άνοιξαν γραφεία-ορμητήρια των επιθέσεων τους και κλιμάκωσαν με τάγματα εφόδου αρχικά εναντίον Πακιστανών μεταναστών και στη συνέχεια στο Σωματείο της Ζώνης Περάματος και τελικά στον Παύλο Φύσσα.   

Όλη αυτή η δράση της Χρυσής Αυγής είχε τη κάλυψη της αστυνομίας και της κυβέρνησης. Μιλάμε για μία περίοδο που οι μετανάστες ήταν στοχοποιημένοι από την ίδια την κυβέρνηση σε βαθμό που ο Σαμαράς έλεγε ότι θα “ανακαταλάβουμε τις πόλεις από τους μετανάστες” και έστελνε την αστυνομία να οργανώνει τον ΞΕΝΙΟ ΔΙΑ, να φυλακίζει στα αστυνομικά τμήματα και στα κλειστά κέντρα κράτησης όπως την Κόρινθο και την Αμυγδαλέζα χιλιάδες αθώους ανθρώπους μόνο και μόνο γιατί είχαν σκούρο δέρμα.       

Μέσα σε όλο αυτό το πολιτικό κλίμα καταφέραμε να οργανώσουμε την αντίσταση στο φασισμό μέσα στην πόλη της Νίκαιας, δίνοντας ταυτόχρονα τη μάχη ενάντια στο ρατσισμό. Η ΚΕΕΡΦΑ κινήθηκε αποφασιστικά και ενωτικά, με την Πακιστανική Κοινότητα και με όλη την αριστερά και τα συνδικάτα της πόλης. Καταφέραμε και οργανώσαμε το πρώτο συλλαλητήριο μετά την είσοδο της Χρυσής Αυγής στη Βουλή στις 5/7/2012 με 2000 κόσμο ντόπιους και μετανάστες.

Κάθε φορά που μαθαίναμε για επίθεση σε μετανάστη δημοσιοποιούσαμε το θέμα, πηγαίναμε στο Δημοτικό Συμβούλιο, στους εργατικούς χώρους και στη λαϊκή και έτσι μεγαλώναμε και διευρύναμε το αντιφασιστικό δίκτυο που χτίστηκε από τα κάτω. Αυτές οι δράσεις έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο στο ξέσπασμα της αντιφασιστικής οργής μετά τη  δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι, ενάντια στη Χρυσή Αυγή και ενάντια στην κυβέρνηση που τους έδινε κάλυψη. 

Από το 2014 είσαι και δημοτική σύμβουλος Νίκαιας-Ρέντη. Ποια η παρέμβαση της «Ανταρσία στην Κοκκινιά»; 

Η “Ανταρσία στην Κοκκινιά” έχει μία έδρα σε σύνολο 45 Δημοτικών Συμβούλων. Μπαίνουμε όμως κάθε φορά μέσα στη συνεδρίαση με τον αέρα του κινήματος και για αυτό έχουμε την αυτοπεποίθηση να παίρνουμε πρωτοβουλίες, αναγκάζοντας την πλειοψηφία των συμβούλων που προέρχονται από την υπόλοιπη αριστερά, να τις στηρίξει. Αυτή η τακτική έχει αποδειχτεί αποτελεσματική γιατί ενώνει την αριστερά, εμπνέει και ανοίγει δρόμους για το κίνημα. Ήταν πολύ σημαντικό ότι πέρσι στις 31 Γενάρη υποδεχόμασταν όλες οι Δημοτικές Κινήσεις της Αριστεράς μαζί τα προσφυγόπουλα στην πρώτη τους μέρα στο σχολείο, τα οποία μπήκαν στις αίθουσες με τους δημοτικούς υπαλλήλους να τα κρατάνε από το χέρι. 

Στο πρώτο Δημοτικό Συμβούλιο του 2018, πάρθηκε ομόφωνη απόφαση σε ψήφισμα που κατέθεσε η Πακιστανική Κοινότητα ενάντια στις ρατσιστικές επιθέσεις που γίνονται στο Ρέντη και για πρώτη φορά στα χρονικά αποφασίστηκε να γίνει επίσημη παράσταση διαμαρτυρίας όλου του Δημοτικού Συμβουλίου στο Τμήμα Ασφαλείας Νίκαιας. Εκεί διαπιστώσαμε ότι μπορεί η κυβέρνηση και οι υπουργοί Προστασίας του Πολίτη να άλλαξαν αλλά ο ρατσισμός της αστυνομίας και η συγκάλυψη στις ρατσιστικές επιθέσεις συνεχίζεται. Γι’ αυτό χρειάζεται να συνεχιστεί και η μαζική ενωτική αντιφασιστική και αντιρατσιστική δράση στις γειτονιές.

Όταν την Άνοιξη του 2016 στο Λιμάνι του Πειραιά είχαν βρει καταφύγιο χιλιάδες πρόσφυγες, αποφασίσαμε σαν δημοτική κίνηση μαζί με την ΚΕΕΡΦΑ, να καταθέσουμε στο δημοτικό συμβούλιο συγκεκριμένη πρόταση για την εξεύρεση χώρων φιλοξενίας για τους πρόσφυγες μέσα στην πόλη. Μετά από πίεση όλης της Αριστεράς αποφασίστηκε τότε να δοθεί ένα κλειστό και αναξιοποίητο κτίριο για τη φιλοξενία 100 περίπου ανθρώπων. Εκείνη η πρόταση δεν προχώρησε γιατί συνάντησε εμπόδια από το Μουζάλα, ήταν όμως ένα βήμα που έδειξε στην πράξη το τι σημαίνει “πρόσφυγες καλοδεχούμενοι”.   

Οι φετινές πλημμύρες στη Μάνδρα που κόστισαν ανθρώπινες ζωές έδειξαν με τον πιο βάρβαρο τρόπο το που μπορεί να οδηγήσει η πολιτική των περικοπών. Στη Νίκαια τον Οκτώβρη του 2014 μετά από μία δυνατή νεροποντή σπίτια πλημμύρισαν, αυτοκίνητα ντελαπάρησαν και από καθαρή τύχη δε θρηνήσαμε θύματα. Τότε μαζί με κατοίκους της περιοχής οργανώσαμε συγκέντρωση στην πόλη και πορεία προς το σημείο που έγιναν οι καταστροφές με βασικό σύνθημα, “Δώστε λεφτά για αντιπλημμυρικά και όχι για τις τράπεζες και τα αφεντικά”, κάνοντας τη σύνδεση ανάμεσα στην πάλη ενάντια στα μνημόνια με τον αγώνα για αντιπλημμυρικά έργα, καθαρισμό φρεατίων, προσλήψεις προσωπικού, αύξηση της χρηματοδότησης στους ΟΤΑ για να μπορούν να έχουν τεχνικό πρόγραμμα που ανταποκρίνεται στις ανάγκες των δημοτών και όχι της τρόικας και του ΔΝΤ. 

Μίλησες για τις μνημονιακές περικοπές και τις επιπτώσεις τους στο δήμο. Ποιες μάχες είναι μπροστά και τι ρόλο έχουν να παίξουν τα αντικαπιταλιστικά δημοτικά σχήματα; 

Στον προϋπολογισμό του Δήμου Νίκαιας–Ρέντη 2018 φαίνεται πολύ καθαρά πόσο ψεύτικη είναι η αφήγηση της κυβέρνησης ότι τα δύσκολα βρίσκονται πίσω μας. Με την εφαρμογή του Καλλικράτη το 2012, η κρατική επιχορήγηση (ΚΑΠ) περικόπηκε κατά 60% και σήμερα η κατάσταση χειροτερεύει συνεχώς. Η φετινή κρατική επιχορήγηση σε όλους τους Δήμους είναι η μικρότερη που έχει υπάρξει ποτέ. Μην ξεχνάμε ότι οι ΚΑΠ προέρχονται από το φόρο εισοδήματος και το Φόρο Ακίνητης Περιουσίας (Φ.Α.Π.). Λεφτά δηλαδή που εισπράττονται αλλά δεν αποδίδονται στους δημότες αλλά στους τραπεζίτες για την εξυπηρέτηση του χρέους.

Τοκοχρεωλύσια

Υποτίθεται ότι είμαστε ένας Δήμος που έχει καταφέρει να νοικοκυρέψει τα οικονομικά του, όμως στην πραγματικότητα αυτό σημαίνει από τη μία περικοπές και από την άλλη φόρους και χαράτσια για τους δημότες. Το αποτέλεσμα είναι το 50% περίπου των εσόδων του Δήμου για το 2018 να προέρχεται από δημοτικά τέλη, φόρους, εισφορές, πρόστιμα. Στην ουσία η κρατική επιχορήγηση φτάνει ίσα ίσα για τους μισθούς των εργαζομένων και την αποπληρωμή τόκων και χρεολυσίων του Δανείου που έχει πάρει ο Δήμος από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και από εκεί και πέρα όλες οι υπόλοιπες υπηρεσίες μετατρέπονται σε ανταποδοτικές. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο το Νοέμβρη του 2015 η Δημοτική Αρχή επέβαλε την αύξηση των Δημοτικών Τελών κατά 10%. Μάλιστα για να ξεφύγει από την οργή των δημοτών που διαμαρτύρονταν για τη συγκεκριμένη απόφαση πραγματοποίησε τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου κεκλεισμένων των θυρών, κάτι το οποίο είναι προφανώς παράνομο. Μπορεί τα δημοτικά τέλη να αυξήθηκαν αλλά όμως το ενοίκιο παραχώρησης ενός ολόκληρου κλειστού Δημοτικού Γυμναστηρίου, του «Μελίνα Μερκούρη» στον Ολυμπιακό, παραμένει σταθερά στη εξευτελιστική τιμή των 800 ευρώ το μήνα. 

Η λειτουργία των υπηρεσιών και ειδικά της καθαριότητας βασίζεται όλο και περισσότερο σε 8μηνήτες του ΟΑΕΔ, που αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμο προσωπικό παρόλο που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Οι Δημότες κατά συνέπεια δέχονται πιο υποβαθμισμένες υπηρεσίες και μάλιστα κάθε τόσο καλούνται από τη Δημοτική Αρχή να καλύψουν τα κενά στην υπηρεσία καθαριότητας και πρασίνου και να προσφέρουν εθελοντική εργασία για να καθαριστούν οι πλατείες και τα πάρκα. Πρόσφατα αποφασίστηκε από την πλειοψηφία να νοικιαστεί σε ιδιώτη ένας μεγάλος ελεύθερος χώρος, το Πάρκο Ειρήνης (όπου το 2009 είχε γίνει το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ) γιατί ο Δήμος δεν μπορεί να αναλάβει τη φύλαξη και τη συντήρησή του.  

Σε μία πόλη που μαστίζεται από τη φτώχεια και την ανεργία υπάρχουν τραγικές ελλείψεις στις δαπάνες για κοινωνική πολιτική. 

Υπάρχει τεράστιο πρόβλημα με την έλλειψη σχολικής στέγης. Τη φετινή χρονιά ένα καινούργιο νηπιαγωγείο στεγάζεται σε κοντέινερ που φτιάχτηκε στην αυλή του 12ου Δημοτικού, περιορίζοντας το χώρο που προαυλίζονται τα παιδιά. Υποτίθεται ότι αυτή η λύση θα ήταν προσωρινή, όμως δεδομένου ότι ο ΟΣΚ έχει πλέον διαλυθεί δεν μπορεί να βρεθεί άμεση λύση. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση σχεδιάζει την ένταξη της δίχρονης προσχολικής αγωγής στην εκπαίδευση, χωρίς να υπάρχουν ούτε κτίρια ούτε προσωπικό στα σχολεία, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κλείσουν οι παιδικοί σταθμοί, να πεταχτεί στο δρόμο το προσωπικό τους και να επιβαρυνθεί ακόμα περισσότερη η εργατική οικογένεια και ειδικά οι γυναίκες.   

Δρώντας πολιτικά σε μία πόλη που το 72% ψήφισε ΟΧΙ στο Δημοψήφισμα του 2015, οι δυνατότητες κοινής δράσης κόντρα στα μνημόνια, το ρατσισμό και το φασισμό είναι τεράστιες. Με οργάνωση των αγώνων και συντονισμό από τα κάτω, μαζί με τα σωματεία των ΟΤΑ, των εκπαιδευτικών, του νοσοκομείου Νίκαιας, έχουμε τη δύναμη να ανατρέψουμε το φαύλο κύκλο των μνημονίων, όπως καταφέραμε να κλείσουμε τα γραφεία της Χρυσής Αυγής και να ανοίξουμε το δρόμο για τη διαγραφή του χρέους και τον εργατικό έλεγχο στους Δήμους και τις γειτονιές.