16 διαδηλωτές νεκροί εν ψυχρώ. Ο ορισμός της σφαγής. Άοπλοι που διαδήλωναν εντός των συνόρων της “γης τους”, της φυλακής που ονομάζεται Λωρίδα της Γάζας. Τόλμησαν να πλησιάσουν τα σύνορα με το κράτος του Ισραήλ και η απάντηση ήταν όλμοι από τανκς και σφαίρες. Το Ισραήλ είχε στείλει περισσότερους από 100 ελεύθερους σκοπευτές στα σύνορα για να “αντιμετωπίσουν” τη διαδήλωση. Η εντολή ήταν να πυροβολούν αδιακρίτως οποιονδήποτε πλησίαζε κοντά στα σύνορα. Υπάρχουν πλέον βίντεο που δείχνουν ανθρώπους να πέφτουν κάτω από σφαίρες, την ώρα που απλώς περπατούσαν μέσα στα χωράφια. Ένας αγρότης δολοφονήθηκε από τανκ πριν ακόμη από τη διαδήλωση, ξημερώματα, ενώ μάζευε μαϊντανό για να τον πουλήσει στην αγορά.

Οι Παλαιστίνιοι διαδηλωτές είχαν την αίσθηση ότι πηγαίνουν σε μια ειρηνική πορεία. Οι εικόνες από την προετοιμασία δείχνουν πολύ κόσμο να πηγαίνει με μικρά παιδιά και μωρά στην αγκαλιά. Οι Ισραηλινοί έστελναν προειδοποιήσεις για βίαιη καταστολή, αν και φαινόταν ότι ήταν μια από τις γνωστές μεθόδους για να εκφοβίσουν και να περιορίσουν τη συμμετοχή. Ο επιτελάρχης του ισραηλινού στρατού δήλωνε την Πέμπτη ότι “Οι εντολές είναι να χρησιμοποιηθεί μεγάλη δύναμη πυρός”. Το Ισραηλ αρνείται ακόμη και να διεξαγάγει τις τυπικές έρευνες για “υπερβαλλοντα ζήλο”. Ο Λίμπερμαν λέει ότι οι ισραηλινοί φαντάροι έπραξαν ό,τι ακριβώς έπρεπε να πράξουν και αυτό που πρέπει να δεχτούν είναι συγχαρητήρια.

Οι τραυματίες είναι αμέτρητοι. Σίγουρα περισσότεροι από χίλιοι. Άλλοι από πραγματικές σφαίρες, άλλοι από μεταλλικές σφαίρες με πλαστικό περίβλημα κι άλλοι από δακρυγόνα. Τα νοσοκομεία της Γάζας δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν σε αυτή την κατάσταση. 15 τραυματίες υπήρξαν και σε παράλληλες κινητοποιήσεις που γίνονταν στη Ραμάλα, στη Δυτική Όχθη.

“Νάκμπα”

Η διαδήλωση της Παρασκευής θα ήταν η πανηγυρική έναρξη έξι βδομάδων κινητοποιήσεων που έχουν τον γενικό τίτλο “Η μεγάλη πορεία της επιστροφής”. Κορυφώνονται στις 15 Μάη που κλείνουν 70 χρόνια από τη “Νάκμπα”, την καταστροφή που σηματοδοτεί η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ πάνω στην παλαιστινιακή γη. Η Παρασκευή, η πρώτη μέρα των κινητοποιήσεων συνέπεσε με τη “Μέρα της Γης”, την επέτειο της δολοφονίας έξι Παλαιστίνιων από το Ισραήλ το 1976. Τότε οι κινητοποιήσεις είχαν ξεσπάσει καθώς το Ισραήλ προχωρούσε σε κατάσχεση και κλοπή γης γύρω από τα παλαιστινιακά χωριά κοντά στα σύνορα με το Λίβανο, αλλά και στην έρημο Νέγκεβ στο Νότο για να φτιάξει καινούργιους εποικισμούς και να αναγκάσει τους Παλαιστίνιους να φύγουν.

Η πλειονότητα των Παλαιστίνιων που ζουν στην Λωρίδα της Γάζας προέρχονται από τους πρόσφυγες του 1948. Κατά εκατοντάδες χιλιάδες οι Παλαιστίνιοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους για να γλιτώσουν από τους διωγμούς που συνόδευσαν την ίδρυση του Ισραήλ. Άλλοι κατέφυγαν στη Δυτική Όχθη (που τότε ανήκε στην Ιορδανία) και κάποιοι στη Λωρίδα της Γάζας (που ανήκε στην Αίγυπτο). 20 χρόνια αργότερα το Ισραήλ κατέλαβε στρατιωτικά και αυτές τις περιοχές, ξαναβάζοντας τους Παλαιστίνιους της Γάζας να ζουν κάτω από κατοχή και περικυκλωμένοι από εποικισμούς. Το 2005 η ισραηλινή ηγεσία αποφάσισε να εγκαταλείψει στρατιωτικά τη Λωρίδα της Γάζας και να διαλύσει τους εποικισμούς. Το αποτέλεσμα όμως δεν ήταν ελευθερία για τους Παλαιστίνιους. Η Λωρίδα της Γάζας μετατράπηκε σε μια μεγάλη φυλακή, περικυκλωμένη από έρημο και από κλειστά σύνορα. Σχεδόν δύο εκατομμύρια Παλαιστίνιοι ζουν αποκλεισμένοι από ξηρά, αέρα και θάλασσα. Το Ισραήλ ελέγχει εισαγωγές, εξαγωγές, ηλεκτρισμό και νερό. Εκβιάζει προκαλώντας διαρκή έλλειψη τροφίμων, φαρμάκων και ιατρικού εξοπλισμού. Όποτε ήθελε το Ισραήλ βομβάρδιζε και δολοφονούσε αδιάκριτα. Η τελευταία επιδρομή το 2014 προκάλεσε πάνω από δύο χιλιάδες νεκρούς. Οι δικαιολογίες σε αυτές τις περιπτώσεις ήταν ο “κίνδυνος” για την ασφάλεια των Ισραηλινών που προκαλούσαν οι ρουκέτες της παλαιστινιακής αντίστασης. Τώρα πλέον φαίνεται ότι οι “ελεύθεροι” φυλακισμένοι Παλαιστίνιοι δεν έχουν ούτε το δικαίωμα στη διαμαρτυρία. Οι δεσμοφύλακες περιμένουν με το δάχτυλο στη σκανδάλη.

Το καθεστώς του Σίσι στην Αίγυπτο κρατάει εξίσου ασφυκτικά κλειστό το άλλο σύνορο της Λωρίδας της Γάζας. Παρά το μικρό παράθυρο ελπίδας που άνοιξε όταν η αιγυπτιακή επανάσταση ανέτρεψε τον Μουμπάρακ το 2011, η άνοδος του Σίσι σήμανε το σφράγισμα ακόμη και των τούνελ από όπου περνούσαν τα απαραίτητα και ανάσαινε κάπως η κοινωνία της Γάζας. 

Ιντιφάντα

Για πολύ καιρό το παλαιστινιακό κίνημα δεχόταν την κατηγορία ότι έχει φύγει από το δρόμο της ειρηνικής αντίστασης και αυτό δυσκολεύει τα πράγματα. Υποτίθεται ότι η 2η Ιντιφάντα που ξέσπασε το 2000 ήταν το σημείο καμπής που στρατιωτικοποίησε την αντίσταση. Αυτή η κατηγορία ήταν έτσι κι αλλιώς ένα ψέμα. Οι Παλαιστίνιοι της Γάζας δεν έχουν ούτε τανκς, ούτε αεροπλάνα. Το Ισραήλ είναι μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις του κόσμου, η μόνη πυρηνική δύναμη της Μέσης Ανατολής που δέχεται ασταμάτητη στρατιωτική και οικονομική βοήθεια από τις μεγάλες δυνάμεις. Δεν είχε αντιμετωπίσει με λιγότερη βαρβαρότητα την 1η Ιντιφάντα (του 1987) που είχε στο κέντρο της τις διαδηλώσεις της νεολαίας. Τώρα όμως οι Παλαιστίνιοι της Γάζας πήραν την πρωτοβουλία να ξαναεστιάσουν στις μαζικές διαδηλώσεις, και το Ισραήλ έδειξε πόσο τις σέβεται.

Αντίθετα, αυτό που φάνηκε ήταν ότι τις τρέμει. Ο σχεδιασμός των διαδηλωτών ήταν να στήσουν ένα καταυλισμό με σκηνές κοντά στα σύνορα ο οποίος θα παρέμενε ενεργός τις έξι βδομάδες των κινητοποιήσεων. Ο φόβος του Ισραήλ ήταν ότι ο καταυλισμός θα μπορούσε να μετατραπεί σε σημείο αναφοράς για την αντίσταση σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Από τη μεριά του το σιωνιστικό κράτος θα ήθελε να γιορτάσει τα 70 χρόνια της ύπαρξής του χωρίς το αγκάθι του λαού του οποίου τη γη έκλεψε. Όλα τα καθεστώτα της περιοχής φοβούνται την ανάφλεξη της παλαιστινιακής αντίστασης. Τις μέρες της σφαγής στη Γάζα, ο διαβόητος διάδοχος του σαουδαραβικού θρόνου, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, βρισκόταν στις ΗΠΑ όπου συναντήθηκε μεταξύ άλλων και με τις μεγάλες σιωνιστικές οργανώσεις για να τους δηλώσει ότι η Σαουδική Αραβία στέκεται στο πλευρό του Ισραήλ.

“Η πιθανότητα κλιμάκωσης, φτάνοντας μέχρι τον πόλεμο, έχει αυξηθεί σημαντικά”, λέει επισήμως ο ισραηλινός επιτελάρχης. Υπάρχουν ημερομηνίες κλειδιά που μπορούν να μετατραπούν σε αφορμές για πιο γενικευμένη έκρηξη. Στις 12 του Μάη, ο Τραμπ αναμένεται να ακυρώσει τη συμφωνία με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα. Για τις 14 Μάη προγραμματίζεται η μεταφορά της αμερικάνικης πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ, για να συμπέσει με τα 70 χρόνια Ισραήλ. Η μεταφορά της πρεσβείας είχε ήδη προκαλέσει διαδηλώσεις και συγκρούσεις τον Γενάρη. Εκτός των άλλων σηματοδοτεί την ακύρωση οποιασδήποτε προσπάθειας των ΗΠΑ να παρουσιαστούν σαν ουδέτεροι μεσολαβητές. Η “διεθνής κοινότητα” δεν αναγνωρίζει την Ιερουσαλήμ σαν πρωτεύουσα του Ισραήλ και πάντα αντιμετωπιζόταν σαν το τελευταίο ζήτημα προς επίλυση. Τώρα οι ΗΠΑ το “λύνουν” μονομερώς και πρακτικά έχει μπλοκαριστεί ό,τι είχε απομείνει από “ειρηνευτική διαδικασία”.

Η υποκρισία της Δύσης συμπυκνώνεται αυτές τις μέρες στην απέλαση εκατοντάδων Ρώσων διπλωματών (που κατηγορούνται συλλογικά για το θάνατο ενός κατασκόπου στο Λονδίνο). Το Ισραήλ δολοφονεί 16 διαδηλωτές αλλά δεν κουνιέται φύλλο. Η κυβέρνηση Τσίπρα μάλιστα έχει διαλέξει σαν ξεχωριστούς φίλους της τον Σίσι και τον Νετανιάχου, με τους οποίους οργανώνει μπίζνες και αγωγούς φυσικού αερίου. Οι Παλαιστίνιοι της Γάζας έφεραν στο φως της μέρας την αλήθεια για το τι σημαίνει σιωνιστική κατοχή και βία, διαλύοντας την προπαγάνδα των ίσων αποστάσεων. Ό,τι και να θέλουν οι κυβερνήσεις, τα αντιπολεμικά κινήματα σε όλο τον κόσμο δεν θα μείνουν με σταυρωμένα χέρια μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα.