Παρά το γεγονός ότι είχαν αθωωθεί αμετάκλητα για την κατηγορία ένταξής τους σε τρομοκρατική οργάνωση, το Πενταμελές Εφετείο διατήρησε τις εξοντωτικές ποινές στους Νίκο Ρωμανό, Αργύρη Ντάλιο, Δημήτρη Πολίτη και Γιάννη Μιχαηλίδη, εισάγοντας για πρώτη φορά την κατηγορία του “ατομικού τρομοκράτη”. 

Την εφαρμογή της νομοθεσίας με δυο μέτρα και δυο σταθμά, καταγγέλλει ο δικηγόρος Κώστας Παπαδάκης, με σχόλιό του στην Εργατική Αλληλεγγύη. Συγκεκριμένα αναφέρει: “Οντως το άρθρο 187Α Π.Κ. (τρομονόμος ν. 2) προβλέπει τη δυνατότητα να καταδικασθεί κάποιος με ιδιαίτερα αυξημένη ποινή για διάφορα κακουργήματα, εφόσον τα τελεί υπό την επιβαρυντική τρομοκρατική περίσταση (μεταξύ άλλων: δυνατότητα σοβαρής βλάβης χώρας και σκοπός εκφοβισμού πληθυσμού ή σοβαρής βλάβης συνταγματικών, οικονομικών, πολιτικών δομών χώρας) έστω και αν δεν ανήκει σε αντίστοιχη οργάνωση ("ατομικός τρομοκράτης"). 

Αυθαίρετη διάταξη

Πρόκειται για μια κραυγαλέα αυθαίρετη και αντισυνταγματική διάταξη που εξαρτά την ποινική αντιμετώπιση από το πολιτικό κίνητρο του δράστη. Και προφανώς για αυτό δεν εφαρμόστηκε ποτέ στη Χ.Α. και σε άλλες ακροδεξιές οργανώσεις που συνελήφθησαν πρόσφατα, αν και υπερπληρούν τα κριτήρια, αλλά μόνο στον αντικαπιταλιστικό χώρο και στους Τούρκους. 

Γιατί πάντα εφαρμοζόταν, όπως και όλη η νομοθεσία και η κατασταλτική πρακτική, με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Αποτέλεσμα, από τη μία πολλαπλάσιες, δυσανάλογες και εξοντωτικές ποινές σε νεαρά παιδιά, κατηγορούμενους για τη Σ.Π.Φ. και από την άλλη ατιμωρησία για τους ναζιστές και φασίστες. Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κυβερνάει τρία χρόνια, αλλά εξακολουθεί να διατηρεί σε ισχύ τη διάταξη Π.Κ. 187Α παρά τις προεκλογικές του υποσχέσεις και ευθύνεται αποκλειστικά για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί και την επιλεκτική χρήση της”.