Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Ο Μηταράκης “θυμήθηκε” τη Μόρια

22 Απρίλη, Διαδήλωση προσφύγων της Μόριας

«Μιλήσαμε για την μείωση των ροών που ήδη βιώνουμε, την επιτάχυνση του ασύλου που επιτυγχάνουμε ήδη, την αναγκαιότητα επιτάχυνσης επιστροφών μετά το άνοιγμα των συνόρων. Μιλήσαμε για την αποσυμφόρηση που από τον Ιανουάριο έχει γίνει πράξη… Μιλήσαμε όμως ειδικά για την ανάγκη προστασίας των τοπικών κοινωνιών από τις μεταναστευτικές ροές, για την ανάγκη δημιουργίας κλειστών κέντρων. Μιλήσαμε με ειλικρίνεια».

Με τη δήλωσή του μετά την επίσκεψη που πραγματοποίησε στη Μόρια την περασμένη Κυριακή ο υπουργός Μετανάστευσης Μηταράκης ομολογεί κυνικά ότι η «επιτάχυνση του ασύλου» σημαίνει επιτάχυνση των απελάσεων. Ομολογεί επίσης -αντιμέτωπος με τις διαμαρτυρίες τόσο των μόνιμων κατοίκων των νησιών όσο και των προσφύγων που δεν έχουν σταματήσει να διαδηλώνουν στη Μόρια- ότι τα σχέδια για τη δημιουργία «κλειστών δομών» εξακολουθούν να βρίσκονται στο τραπέζι. Επιπλέον, η παρουσία, δίπλα του, στην επίσκεψή του στη Μόρια, του βουλευτή και πρώην υπουργού Αθανασίου ήταν η επιβεβαίωση ότι τα σχέδια έχουν και τη σφραγίδα της ακροδεξιάς πτέρυγας της ΝΔ.

Όσον αφορά τώρα στο πιο επίμαχο θέμα, δηλαδή την ανθρωπιστική κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη, και μάλιστα εν μέσω πανδημίας, στη Μόρια και στα άλλα στρατόπεδα, τα περί «αποσυμφόρησης που από τον Ιανουάριο έγινε πράξη» αποτελούν κακόγουστο ανέκδοτο. Αλλά είναι ενδεικτικά και των πιέσεων που αισθάνεται η κυβέρνηση ΝΔ κάτω από το βάρος της ντόπιας και διεθνούς κατακραυγής για το γεγονός ότι κρατάει τους πρόσφυγες εγκλωβισμένους σε μια κατεύθυνση «ανοσίας αγέλης» σε κλειστά στρατόπεδα. Κάτω από αυτές τις πιέσεις έχει αναγκαστεί να μετακινήσει τις τελευταίες βδομάδες λίγες χιλιάδες πρόσφυγες από τα νησιά ενώ σπεύδει να καθησυχάσει με δηλώσεις ότι «μπαίνουμε στη δεύτερη φάση όπου χρειάζεται να αναπτυχθούν πολλά περισσότερα τεστ στις δομές» όπως δήλωσε ο Μηταράκης. 

Καθώς μπαίνουμε, λοιπόν, στην δεύτερη –και πιο επικίνδυνη για τους περισσότερους- φάση της πανδημίας, χρειάζεται να εντείνουμε αυτές τις πιέσεις αναδεικνύοντας ακόμη πιο επιτακτικά το αίτημα (που βρίσκει σύμφωνους τόσο τους πρόσφυγες όσο και την τοπική κοινωνία) για κλείσιμο-εκκένωση των στρατοπέδων, άσυλο-μεταφορά των προσφύγων σε κατοικίες με ανθρώπινες συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας. ΤΩΡΑ, πριν να είναι αργά.