Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Δεν ξεχνάμε τον Λουκμάν

«Οι πόλεις μας έχουν καταληφθεί από παράνομους μετανάστες, εμείς θα τις ανακαταλάβουμε... Θα μεταφέρουμε τους λαθρομετανάστες σε κέντρα φιλοξενίας, σε παλιά στρατόπεδα έως ότου να επαναπατριστούν... Δεν θα ανεχθούμε η χώρα να γίνει ξέφραγο αμπέλι».

Αντώνης Σαμαράς, αρχηγός ΝΔ, Μάρτης 2012

 

«Η χώρα χάνεται. Από την καθοδο των Δωριέων, 4000 χρόνια πριν, ουδέποτε η χώρα δεν δέχτηκε τόσο μεγάλης έκτασης εισβολή. Πρόκειται για βόμβα στα θεμέλια της κοινωνίας και του κράτους».

Νίκος Δένδιας, υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ, Αύγουστος 2012

 

Η δολοφονία του 27χρονου Πακιστανού εργάτη Σαχζάτ Λουκμάν στις αρχές Γενάρη του 2013 ήταν το προϊόν των πιο σκληρών ρατσιστικών πολιτικών που είχε εφαρμόσει μέχρι εκείνη τη στιγμή ελληνική κυβέρνηση. Η προετοιμασία τους είχε αναγγελθεί ήδη από την άνοιξη του 2012, όταν ο Σαμαράς έκανε την «ανακατάληψη των πόλεων από τους λαθρομετανάστες» κεντρικό σλόγκαν της ΝΔ για τις εκλογές του Μάη-Ιούνη εκείνης της χρονιάς. Και η εκτέλεσή τους ξεκίνησε ούτε δυο μήνες μετά τις εκλογές, όταν ο Δένδιας ως υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ πλέον στη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ έβαζε μπροστά τον “Ξένιο Δία”.

Ο Σαμαράς υιοθετούσε την ατζέντα της Χρυσής Αυγής (που διακήρυττε ότι θα “ξεβρωμίσει” τον τόπο από τους “υπανθρώπους”) και ο Δένδιας αναλάμβανε επίσημα να την κάνει πράξη. Ο “Ξένιος Δίας” ήταν ένα ασύλληπτο πογκρόμ 4.500 αστυνομικών που ξαμολύθηκαν σε όλο το κέντρο της Αθήνας κατά χιλιάδων μεταναστών, με μαζικούς ελέγχους, επιδρομές σε σπίτια, αναίτιες προσαγωγές με μόνο κριτήριο το χρώμα του δέρματος, εγκλεισμούς σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και τη διαμόρφωση ενός ολόκληρου μηχανισμού βασανιστηρίων σε αυτά (με ξυλοδαρμούς, ηλεκτροσόκ, ακόμα και σεξουαλικές παρενοχλήσεις όπως κατήγγειλαν τότε πάρα πολλά θύματα).

Κατά τη διάρκεια όλης αυτής της επιχείρησης, οι συμμορίες της Χρυσής Αυγής λειτούργησαν ως το μακρύ χέρι της αστυνομίας, που σε συνεργασία μαζί της ολοκλήρωναν όσα δεν προλάβαινε ή όσα δεν την έπαιρνε να κάνει η ίδια. Φασιστικές επιθέσεις με μαχαιρώματα μέχρι εισβολές σε τζαμιά έγιναν σε όλη την Ελλάδα, ενώ είχε προηγηθεί η παρολίγον δολοφονική επίθεση στους Αιγύπτιους αλιεργάτες στο Πέραμα. Το αποκορύφωμα του ρατσιστικού αυτού παροξυσμού, που μάλιστα έγινε στη διάρκεια του Ραμαζανιού, ήταν η δολοφονία ενός Μαροκινού μετανάστη τα ξημερώματα της 12ης Αυγούστου στις 4.30πμ στην οδό Αναξαγόρα στην Ομόνοια. Ήταν μια δολοφονία που δεν εξιχνιάστηκε ποτέ, παρότι έγινε σε σημείο όπου η παρουσία κλούβας των ΜΑΤ και της αστυνομίας ήταν καθημερινή.

Η ρατσιστική αυτή πολιτική συνεχίστηκε τους επόμενους μήνες. Σε αυτό το πλαίσιο έδρασαν τα ξημερώματα της 17ης Γενάρη του 2013 οι χρυσαυγίτες Στεργιόπουλος και Λιακόπουλος, οι δολοφόνοι του Λουκμάν.

Οι δυο τους, εκείνο το βράδυ, αφαίρεσαν τις πινακίδες από το μηχανάκι τους, εξοπλίστηκαν με πτυσσόμενα μαχαίρια «πεταλούδα» και βγήκαν παγανιά. Ήταν ένα μικρό και ευέλικτο μηχανοκίνητο τάγμα εφόδου με στόχο να τρομοκρατήσει και να δολοφονήσει μετανάστες. Βρήκαν μόνο τον Λουκμάν που πήγαινε με το ποδήλατό του στις 3 η ώρα τη νύχτα να πιάσει δουλειά στη λαϊκή. Τον σκότωσαν με 7 μαχαιριές στην καρδιά και στην πλάτη, και τον παράτησαν αιμόφυρτο στην άσφαλτο όπου άφησε την τελευταία του πνοή.

Η σύλληψή τους δεν θα γινόταν ποτέ, αν οι κάτοικοι της περιοχής που είδαν τη δολοφονία δεν ειδοποιούσαν την αστυνομία. Όταν τους σταμάτησαν στο Σύνταγμα, ο ένας είχε ακόμα το ματωμένο μαχαίρι στα χέρια, ενώ ο άλλος το είχε κρύψει στο παπούτσι του. Προφυλακίστηκαν και οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα όπου τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως, οπλοφορία, οπλοχρησία και οπλοκατοχή, χωρίς όμως στο κατηγορητήριο να συμπεριληφθούν τα ρατσιστικά κίνητρα. Ακόμα και όταν στα σπίτια τους βρέθηκε το κλασικό χρυσαυγίτικο οπλοστάσιο και όλα τα αποδεικτικά στοιχεία ότι ήταν χρυσαυγίτες, δεν εξετάστηκε ποτέ η συνολικότερη εμπλοκή της ναζιστικής συμμορίας στη συγκεκριμένη δολοφονία. 

Το πιο πιθανό είναι ότι το ίδιο το σενάριο με το οποίο δικαιολόγησαν την πράξη τους, ότι δηλαδή επιτέθηκαν στο Λουκμάν γιατί «τους έκοψε το δρόμο με το ποδήλατο», κατασκευάστηκε μέσα στην ΓΑΔΑ. Στην ουσία εκείνο το κουκούλωμα, έστρωσε το δρόμο για να συνεχιστεί η εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής που έφτασε μέχρι την επίθεση στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ και τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα οκτώ μήνες μετά. Ο ρατσισμός έγινε το θερμοκήπιο πάνω στο οποίο πάτησαν οι φασίστες για να ξεδιπλώσουν το δολοφονικό τους σχέδιο με στόχο το εργατικό κίνημα, τους αντιφασίστες, την Αριστερά.


19/1/2013, Αθήνα Πόλη Αντιφασιστική. Φωτό: Αρχείο Εργατικής Αλληλεγγύης

 

Για να μην στρώνει ξανά ο ρατσισμός το δρόμο για τους φασίστες

Δυο μόλις μέρες μετά τη δολοφονία Λουκμάν, το κέντρο της Αθήνας πλημμύρισε από την Ομόνοια μέχρι το Σύνταγμα, στη διαδήλωση “Αθήνα-Πόλη Αντιφασιστική”. Εκεί έγινε, σε μια κίνηση μεγάλου συμβολισμού, και η κηδεία του Λουκμάν από την Πακιστανική Κοινότητα. Ήταν η πρώτη κινητοποίηση που ένωσε τόσο μαζικά συνδικάτα, δημοτικά συμβούλια, κοινότητες μεταναστών, γυναικείες και ΛΟΑΤΚΙ+ συλλογικότητες, οργανώσεις της Αριστεράς, καλλιτέχνες σε μια φοβερή αντιρατσιστική και αντιφασιστική συναυλία στο Σύνταγμα. Και ανέδειξε την πάλη ενάντια στη Χρυσή Αυγή σαν κεντρικό κομμάτι της πάλης του κινήματος, στην Ελλάδα και διεθνώς. 

Σκαλοπάτι ήταν λίγους μήνες πριν η κινητοποίηση των μεταναστών με κέντρο την Πακιστανική Κοινότητα ενάντια στον “Ξένιο Δία”. Στις 24 Αυγούστου 2012 χιλιάδες μετανάστες με τη συμπαράσταση της ΚΕΕΡΦΑ, είχαν πλημμυρίσει τους δρόμους. Έτσι, μπορεί ο Σαμαράς να διακήρυττε την “ανακατάληψη των πόλεων” από τους μετανάστες, αλλά τελικά ήταν οι μετανάστες που κατέλαβαν την Ομόνοια και το Σύνταγμα. 

Αυτοί οι σταθμοί άνοιξαν το δρόμο για να φτάσουμε στην απόφαση όπου το δικαστήριο καταδίκασε σε ισόβια χωρίς κανένα ελαφρυντικό τους δολοφόνους του Σαχζάτ Λουκμάν με αναγνώριση του ρατσιστικού κινήτρου. Αυτός ήταν και ο λόγος που η υπόθεση εντάχτηκε και στη μεγάλη δίκη της Χρυσής Αυγής.

Οκτώ χρόνια μετά τη δολοφονία, η μάχη για να μην ξαναέχουμε θύματα σαν τον Σαχζάτ Λουκμάν παραμένει ανοιχτή. Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής ήταν μια μεγάλη νίκη αλλά όχι το τέλος της μάχης ενάντια στους φασίστες. Η ρατσιστική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη τους ανοίγει ξανά το δρόμο όπως το 2012-13, γεγονός που επιβεβαιώνει και ο ανασχηματισμός με την αναβάθμιση των Βορίδη-Πλεύρη-Βούλτεψη.


ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ

Καταδικάσαμε τη Χρυσή Αυγή. Να τσακίσουμε το ρατσισμό. Με αυτό το σύνθημα καλούν η Πολιτική Αγωγή των Αιγύπτιων αλιεργατών στη δίκη της ΧΑ, η Πακιστανική Κοινότητα, η ΚΕΕΡΦΑ, φορείς και συνδικάτα την Κυριακή 17 Γενάρη στις 12μ στα Πετράλωνα, στα οκτώ χρόνια από τη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν. Κεντρικά αιτήματα της κινητοποίησης είναι «Νόμιμοι οι μετανάστες, χαρτιά για όλους. Ανοιχτά σύνορα. Καλοδεχούμενοι οι πρόσφυγες. Να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης».

Όπως αναφέρει η ανακοίνωση της ΚΕΕΡΦΑ: «Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία, στα σχολεία, τους Δήμους, τα εργοστάσια, τα ξενοδοχεία, που δίνουμε μάχη για να σώσουμε τις ζωές και τις καταχτήσεις μας, χρειάζεται να τσακίσουμε κάθε απόπειρα της κυβέρνησης να μας διασπάσει και να μας αποπροσανατολίσει με το χαρτί του ρατσισμού. Το ανθρώπινο ποτάμι που πλημμύρισε τους δρόμους έξω από το Εφετείο στη δίκη της ΧΑ έχει τη δύναμη να σαρώσει τις κυβερνητικές επιθέσεις!

Ώρα να ξεσηκωθούμε και να φωνάξουμε ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες ΧΩΡΑΝΕ ΟΛΟΙ στις γειτονιές μας, είναι καλοδεχούμενοι με τα παιδιά τους στα σχολεία. Ώρα να αποκτήσουν στέγη, άσυλο και χαρτιά! Να κλείσουν όλα τα στρατόπεδα της ντροπής στα νησιά και την ενδοχώρα! Ώρα να πούμε πολύ καθαρά ότι οι ζωές των μεταναστών και των προσφύγων, οι ζωές των Λουκμάν αυτού του κόσμου, μετράνε! Και θα συνεχίσουμε, οργανώνοντας τη μεγάλη κινητοποίηση στις 20 Μάρτη, ενώνοντας τη φωνή μας με το διεθνές κίνημα για ένα κόσμο χωρίς ρατσισμό και φασίστες».