Να οργανωθούμε!

Είναι ψέμα ότι αυτή η επιλογή είναι μονόδρομος, ότι έτσι δήθεν γλυτώνουμε τα χειρότερα μιας χρεοκοπίας. Από τα 300 δις που χρωστάει το ελληνικό δημόσιο, τα 60 δις τα δανείστηκε πέρσι για να οργανώσει τη διάσωση του τραπεζικού συστήματος που κινδύνευε με κατάρρευση μετά τις φούσκες με τα τοξικά ομόλογα. Και μόνο αυτά τα 60 δις να έπαιρνε πίσω από τους τραπεζίτες το ελληνικό δημόσιο θα ήταν αρκετά για να μην κοπεί ούτε ένα ευρώ από κανένα μισθό και καμιά σύνταξη, από κανένα ασφαλιστικό ταμείο και κανένα νοσοκομείο.

Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι ή χρεοκοπία ή βάρβαρα αντεργατικά μέτρα. Η πραγματική επιλογή είναι: με τους τραπεζίτες ή με τους εργάτες. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ διάλεξε τους τραπεζίτες. Και συμμαχεί με την ΕΕ και το ΔΝΤ για να επιβάλουν οργανωμένα αυτή την επιλογή σε βάρος μας.

Οργανωμένα είναι η λέξη κλειδί. Οι άρχουσες τάξεις όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλη την Ευρώπη ξέρουν ότι έχουν να αντιμετωπίσουν την εργατική αντίσταση σε μια χώρα που έχει μεγάλη παράδοση. Στην Ελλάδα δεν έχει περάσει ούτε μια δεκαετία χωρίς μια μεγάλη κοινωνική έκρηξη: από τον Μάη του 1936 στην αντιφασιστική Αντίσταση και τον Δεκέμβρη του 1944, από τα Ιουλιανά του 1965 στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973, από τις απεργίες ενάντια στη λιτότητα του Σημίτη το 1985 και του Μητσοτάκη το 1993, στις σημερινές μάχες που ξεκίνησαν με τις Πανεργατικές του Ασφαλιστικού το 2001 και το 2008 και φτάνουν στην κορύφωσή τους τώρα.

Μήνυμα

Αυτή την περήφανη παράδοση αντίστασης θέλουν να γονατίσουν οι «επιτηρητές» του ΔΝΤ και της ΕΕ για να στείλουν ένα μήνυμα σε όλους τους εργάτες της Ευρώπης ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την υποταγή στις θυσίες που απαιτούν οι τραπεζίτες και το μεγάλο κεφάλαιο.

Η απάντησή μας πρέπει να είναι τόσο οργανωμένη όσο και το αντίπαλο στρατόπεδο. Αυτοί έχουν τις τράπεζες και τα υπουργεία, τα ΜΜΕ και την Αστυνομία. Εμείς μπορούμε να κάνουμε κάθε χώρο δουλειάς ένα μετερίζι αντίστασης. Με τις 24ωρες Πανεργατικές απεργίες μέχρι τώρα έχουμε αποδείξει ξανά και ξανά ότι έχουμε και τη θέληση και τη δύναμη να παραλύσουμε όλους τους οικονομικούς και διοικητικούς μηχανισμούς για να μην περάσουν τα μέτρα τους. ´Ερχεται η στιγμή για να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη.

Σε κάθε χώρο δουλειάς μπορούμε και πρέπει να οργανώσουμε συνελεύσεις που αποφασίζουν απεργίες διαρκείας και εκλέγουν απεργιακές επιτροπές για να υλοποιήσουν βήμα-βήμα τη θέληση της βάσης των συνδικάτων. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες έχουν την υποχρέωση να ακολουθήσουν αυτές τις αποφάσεις. Απέναντι σε κάθε ηγεσία που διστάζει ή ταλαντεύεται, όποιες κι αν είναι οι δικαιολογίες της, η απάντηση είναι μία: ανταρσία. Καλούμε όλους τους αγωνιστές της βάσης, είτε είναι ανένταχτοι, είτε συμπαθούν το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ ή το ΚΚΕ να μην πειθαρχούν σε ηγεσίες που τους συμβουλεύουν να αποφύγουν τις απεργίες διαρκείας. Αυτό είναι το πιο δυνατό όπλο μας και τώρα δεν είναι ώρα για «οικονομία δυνάμεων», «αυτοσυγκράτηση» ή «εναλλακτικές μορφές αγώνα».

Για να γίνουν πράξη όλα αυτά, οι αγωνιστές που το παλεύουν σε αυτή την κατεύθυνση σε κάθε χώρο, έχουν ανάγκη τη δική τους ξεχωριστή πολιτική οργάνωση. Για να συντονίζονται πανελλαδικά, για να απαντάνε στα ψέματα και τις συκοφαντίες της κυβερνητικής προπαγάνδας, για να προβάλουν παντού τις εναλλακτικές λύσεις των εργατών. Αυτός είναι ο ρόλος της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Τώρα είναι η στιγμή για κάθε αγωνιστή και αγωνίστρια να πάρει την απόφαση να οργανωθεί. Όχι μόνο στο σωματείο του και στην απεργιακή επιτροπή του αλλά και στην αριστερά που παλεύει για την ανατροπή αυτού του βάρβαρου συστήματος που θυσιάζει συνταξιούχους στο βωμό των τραπεζών. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ξεκινάει καμπάνια εγγραφής μελών. Το ΣΕΚ οργανώνει το τετραήμερο Μαρξισμός 2010 σαν αφετηρία για να συνδεθούν με τις επαναστατικές ιδέες οι απεργοί που αντιστέκονται στη βαρβαρότητα του ΔΝΤ. Ελάτε να κάνουμε αυτά τα βήματα μαζί!