Η οργή σε όλους τους εργατικούς χώρους χτυπά κόκκινο μετά την τελική συμφωνία της κυβέρνησης με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Από την περασμένη Παρασκευή το κλίμα παντού είναι κλίμα ανταρσίας. Από τα σχολεία και τους δήμους μέχρι τα υπουργεία, τις ΔΕΚΟ και όλο τον ιδιωτικό τομέα. Οι διαδηλώσεις της Πρωτομαγιάς το Σάββατο, πριν ακόμα την επίσημη κυβερνητική ανακοίνωση, ήταν οι μεγαλύτερες και πιο μαχητικές των τελευταίων χρόνων, με τα συνθήματα της κλιμάκωσης των αγώνων να κυριαρχούν σε όλα τα μπλοκ.
Παρά τις αντιδράσεις, παρά την Πρωτομαγιά οργής, η κυβέρνηση αποφάσισε την Κυριακή ότι θα επιμείνει και «θα κάνει το χρέος της» προς τους καπιταλιστές.
Την ίδια ώρα που ανακοινώνονταν τα μέτρα, η ΑΔΕΔΥ πραγματοποιούσε έκτακτη σύσκεψη με τις Ομοσπονδίες. Η σύσκεψη οδήγησε την Εκτελεστική της ΑΔΕΔΥ να κηρύξει 48ωρη στις 4 και 5 Μάη. Η ανακοίνωση: «Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. σε έκτακτη συνεδρίασή της και αφού έλαβε υπόψη της τη δυναμική που διαμορφώνεται στις Ομοσπονδίες και τους Πρωτοβάθμιους Συλλόγους Εργαζομένων στο Δημόσιο αποφάσισε την κήρυξη 48ωρης πανελλαδικής απεργίας στις 4 και 5 Μάη 2010», δεν εκφράζει με ακρίβεια το πώς έγινε η μετατροπή της απεργίας της 5ης Μάη σε 48ωρη.
Η «δυναμική» χτύπησε την πόρτα της ΑΔΕΔΥ, με τους συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ από την ΠΟΕ-ΟΤΑ να εξεγείρονται απέναντι στην αδράνεια της ηγεσίας και να βάζουν στην ουσία το δίλημμα «ή πάμε μαζί ή θα πάμε μόνοι μας». Οι οργισμένες παρεμβάσεις τους στη συζήτηση, παράλληλα με τις τοποθετήσεις των εκπροσώπων των Παρεμβάσεων από όλες τις Ομοσπονδίες που πρότειναν τη 48ωρη απεργία και την κλιμάκωση αμέσως μετά, έπαιξαν τον καθοριστικό ρόλο για να έχουμε μια 48ωρη πανεργατική Τρίτη και Τετάρτη στο δημόσιο.
«Μπορούμε!!!»
Τα μηνύματα ανταρσίας έρχονται από όλους τους χώρους και πιέζουν όλες τις συνδικαλιστικές ηγεσίες να ανταποκριθούν. Αν η ΠΑΣΚ υπαλλήλων σε τρία υπουργεία βγάζει ανακοίνωση επίθεσης στην κυβέρνηση, ότι τα μέτρα της σώζουν τους καπιταλιστές και φορτώνουν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των εργαζόμενων, και καλεί στην ανατροπή τους γιατί «Μπορούμε!!!», τότε αυτό που κυριαρχεί στη βάση των συνδικάτων είναι η διάθεση για ξεσηκωμό και απεργιακή απάντηση.
Η Πανεργατική της 5 Μάη είναι η ημέρα που, χωρίς αμφιβολία, θα εκφραστεί στην απεργία και τις διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις η οργή των εργατών. Από το δημόσιο τομέα που θα έχει ξεκινήσει μία ημέρα νωρίτερα μέχρι τις συγκοινωνίες που θα λειτουργήσουν μόνο για να κατεβάσουν τον κόσμο στην πορεία, αλλά και τα ΜΜΕ και τα αεροδρόμια, η απεργία θα παραλύσει τη χώρα.
Η επιτυχία των συλλαλητηρίων, η μαζικότητα και η οργάνωσή τους, είναι κρίσιμη για την συνέχεια και την κλιμάκωση των αγώνων. Σε όλες τις πανεργατικές των τελευταίων μηνών, μια σειρά χώροι είτε με πρωτοβουλία των σωματείων είτε με πρωτοβουλία αγωνιστών της βάσης, προχώρησαν σε γενικές συνελεύσεις, σε συγκρότηση απεργιακών επιτροπών που οργανώνουν την απεργία με ενημερώσεις και περιοδείες, σε περιφρουρήσεις που εξασφαλίζουν την επιτυχία της, σε κατέβασμα του σωματείου ή του συλλόγου στην απεργιακή συγκέντρωση με πανό. Ετσι έκλειναν ολόκληροι δήμοι, νοσοκομεία και σχολεία αλλά ακόμα και ιδιωτικοί χώροι.
Αυτή η δράση είναι πιο απαραίτητο από ποτέ τώρα να γενικευτεί και να απλωθεί παντού. Αυτά τα βήματα εξασφαλίζουν όχι μόνο την επιτυχία της Πανεργατικής της Τετάρτης αλλά και τη συνέχεια. Η κλιμάκωση των αγώνων με απεργίες διαρκείας κερδίζουν πλέον σαν προοπτική ολόκληρους κλάδους. Δεν είναι μόνο στους εκπαιδευτικούς ή στους δήμους ανοιχτή αυτή η μάχη, είναι σε πολύ περισσότερους χώρους που οι εργαζόμενοι πλειοψηφικά λένε ότι αυτά τα μέτρα δε θα περάσουν και πιέζουν τα συνδικάτα τους να βγουν μπροστά. Με αυτή την οργάνωση των απεργιών, με απεργιακές επιτροπές, με περιφρουρήσεις και καταλήψεις, η ανατροπή των μέτρων είναι δυνατή. Η Πανεργατική της 5 Μάη είναι μόλις η αρχή. Μπορούμε!