Η ΕΛ.Α.Σ του Α. Τσίπρα ξεκινάει τις επίσημες δημόσιες εκδηλώσεις της, με πρώτο σταθμό τη Νίκαια την Δευτέρα 15 Ιούνη. Εκδηλώσεις οργανωμένες, σύμφωνα με στελέχη της ΕΛ.Α.Σ με στόχο να πάει: «Ο λόγος στους πολίτες. Ήρθε η ώρα να πάρουν τον λόγο οι άνθρωποι που ζουν και εργάζονται δίπλα μας, στις γειτονιές της Αθήνας» (ΕφΣυν, 15/6). Με άλλα λόγια πρώτα θα πάρουν το μικρόφωνο οι «πολίτες» και μετά θα απαντήσει ο Τσίπρας.
Τι λείπει από αυτό το «αδιαμεσολάβητο» μοντέλο; Οι συλλογικές διαδικασίες πολιτικής συζήτησης και οργάνωσης, με απλά λόγια το κόμμα. Από αυτή την άποψη ο σχεδιασμός είναι χαρακτηριστικός. Μέχρι το τέλος του μήνα θα ανακοινωθεί η σύνθεση του Εθνικού Συμβουλίου με 300-350 μέλη, απ’ τις γραμμές όσων προσυπέγραψαν πρώτοι τη διακήρυξη της ΕΛ.ΑΣ. Θα συγκροτηθεί μια Πολιτική Επιτροπή των 75 και ένα κεντρικό συντονιστικό των 10-15 ατόμων που θα έχει την ευθύνη της καθημερινής λειτουργίας. Όλα αυτά τα όργανα «προσωρινά», δηλαδή διορισμένα. Το συνέδριο της ΕΛ.Α.Σ πάει για μετά τις εκλογές.
Στην ουσία αυτό που συγκροτείται είναι το προσωπικό επιτελείο του Αλ. Τσίπρα κι όχι ένα οργανωμένο κόμμα της Αριστεράς. Η δικαιολόγηση αυτού του μοντέλου είναι ότι έτσι θα εξασφαλιστεί η συμμετοχή «νέων προσώπων» και η απαλλαγή από τα «βαρίδια» του παλιού ΣΥΡΙΖΑ και τα φθαρμένα στελέχη του. Στην πραγματικότητα είναι μια βαθύτατα πολιτική επιλογή που αντιμετωπίζει τον κόσμο της Αριστεράς σαν ψηφοφόρους που έχουν προβλήματα κι όχι σαν πρωταγωνιστές/ριες ενός κινήματος που έχει διαμορφώσει αιτήματα και πολιτικές αιχμές. Κι αυτή η επιλογή υπακούει στη συνέχιση της πορείας προς τα δεξιά, όσο κι αν τα στελέχη της ΕΛ.Α.Σ κι ο Α. Τσίπρας προσπαθούν να πουν «κάτι αριστερό» για να επικοινωνήσουν με τις διαθέσεις και τις ιδέες του κόσμου που παλεύει.
Οι 5 «δεσμεύσεις» που ανακοίνωσε ο Τσίπρας στο συνέδριο του Οικονομικού Ταχυδρόμου είναι χαρακτηριστικές. Μια ρύθμιση για το λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος που στην ουσία απλά επιδοτεί τις εταιρείες και αφήνει ανέγγιχτο τον μηχανισμό κερδοσκοπίας που λέγεται Χρηματιστήριο Ενέργειας. Για τη στέγη, δημιουργία φορέα Διαχείρισης Ακινήτων για στεγαστικούς σκοπούς. Στην ουσία θα πρόκειται για μια ακόμα Σύμπραξη Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα που δεν απέχει και πολύ από το «μοντέλο» του Μητσοτάκη. Ούτε κουβέντα για επανασύσταση του ΟΕΚ.
Ακύρωση
Άλλη «δέσμευση», η ένταξη των καθηγητών και των δασκάλων στο ειδικό μισθολόγιο και μια «μεσοσταθμική» αύξηση 500 ευρώ σε γιατρούς και νοσηλευτές. Πότε, πώς; Καμιά αναφορά στην ακύρωση των μνημονιακών νόμων, της επαναφοράς του 13ου 14ου μισθού, σε όλα τα αιτήματα των συνδικάτων.
Επίσης καμιά αναφορά στην κατάργηση των νόμων της ΝΔ για τα πανεπιστήμια. Η μόνη «δέσμευση» είναι η κατάργηση των πανελλαδικών που πρακτικά θα σημαίνει μεταφορά του «κόφτη» στα χέρια των πρυτανικών αρχών κάθε σχολής που λειτουργούν με όρους «μάνατζερ».
Ακόμα και η δέσμευση για δωρεάν ΜΜΜ δεν ξεφεύγει από αυτό το πλαίσιο. Θετικό μέτρο, αλλά έχει σημασία η τεκμηρίωσή του. Το ΠΑΣΟΚ έσπευσε να κριτικάρει τον Τσίπρα γιατί απλά πρόσθεσε το «για όλους» στη δική του πρόταση για δωρεάν μετακίνηση όσων είναι μέχρι 24 ετών. Η πρότασή μας, λέει το ΠΑΣΟΚ, είναι «ρεαλιστική» γιατί θα «κοστίσει» μόνο 50 εκατομμύρια ενώ του Τσίπρα θα φτάσει στο δυσθεώρητο ύψος των 350 εκατομμυρίων. ΕΛ.Α.Σ και ΠΑΣΟΚ τσακώνονται για το ποιος είναι ο πιο «ρεαλιστής» τη στιγμή που ο προϋπολογισμός δίνει μόνο για παραλαβές εξοπλιστικών 2,5 δις ευρώ και για τόκους στους τραπεζίτες 10 δις.
Η Ευγενία Φωτονιάτα, «συνδετικός κρίκος μεταξύ του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου και της Ομάδας Προγράμματος του κόμματος», δηλώνει στην ΕφΣυν της 13 Ιούνη: «Το ερώτημα “πού θα βρεθούν τα λεφτά” ξεκινά συχνά από μια λάθος αφετηρία: ότι κοινωνική πολιτική σημαίνει απλώς περισσότερες δαπάνες. Εμείς μιλάμε πρώτα για άλλες προτεραιότητες και καλύτερη αξιοποίηση των πόρων που ήδη υπάρχουν…Το πρόγραμμά μας θα προχωρά με κοστολόγηση, ιεράρχηση και σεβασμό στα πραγματικά δημοσιονομικά περιθώρια και στον κανόνα των καθαρών πρωτογενών δαπανών». Και βέβαια, «Την ώρα που η Ευρώπη επιστρέφει στη λογική της βιομηχανικής πολιτικής, της πράσινης μετάβασης με κοινωνικό πρόσημο και των νέων συνεργασιών δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, η Ελλάδα επιμένει σε εργαλεία μιας άλλης εποχής».
Την ώρα που η Ε.Ε επανεξοπλίζεται πετσοκόβοντας τις όποιες κοινωνικές δαπάνες, το «επιτελείο» Τσίπρα μας λέει ότι το ζήτημα δεν είναι περισσότερες δαπάνες για τις ανάγκες μας, αντίθετα είναι να συμβαδίσουμε με την ΕΕ του κεφαλαίου, του πολέμου και του ρατσισμού.