Στις 31 Μάη γίνεται στην Ιρλανδία το Δημοψήφισμα για την έγκριση ή την απόρριψη του ευρωπαϊκού Δημοσιονομικού Συμφώνου και παρά τη σκληρή προπαγάνδα και τους εκβιασμούς το ποσοστό υπέρ του Ναι στα διάφορα γκάλοπ δεν ξεπερνάει το 39% - με το 30% των ερωτώμενων να τάσσονται υπέρ του Οχι και ένα ακόμα περίπου 30% να μην έχει μέχρι και την τελευταία βδομάδα αποφασίσει τη στάση που θα κρατήσει.
Τραπεζίτες, άρχουσες τάξεις και κυβερνήσεις στην ΕΕ ανησυχούν ότι το κύμα αντίδρασης ενάντια στα προγράμματα λιτότητας - μετά από τα αποτελέσματα των εκλογών σε Γαλλία και Ελλάδα και την κλιμακούμενη αντίσταση στην Ισπανία και σε μια σειρά άλλες χώρες της Ευρώπης – μπορεί να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο με ένα νέο Όχι στην Ιρλανδία. Δεν ξεχνάνε ότι πρόκειται για τη χώρα, όπου σε ανάλογα δημοψηφίσματα, ο λαός είχε πει ξανά Όχι δύο φορές, το 2001 στη Συνθήκη της Νίκαιας και με 53,4% το 2008 απορρίπτοντας τη Συνθήκη της Λισσαβώνας.
Ανησυχούν και εκβιάζουν: Τα δύο κόμματα που συμμετέχουν στην κυβέρνηση, το Φίνε Γκέλ και το Εργατικό Κόμμα, καθώς και το Φιάνα Φόλ, το κόμμα που κατέρρευσε στις προηγούμενες εκλογές - και βέβαια σύσσωμος ο “επιχειρηματικός κόσμος” και τα μίντια - εκβιάζουν με το γνώριμο τρόπο. Λένε ότι ένα ενδεχόμενο ΟΧΙ θα είναι εμπόδιο σε μια νέα “διάσωση” της ιρλανδικής οικονομίας που συνεχίζει να βρίσκεται σε ύφεση παρά τα συνεχή μέτρα λιτότητας των τελευταίων χρόνων.
Οταν λένε νέα “διάσωση” της ιρλανδικής οικονομίας βέβαια δεν εννοούν τίποτε άλλο από νέα χρηματοδότηση των ιρλανδικών τραπεζών με δισεκατομμύρια ευρώ για να καλύψουν τα χρέη δισεκατομμυρίων προς τις ξένες τράπεζες, που προέκυψαν από την οικονομική φούσκα της λεγόμενης “Κέλτικης Τίγρης”, της προηγούμενης δεκαετίας. Πρόκειται για ανέκδοτο, αν σκεφτεί κανείς ότι θα είναι η τρίτη “διάσωση” των τραπεζών στην Ιρλανδία που χρηματοδοτούν από το ξέσπασμα της κρίσης το 2008, “διασώσεις” τις οποίες καλείται κάθε φορά να πληρώσει με νέες θυσίες ο λαός στην Ιρλανδία. Δεν είναι τυχαίο ότι η πλειοψηφία της εργατικής τάξης, σύμφωνα με μετρήσεις, τάσσεται υπέρ του ΟΧΙ.
Καμπάνια
Υπέρ του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα έχει ταχθεί το κόμμα Σιν Φέιν, αλλά και η Συμμαχία της Ενωμένης Αριστεράς στην οποία συμμετέχει και η “Συμμαχία”, οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη” (PBPA) που έχει ξεκινήσει καμπάνια κάτω από τον τίτλο “Ψηφίστε ΟΧΙ, διασώστε το λαό, όχι τις τράπεζες”.
“Η κυβέρνηση προσπαθεί να φοβίσει το λαό προβάλλοντας τις 'τρομακτικές' συνέπειες που μπορεί να ακολουθήσουν ένα ΟΧΙ” δηλώνει ο Ρίτσαρντ Μπόιντ Μπάρετ, μέλος του ΒPBA και του SWP, αδελφού κόμματος του ΣΕΚ στην Ιρλανδία, που είναι εκλεγμένος βουλευτής. “Ρίχνουν προπέτασμα καπνού για να αποφύγουν να συζητήσουν το περιεχόμενο του Συμφώνου. Είναι ολοφάνερο ότι η ΕΕ και η ΕΚΤ πιέζουν την Ιρλανδία να 'διασώσει' τις τράπεζες, προκειμένου να συγκρατήσουν το τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης. Γιατί να ψηφίσουμε ΝΑΙ και να δώσουμε περισσότερη δύναμη σε μια μη εκλεγμένη εξουσία που δεν νοιάζεται για τα συμφέροντα του λαού”;
Απέναντι στο γνωστό ερώτημα “πού θα βρεθούν τα λεφτά” που προβάλλουν τα ΜΜΕ, το Σιν Φέιν και το πιο συμβιβαστικό κομμάτι της αριστεράς απαντάει ότι μπορούν να υπάρξουν και άλλες πηγές δανεισμού για να χρηματοδοτήσουν την οικονομία ενώ ταυτόχρονα θα επιβληθεί μια προοπτική “ανάπτυξης” - πάντα στα πλαίσια του καπιταλισμού. Η Συμμαχία της Ενωμένης Αριστεράς προωθεί ένα πρόγραμμα που δεν αυτοπεριορίζεται υπακούοντας στη λογική των αγορών, αλλά τις αμφισβητεί προτείνοντας εναλλακτικά να σταματήσει η πληρωμή του χρέους που μπορεί να εξοικονομήσει 7 δις ευρώ τον χρόνο, καθώς και την επιβολή σκληρής φορολογίας στους πλούσιους.
Πρόκειται για μια αμφισβήτηση που εκφράζεται πλέον και στους δρόμους, όπως δείχνει η μαζική συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων στο κίνημα μαζική ανυπακοής ενάντια στους φόρους που έχει επιβάλει η κυβέρνηση, η ΕΕ και το ΔΝΤ αλλά και σε απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στη λιτότητα.