Σύντροφοι και συντρόφισσες, το εκλογικό αποτέλεσμα δεν θα έλεγα ότι είναι ενθαρρυντικό. Είχαμε μεγάλες απώλειες σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές. Παρόλα αυτά κρατήσαμε ένα πυρήνα 20 χιλιάδων ψήφων πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει η μαγιά για νέους αγώνες και έχουμε μια αξιοσέβαστη θέση στο εργατικό λαϊκό κίνημα. Ακόμα και αυτοί που δεν μας ψήφισαν στις εκλογές στις 17 Ιουνίου, ενώ μας ψήφισαν στις προηγούμενες θα τους έχουμε δίπλα μας στους αγώνες που έρχονται-και δύσκολοι και μεγάλοι.
Το εκλογικό σώμα έπεσε στους εκβιασμούς της Νέας Δημοκρατίας, η οποία καλλιεργούσε τον τρόμο μην βγούμε από το ευρώ και τις αυταπάτες που καλλιεργούσε ο ΣΥΡΙΖΑ για ανθρώπινη Ευρωπαϊκή Ένωση και για φιλολαϊκό καπιταλισμό με καταγγελία του Μνημονίου. Η στάση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν πάντα ρεφορμιστική στο κίνημα και μόνο ζημιά στους αγώνες.
H συνδικαλιστική του παράταξη Αυτόνομη Παρέμβαση συνεργαζόταν και συνεργάζεται με την ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ στη ΓΣΕΕ, στα Εργατικά Κέντρα, στις Ομοσπονδίες και στα Πρωτοβάθμια Σωματεία. Είχε ταχθεί υπέρ του κοινωνικού εταιρισμού και τη συναλλαγή με τους εργοδότες. Έχει μεγάλη ευθύνη γα την απαξίωση του συνδικαλιστικού κινήματος στη συνείδηση του λαού.
Συνεργάζεται στην Τοπική Αυτοδιοίκηση με το ΠΑΣΟΚ και σε κάποιες περιπτώσεις με τη ΝΔ σε Δήμους και Νομαρχίες εκλέγοντας Νομάρχες και Δημάρχους που όλοι ξέρουμε τι πολιτική ακολούθησαν.
Ψήφισε το Μάαστριχτ και την ΟΝΕ δένοντας το λαό μας στο άρμα του ευρωμονόδρομου, να σέρνεται χωρίς αντίσταση. Χειροκρότησε και υποστήριξε με πάθος το σχέδιο Ανάν για το Κυπριακό, εξυπηρετώντας τα αμερικάνικα συμφέροντα.
Στο ΣΥΡΙΖΑ ακόμα προσχώρησε μεγάλο κομμάτι του ΠΑΣΟΚ, στελέχη που ξέρουμε και τις επιλογές τους και την στάση τους σε όλα τα ζητήματα. Ενδεικτικά αναφέρω την υποδοχή της Λούκας Κατσέλη, της υπουργού της κυβέρνησης Παπανδρέου που ψήφισε το μνημόνιο και έβαλε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ την υποδέχτηκε μετά βαΐων και κλάδων.
Υπάρχει βέβαια και το ρεφορμιστικό κόμμα της ΔΗΜΑΡ όπου ο αρχηγός του Κουβέλης ως ο νέος Τσιριμώκος κατάργησε κάθε πρόσχημα και προσκύνησε ΕΕ και ντόπια και ξένη πλουτοκρατία. Τάσσεται ανοιχτά υπέρ των μεταρρυθμίσεων στην οικονομία και υπέρ των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου. Εισάγει τις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες διατάξεις και αντεργατικά μέτρα με αριστερό περιτύλιγμα και συμμετέχει σε μια κυβέρνηση της οικονομικής ολιγαρχίας που έχει σκοπό να φέρει την εργατική τάξη στα επίπεδα του 19ου αιώνα.
Ένας από τους πιο σκληρούς αντιπάλους μας είναι το φασιστικό σκυλολόι της Χρυσής Αυγής. Αποτελείται από εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου, ακροδεξιούς φασίστες, μπράβους και νονούς της νύχτας. Αυτό το κατασκεύασμα είναι γέννημα θρέμμα της αστικής τάξης.
Η Χρυσή Αυγή τους εξυπηρετεί διπλά. Από την μία καλλιεργεί το φόβο μήπως καταλάβει την εξουσία και έτσι συσπειρώνει δυνάμεις, πολλές φορές προοδευτικές στα αστικά κόμματα και από την άλλη κάνει τη βρώμικη δουλειά αποτελώντας την ομάδα κρούσης του συστήματος βιαιοπραγώντας, τρομοκρατώντας μετανάστες και αριστερούς και γενικά όποιον έχει αντίθετη άποψη με το σύστημα. Ασπάζεται ρατσιστικές θεωρίες και σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιείται σαν απεργοσπαστικός και κατασταλτικός μηχανισμός σε συνεργασία με την αστυνομία.
Όσον αφορά το συνονθύλευμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων που μόνο ανεξάρτητοι δεν είναι, ο Καμένος είναι γόνος μεγαλοαστικής οικογένειας και συμμετείχε στις κυβερνήσεις της ΝΔ ως Υπουργός και Υφυπουργός και μάλιστα από το Υπουργείο Ναυτιλίας εξυπηρετούσε άψογα τα εφοπλιστικά συμφέροντα.
Εγκατέλειψε την ΝΔ όπως τα ποντίκια εγκαταλείπουν το πλοίο την ώρα που βουλιάζει και δημιούργησε μια εφεδρεία του συστήματος και της αστικής τάξης που σκοπό έχει να εγκλωβίσει δυνάμεις προς όφελος της οικονομικής ολιγαρχίας.
Τώρα ερχόμαστε στο μεγάλο ερώτημα. Τι πρέπει να κάνουμε, εμείς ως αντικαπιταλιστική αριστερά έχοντας να αντιμετωπίσουμε τους προαναφερθέντες αντιπάλους. Έχουμε μέγιστο καθήκον να διαφυλάξουμε την ενότητα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η οποία είναι ο χώρος που ενώνει την αντικαπιταλιστική αριστερά και έχει δυνατή παρουσία στο κοινωνικό σύνολο. Μπορεί να μην φαίνεται σε ψήφους τώρα, αλλά φαίνεται στη συμπάθεια που έχει ο κόσμος προς το πρόσωπο μας. Το ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι σημείο αναφοράς μέσα στο χώρο της αριστεράς, είναι μεγάλη νίκη.
Εμείς με τη σειρά μας πρέπει να ρίξουμε γέφυρες επικοινωνίας και σε άλλους χώρους της αντικαπιταλιστικής αριστεράς είτε είναι κόμματα είτε είναι απλοί πολίτες. Χρειάζεται επιπλέον περισσότερη και ποιοτικότερη δουλειά στη βάση της κοινωνίας. Είναι απαραίτητο να οργανωθούν επιτροπές αγώνα σε κάθε τόπο δουλειάς και σε κάθε γειτονιά και να γίνονται τακτικά συνελεύσεις ανοιχτές σε κάθε πλατεία.
Οι αντίπαλοι έχουν τα μέσα ενημέρωσης για να παραπλανούν τον λαό, εμείς έχουμε το δίκιο του αγώνα και πρέπει να το διεκδικήσουμε μέσα στην κοινωνία. Ούτε στιγμή δεν επιτρέπεται να ξεχάσουμε να προωθήσουμε στις λαϊκές μάζες και την εργατική τάξη, τη διάθεση για κοινωνική αναταραχή. Αυτή ακριβώς τρέμει το αστικό καθεστώς και αυτός ο παράγοντας μπορεί να οδηγήσει στην επανάσταση και την ανατροπή της καπιταλιστικής τυρρανίας.
• Λάβαμε αυτή την επιστολή από το σύντροφο Απόστολο Σαρρή για τα εκλογικά αποτελέσματα. Λόγω χώρου δεν μπήκε στην έντυπη έκδοση.