Μια μεστή εκδήλωση με θέμα “Η αντιφασιστική πάλη το 1944 και σήμερα” πραγματοποίησε στην πλατεία στο Δουργούτη του Νέου Κόσμου, μπροστά στο μνημείο των εκτελεσθέντων από τους Ναζί και τους ντόπιους συνεργάτες τους, η τοπική ΚΕΕΡΦΑ με την παρουσία 50 και πλέον αντιφασιστών.
Ο Ιάσονας Χανδρινός, ιστορικός και συγγραφέας του βιβλίου “Το τιμωρό χέρι του λαού: Η δράση του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ στην κατεχόμενη πρωτεύουσα 1941-44” αφού εξήγησε πως το μπλόκο στο Δουργούτη ήταν ένας ακόμα κρίκος στην προσπάθεια καταστολής της αντίστασης που φούντωνε στις εργατικές συνοικίες της Αθήνας, τόνισε πως το μπλόκο στο Δουργούτη -ένα από τα πιο κλειστά “γκέτο” των μικρασιατών προσφύγων, πυρήνας της ΕΑΜικής αντίστασης στην πρωτεύουσα, που δεν τολμούσαν να πατήσουν οι Γερμανοί και οι συνεργάτες τους σε όλη την διάρκεια της κατοχής- ήταν ένα από τα πιο αιματοβαμμένα ενώ ακόμα και σήμερα δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό των εκτελεσθέντων.
“Μετά το μπλόκο της Καισαριανής και του Βύρωνα, δεκάδες αγωνιστές που ξέφυγαν από τον διωγμό των δοσίλογων και των ταγμάτων ασφαλείας έφτασαν στο Δουργούτη προσπαθώντας να βρουν καταφύγιο. Αυτούς κυνήγαγαν οι ταγματασφαλίτες που έζωσαν την περιοχή σε 3 σημεία στις 9 Αυγούστου του '44”, τόνισε ο Ιάσονας ο οποίος αφού έκανε μια γρήγορη αναφορά στους δοσίλογους που συγκροτούσαν τα τάγματα ασφαλείας εξήγησε την σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης ειδικά σε περιόδους όπως αυτή που η πλειοψηφία του κόσμου προσπαθεί να γατζωθεί σε παραδείγματα του παρελθόντος για να βρει στήριγμα για το μέλλον.
Στην ομιλία του ο Λέανδρος Μπόλαρης, ιστορικός και συγγραφέας του βιβλίου “Αντίσταση, η επανάσταση που χάθηκε”, έκανε αναδρομή στις δεκαετίες του ‘20 και του ‘30 εστιάζοντας στην μεταστροφή των εξαθλιωμένων προσφυγικών πληθυσμών από αμιγώς Βενιζελικούς στην κύρια δεξαμενή άντλησης δύναμης για το ΚΚΕ και την αριστερά. Αναφέρθηκε στην σημασία των εργατικών αγώνων της δεκαετίας του '30 και την μετέπειτα σύνδεση της εργατικής τάξης με το ΕΑΜ και την αντίσταση. Ο Λέανδρος μίλησε και για την θεωρία των δύο άκρων που και σήμερα χρησιμοποιήται από την άρχουσα τάξη για να δικαιολογήσει την εμφάνιση των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής και της φασιστικής βίας.
Ακολούθησαν πολλές ερωτήσεις και παρεμβάσεις από κατοίκους της γειτονιάς, από μέλη της Λαϊκής Συνέλευσης της περιοχής, από το ΣΥΡΙΖΑ, από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, από ανένταχτους αγωνιστές.