Την ευκαιρία να συμβάλουμε στον εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας Γυναικών στη Μεγάλη Βρετανία είχαμε στο ΣΕΚ και την Εργατική Αλληλεγγύη την περασμένη εβδομάδα. Η πρόσκληση των συντρόφων και των συντροφισσών του SWP, του αδελφού μας κόμματος στη Βρετανία, για να συμμετέχουμε στις δύο από τις δεκάδες εκδηλώσεις για τις 8 Μάρτη που οργάνωσαν σε όλη τη χώρα, ήταν μια δυνατή εμπειρία.
Οι εκδηλώσεις έγιναν στη Γλασκώβη στις 6 Μάρτη και στο Λονδίνο στις 7 Μάρτη. Οι μάχες των εργαζόμενων γυναικών στην Ελλάδα μέσα από το εργατικό κίνημα των 18 πανεργατικών και των δεκάδων απεργιών διαρκείας τα τελευταία τρία χρόνια που ανέτρεψε δύο κυβερνήσεις και προχωρά για την επόμενη, έδωσαν έμπνευση σε όσους παρακολούθησαν τις εκδηλώσεις.
Τα παραδείγματα των εργαζόμενων γυναικών όπως των τραπεζοϋπαλλήλων που καταγγέλουν ότι οι μνημονιακές πολιτικές ευθύνονται για την καταπίεση και το σεξισμό, των εργαζόμενων στο “Βοήθεια στο Σπίτι” που στην τελευταία τους πανελλαδική απεργιακή διαδήλωση στην Αθήνα έγραψαν στα πανό τους “Βοήθεια, μας θέλουνε στο Σπίτι”, των νοσηλευτριών, των καθηγητριών, των φοιτητριών που παλεύουν για δημόσια υγεία και παιδεία, των μεταναστριών που παλεύουν τις ρατσιστικές πολιτικές της κυβέρνησης και τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής, των γυναικών των απεργών της Χαλυβουργίας που στάθηκαν “στο πλευρό των συντρόφων τους και της τάξης τους” όπως χαρακτηριστικά δήλωναν στο πανό τους, ήταν αυτά που έκαναν τη μεγαλύτερη αίσθηση.
Πάνω από 70 άτομα συμμετείχαν στη Γλασκώβη, ανάμεσά τους και Ελληνες φοιτητές. Μετά τις εικόνες του κινήματος στην Ελλάδα, η Έιμι Λέδερ από το SWP ανέλυσε πώς το σύστημα του κέρδους και της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης γεννά τη γυναικεία καταπίεση, εστιάζοντας στο ρόλο της οικογένειας.
Η συζήτηση ήταν πλούσια με δεκάδες παρεμβάσεις. Φοιτητής περιέγραψε σεξιστική επίθεση που είχε γίνει στο πανεπιστήμιο τις προηγούμενες μέρες, την άμεση δυναμική αντίδραση των φοιτητριών και των φοιτητών που ξεκίνησαν καμπάνια ενάντια στο σεξισμό στις σχολές μαζεύοντας 3000 υπογραφές μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα, καλώντας το ακροατήριο στη διαδήλωση που θα γινόταν για το θέμα ανήμερα της 8 Μάρτη.
Πανεπιστήμια
Η παρέμβασή του πυροδότησε τη συζήτηση με παλαιότερες ακτιβίστριες να περιγράφουν αντίστοιχες μάχες στα πανεπιστήμια τη δεκαετία του '70 αλλά και νεότερες ακτιβίστριες να δηλώνουν πόση έμπνευση κερδίζουν από τέτοιες συζητήσεις και αγώνες. Η εκδήλωση άνοιξε και έκλεισε με τραγούδια, συνοδεία κιθάρας, που τιμούσαν τους αγώνες των εργαζόμενων γυναικών. Τελικά, πάνω από 200 φοιτήτριες και φοιτητές συμμετείχαν δυο μέρες μετά στη διαδήλωση με συνθήματα “διώξτε το σεξισμό από τα πανεπιστήμια” και “ό,τι κι αν φοράμε, όπου κι αν πάμε, ναι σημαίνει ναι και όχι σημαίνει όχι”.
Πάνω από 100 συμμετείχαν στην αντίστοιχη συζήτηση στο Λονδίνο. Ολοι λυπηθήκαμε όταν τεχνικά προβλήματα εμπόδισαν τη σύνδεση μέσω skype με την Αιγύπτια συντρόφισσα Μαχιενούρ ελ-Μάσρι από τους Επαναστάτες Σοσιαλιστές που θα μας χάριζε λίγο από τον αέρα του κινήματος στην Αίγυπτο και το ρόλο των γυναικών στην επανάσταση. Το κενό αναπληρώθηκε από την ομιλία της Τζούντιθ Ορ, υπεύθυνης σύνταξης της εφημερίδας Socialist Worker και συγγραφέα της παφλέτας “Σεξισμός και σύστημα”. Πατώντας πάνω στις εμπειρίες από την Ελλάδα που μόλις είχαν ακουστεί αλλά και τις μάχες που δίνουν οι γυναίκες εργαζόμενες στη Βρετανία και σε όλο τον κόσμο, δίνοντας έμφαση στο ότι από τη γυναικεία καταπίεση δεν κερδίζουν όλοι γενικά οι άντρες αλλά το σύστημα και τα αφεντικά, εξήγησε γιατί η πάλη για τη γυναικεία απελευθέρωση είναι άμεσα συνδεδεμένη με τον αγώνα της εργατικής τάξης για την ανατροπή του συστήματος,
Η πρώτη παρέμβαση από κάτω, εργαζόμενης σε πανεπιστήμιο που απολύθηκε και κατάφερε, κερδίζοντας τη συμπαράσταση όλων των συναδέλφων της, να επαναπροσληφθεί, έγινε δεκτή με χειροκροτήματα και ζητωκραυγές από το ακροατήριο, καθώς ήταν η ζωντανή απόδειξη πώς ο κοινός αγώνας γυναικών και αντρών εργαζόμενων είναι ο πιο αποτελεσματικός. Μια σειρά ακόμα γυναίκες όλων των ηλικιών πήραν το λόγο για να περιγράψουν την αντίσταση στις επιθέσεις της δεξιάς κυβέρνησης, από τη λιτότητα και τις περικοπές μέχρι το δικαίωμα στις εκτρώσεις.