Έχουν λυσσάξει τα κυβερνητικά «παπαγαλάκια» να μας κάνουν πλύση εγκεφάλου ότι μετά την Κύπρο δεν υπάρχουν περιθώρια για αντιρρήσεις και εναλλακτικές λύσεις απέναντι στην Τρόικα. Σερβίρουν καθημερινά τα πιο χοντροκομμένα ψέματα για να καταλήξουν στο ίδιο πάντα ρεφρέν: πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι και στο νέο γύρο εκβιασμών για απολύσεις στο δημόσιο, για παράταση στα χαράτσια και για ιδιωτικοποιήσεις «φαστ-τρακ».
Το ΟΧΙ των Κυπρίων, λένε, χειροτέρεψε τα πράγματα, η δεύτερη συμφωνία του Γιούρογκρουπ είναι χειρότερη από την πρώτη. Λες και τη δεύτερη την υπόγραψαν οι διαδηλωτές στην Κύπρο και όχι οι Σαμαράδες και οι Αναστασιάδηδες. Λες και τη φυγή κεφαλαίων τη μεθόδευσε ο απλός κόσμος και όχι οι Βγενόπουλοι και οι Σάλλες. Λες και όλα αυτά δεν αποδεικνύουν πόσο σκληρά πρέπει να βάλει χέρι ο κόσμος σε όλους αυτούς τους κερδοσκόπους και εκβιαστές.
Το πραγματικό δίδαγμα από την Κύπρο είναι ακριβώς αυτό: τα αδίστακτα κυκλώματα του κεφάλαιου, ντόπιου και ξένου, και οι πολιτικοί που τα υπηρετούν με το αζημίωτο, δεν αντιμετωπίζονται μένοντας στα μισά του δρόμου. Δεν χωράνε συμβιβασμοί και «αναδιαπραγματεύσεις» στα δικά τους πλαίσια. Χρειάζεται να πάρουμε τον έλεγχο από τα χέρια τους.
Και για να φτάσουμε σε τέτοιες μεγάλες ρήξεις και ανατροπές χρειάζεται να χτίζουμε τη δύναμη των εργατών με σκληρές απαντήσεις σε κάθε συγκεκριμένο μέτρο που προσπαθούν να επιβάλουν. Οι ναυτεργάτες που, αν και επιστρατευμένοι, απαντάνε με απεργία στο νομοσχέδιο που διαλύει τα δικαιώματά τους, δίνουν ένα καλό παράδειγμα. Οι αποφάσεις της ΟΕΝΓΕ και της ΠΟΕΔΗΝ για απεργία όλων των εργαζόμενων στα νοσοκομεία –και των γιατρών και του νοσηλευτικού και διοικητικού προσωπικού- στις 17 Απρίλη πάνε στην ίδια κατεύθυνση.
Μπορούμε και πρέπει να ξανασηκώσουμε το απεργιακό κίνημα εδώ και τώρα ενάντια στις μεθοδεύσεις των υπουργών και της Τρόικας. Κάθε απόλυση που κοντράρουμε, κάθε συλλογική σύμβαση που υπερασπίζουμε, κάθε σχολείο ή νοσοκομείο που σώζουμε είναι δύναμη για όλη την εργατική τάξη. Κάθε μικρό μεταναστόπουλο που βρίσκει συμπαράσταση στο αίτημα για ιθαγένεια είναι άλλο ένα χαστούκι σ’ αυτούς που θέλουν τα σύνορα ανοιχτά για τα κεφάλαιά τους και κλειστά για τους απλούς ανθρώπους της δουλειάς.
Στον κοινό απεργιακό και πολιτικό αγώνα συσπειρώνουμε τις δυνάμεις των εργατών για να στείλουμε την Τρόικα και τους φίλους της στον αγύριστο!