Μέσα σε μια κρίσιμη περίοδο με την κρίση και την ταξική πόλωση να βαθαίνουν και την ανάγκη για εναλλακτική διέξοδο στις τρόικες και τα μνημόνια να γίνεται όλο και πιο πιεστική θα διεξαχθεί το Σαββατοκύριακο 1-2 Ιούνη στην Αθήνα η 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη αντιπροσώπων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Ηδη στο διαδίκτυο κυκλοφορούν οι Θέσεις που εξέδωσε η Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη 2η Συνδιάσκεψη τις οποίες μπορείτε να βρείτε στο σάιτ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη διεύθυνση www.antarsya.gr/node/1152. Με την δημοσίευση των θέσεων ανοίγει και η συζήτηση που θα διεξαχθεί τις επόμενες βδομάδες στις τοπικές επιτροπές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε συνοικίες και πόλεις σε όλη τη χώρα.
Σε αυτά τα πλαίσια, η Εργατική Αλληλεγγύη παρουσιάζει μια σειρά παρεμβάσεων πηγαίνοντας προς την 2η Συνδιάσκεψη. Στο σημερινό φύλλο, ξεκινάνε ο Χρήστος Μπίστης και ο Γιάννης Σηφακάκης από την Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή ενώ στο επόμενο θα ακολουθήσουν ο Κώστας Παπαδάκης και ο Δημήτρης Σαραφιανός.
H 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη είναι μια ευκαιρία για να βγει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πιο ξεκάθαρη πολιτικά και πιο δυνατή οργανωτικά για όλες τις μάχες που ανοίγονται μπροστά.
Οι ραγδαίες εξελίξεις στην Κύπρο υπογραμμίζουν την ανάγκη για μια δυνατή αντικαπιταλιστική αριστερά. Επιβεβαιώνουν την εκτίμηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την βαθιά κρίση του συστήματος που απειλεί πια ολόκληρη την ευρωζώνη, εκτίμηση πολύτιμη για να κατανοεί κανείς τις εξελίξεις και τα αδιέξοδα της κυρίαρχης τάξης παγκόσμια. Επιβεβαιώνουν την εκτίμηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την δύναμη του εργατικού κινήματος. Ήταν ο κόσμος που είπε το “όχι” ενάντια στην λεηλασία της τρόϊκας και του ΔΝΤ, που βγήκε γεμάτος οργή κατά χιλιάδες στους δρόμους στέλνόντας το μήνυμα ενός νέου γύρου εργατικής αντίστασης στην Κύπρο και σε όλες τις χώρες. Επιβεβαιώνουν τέλος, τη σημασία του αντικαπιταλιστικού προγράμματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που προτάσσει τα αιτήματα για διαγραφή του χρέους, κρατικοποίηση των τραπεζών χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο, ρήξη και έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ.
Μπροστά στην όξυνση της κρίσης δεν χρειαζόμαστε λύσεις “επαναδιαπραγμάτευσης” των μνημονίων, ούτε συμμαχίες και “εθνικά μέτωπα” με ελληναράδες τύπου Καμμένου. H απάντηση της Αριστεράς πρέπει να είναι διεθνιστική και όχι “πατριωτική” - κοινοί αγώνες των εργατών σε Κύπρο και Ελλάδα για να ανατρέψουμε Βγενόπουλους, Σάλλες, Σαμαράδες και Αναστασιάδηδες, να διώξουμε τις τρόικες, να περάσει ο πλούτος και η εξουσία στα χέρια των εργαζόμενων.
Πόλος έλξης
Η ίδια εικόνα έρχεται από την Ελλάδα. Οικονομική και πολιτική κρίση βαθαίνουν, το εργατικό κίνημα με τους αγώνες του έχει ανατρέψει δύο κυβερνήσεις και έχει οδηγήσει σε μια μαζική στροφή αριστερά, η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ κρέμεται από μια κλωστή. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει παίξει ρόλο σε όλες αυτές τις μάχες, με την δράση και τις ιδέες της, έχει καταφέρει να αναδειχτεί σε τρίτο πόλο μέσα στην Αριστερά, πόλο έλξης για χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες. Χρειαζόμαστε ακόμα πιο τολμηρά βήματα, μεγαλύτερη εξωστρέφεια, περισσότερες πρωτοβουλίες για όλα τα ζητήματα.
Για την κλιμάκωση των αγώνων και των απεργιών σε αντίθεση με τη λογική της καταγγελίας και κατά τα άλλα αναμονής μέχρι να “αλλάξουν οι αρνητικοί συσχετισμοί” ή να έρθει μια “κυβέρνηση της αριστεράς”. Έχουμε μπροστά μας την Πρωτομαγιά, έχουμε τις μάχες για να μην περάσουν οι απολύσεις του Μανιτάκη στο δημόσιο και των αφεντικών στις τράπεζες και τον ιδιωτικό τομέα, για να μπλοκάρουμε τις ιδιωτικοποιήσεις, το Σχέδιο Αθηνά που διαλύει τη δημόσια εκπαίδευση, τις συγχωνεύσεις στα νοσοκομεία κοκ.
Πολύ πιο ενεργητικά μέσα στο αντιφασιστικό και το αντιρατσιστικό κίνημα. Με μαζική κινητοποίηση της εργατικής τάξης και της νεολαίας να τελειώνουμε με τους φασίστες της Χρυσής Αυγής. Να στείλουμε στα σκουπίδια όλες τις επιθέσεις της συγκυβέρνησης που τους ανοίγει το δρόμο, απαιτώντας ιθαγένεια για όλα τα παιδιά, νομιμοποίηση για τους μετανάστες, κλείσιμο των στρατοπέδων συγκέντρωσης, διάλυση της Frontex και της Ευρώπης-φρούριο.
Και βέβαια με πολιτικές πρωτοβουλίες κοινής δράσης και συζήτησης με όλο τον κόσμο της Αριστεράς, που έρχεται σε κόντρα με τους συμβιβασμούς και τους σεχταρισμούς των ηγεσιών της και αναζητά μια ενωτική στους αγώνες και ταυτόχρονα αιχμηρή πολιτικά αντικαπιταλιστική αριστερά. Η ριζοσπαστικοποίηση βαθαίνει, οι αναζητήσεις μεγαλώνουν, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει και μπορεί να δυναμώσει!
Από τώρα μέχρι τη Συνδιάσκεψη πάμε να οργανώσουμε μαζικές συνελεύσεις για να συζητήσουμε ουσιαστικά με όλα τα μέλη, τους φίλους και τις φίλες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, να μετατρέψουμε την Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε πολιτικό γεγονός για όλη την Αριστερά. Ταυτόχρονα επιδιώκουμε το οργανωτικό δυνάμωμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με καμπάνια εγγραφής μελών, με πολλές και πολύ πιο ριζωμένες τοπικές και κλαδικές επιτροπές, με δημοκρατικές διαδικασίες συζήτησης και εκλογής αντιπροσώπων. Η 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη μπορεί να γίνει ένας σημαντικός σταθμός για την ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής αριστεράς, που 40 χρόνια μετά την γέννησή της στη φωτιά της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, βρίσκεται μπροστά στις μεγαλύτερες προκλήσεις αλλά και τις μεγαλύτερες δυνατότητες.
Γιάννης Σηφακάκης
Το μεγάλο ερώτημα μπροστά στη 2η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. δεν αφορά απλά την εσωτερική συγκρότηση και λειτουργία της αλλά το αν θα μπορέσει να αντιστοιχηθεί με τις αγωνιώδεις αναζητήσεις για επιβίωση των λαϊκών στρωμάτων και του κόσμου της εργασίας σε συνθήκες διαλυτικής κρίσης του οικονομικο – πολιτικού συστήματος και εντεινόμενης αντιλαϊκής λαίλαπας.
Η ανάδειξή της σε ορατό έστω και μικρό τρίτο πόλο παρά τις αδυναμίες της στο χώρο της Αριστεράς, υπογραμμίζει την ευθύνη της συμβολής της για την κάλυψη του πολιτικού κενού που δημιουργεί όχι μόνο η αντιδραστικοποίηση - απαξίωση των αστικών κομμάτων και η ενίσχυση των φασιστικών αναζητήσεων του συστήματος, αλλά και η ανεδαφικότητα και αναξιοπιστία, η αριστεροδέξια διασπαστική πολιτική, αλλά και οι εσωτερικές κρισιακές εξελίξεις και αντιφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ.
Προϋποθέσεις για το αποφασιστικό βήμα που χρειαζόμαστε είναι: Να αναγνωρίσουμε όλοι την προτεραιότητα της ανάπτυξης και ενίσχυσης της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. μέσα από την κριτική αυτοκριτική και δημοκρατική σύνθεση των επί μέρους αναζητήσεων όλων μας με καθοριστικό κριτήριο τις ανάγκες του κόσμου της εργασίας και του κινήματος.
Πρόγραμμα
Να αναπτύξουμε παραπέρα τη σωστή γενική πολιτική μας κατεύθυνση για παύση πληρωμής του τοκογλυφικού χρέους, ανατροπή των μνημονίων και των υπηρετών τους, έξοδο από Ευρώ και ΕΕ, εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο, άνοιγμα του δρόμου για την εργατική εξουσία και τη σοσιαλιστική προοπτική, με ένα γειωμένο στην κοινωνική και ταξική πραγματικότητα και πειστικό για την εργατική τάξη, τη νεολαία, τη φτωχομεσαία αγροτιά, τα πλατιά λαϊκά στρώματα πρόγραμμα κοινωνικής και οικονομικής ανασυγκρότησης.
Να εκτιμήσουμε επιστημονικά τους συσχετισμούς δύναμης για την αντιμετώπιση με το λαϊκό ξεσηκωμό όχι μόνο της ντόπιας ξεφτιλισμένης, δοσίλογης και παρασιτικής πλουτοκρατίας, αλλά και των κυρίαρχων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που θα προσπαθήσουν με κάθε τρόπο να επιβάλουν τον εξανδραποδισμό και τη λεηλασία του λαού και του τόπου, συνδέοντας τους αγώνες μας με τους αγώνες όλων των λαών της Ευρώπης και της κρίσιμης περιοχής της Μ. Ανατολής σε αντικαπιταλιστική και αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση.
Να δώσουμε σάρκα και οστά στις γενικές κατευθύνσεις μας με αποφασιστική δουλειά απ’ τα κάτω, με τη συγκρότηση της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. των μελών και τη δημοκρατική και αποτελεσματική λειτουργία της, με την αποφασιστική της γείωση στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στα συνδικάτα και στους αγώνες της εργατικής τάξης, της φτωχομεσαίας αγροτιάς, των λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας.
Να συμβάλλουμε αποφασιστικά στη μετωπική συμπόρευση και συσπείρωση όλων των δυνάμεων της επαναστατικής, αντικαπιταλιστικής και αντιιμπεριαλιστικής αριστεράς για να μπορέσει ο λαός να πάρει τις τύχες του στα χέρια του.
Το βήμα αυτό που καλούμαστε να κάνουμε με τη 2η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. θα δείξει πόσο και αν θα είμαστε ικανοί να συμβάλουμε για να ‘ρθει μια καινούργια μέρα για την εργατική τάξη, το λαό και την Αριστερά.
Χρήστος Μπίστης