Με το ξέσπασμα της κρίσης οι τράπεζες της Κύπρου άρχισαν να αντλούν αυξημένη ρευστότητα από το ευρωσύστημα (ELA). Όμως κι αυτή συνέχιζε να πηγαίνει σε κερδοσκοπικές τοποθετήσεις και ανεξέλεγκτη έκδοση δανείων στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Αν. Ευρώπης με αιχμή τα ακίνητα και τον εφοπλισμό στην ποντοπόρο ναυτιλία, όπως και στην Ελλάδα.
Όταν ήρθε το PSI+, το πρώτο «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων τα οποία ήταν πλέον στη κατηγορία «σκουπίδια» (άξιζαν δηλαδή όσο το χαρτί τουαλέτας), οι τραπεζίτες τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο εισέπραξαν πλούσια ανταλλάγματα για να συμμετάσχουν στην «αναδιάρθρωση» του χρέους στην Ελλάδα.
Πήραν 30 δισ. ευρώ αποζημίωση με τη συμφωνία Νταλάρα (IIF) για τη συμμετοχή στο PSI+, για λογιστικές ζημιές που δεν ξεπερνούσαν τα 18 δισ. ευρώ.
Στην Κύπρο οι τράπεζες εκτιμάται ότι για 5 δισ. ευρώ λογιστική ζημιά από τα ελληνικά ομόλογα εισέπραξαν γύρω στα 7 δισ. ευρώ αποζημίωση μετρητά που αποτελεί χρέος για τους φορολογούμενους στην Ελλάδα.
Ήταν η περίοδος που έφευγαν καταθέσεις και κεφάλαια από την Ελλάδα στην Κύπρο για να είναι «ασφαλή» στο αβύθιστο... πλυντήριο, που υπολογίζονταν στα 5 δισ. ευρώ.
Οι δυο τραπεζικοί κολοσσοί Τράπεζα Κύπρου και Λαϊκή Τράπεζα είχαν καταθετική βάση σχεδόν διπλάσια το κυπριακό ΑΕΠ. Κι όμως κατέρρευσαν, κερδοσκοπώντας… αλά ελληνικά.