Ο αγώνας των δικηγόρων

Η επιβολή ΦΠΑ (και μάλιστα του μεγαλύτερου συντελεστή 23%) από την μια θα εκτοξεύσει το κόστος των δικηγορικών υπηρεσιών στα ύψη, πράγμα που θα πλήξει τα φτωχότερα στρώματα της εργατικής τάξης, τα οποία ούτως ή άλλως είναι τα συνήθη θύματα της ποινικής καταστολής του κράτους, αλλά και θα δυσχεράνει την πρόσβασή τους και στους υπόλοιπους κλάδους της δικαιοσύνης, ενώ από την άλλη θα συρρικνώσει αισθητά το δικηγορικό εισόδημα, καθώς οι ισχυροί καταναλωτές δικηγορικών υπηρεσιών, όπως τράπεζες, ασφαλιστικές και λοιπές εταιρείες θα ζητήσουν την απορρόφησή του από τους δικηγόρους. 

Την ίδια στιγμή, με βάση Ευρωπαϊκές Οδηγίες επίκειται η λεγόμενη «απελευθέρωση» του δικηγορικού επαγγέλματος. Αυτό είναι εντελώς υποκριτικό, καθώς το δικηγορικό επάγγελμα ουδέποτε ήταν «κλειστό». Κάθε πτυχιούχος της Νομικής μπορεί μέχρι στιγμής, αφού περάσει το λούκι της άσκησης και πετύχει στις σχετικές εξετάσεις - παρωδία να λάβει άδεια άσκησης επαγγέλματος. Το αστείο της όλης ιστορίας είναι ότι μέχρι πριν λίγο καιρό αυτοί που τώρα μιλάνε για απελευθέρωση μιλούσαν για υπερπληθυσμό δικηγόρων και τώρα ζητάνε το άνοιγμα του επαγγέλματος στον ανταγωνισμό. 

Η λεγόμενη απελευθέρωση, όμως, έχει να κάνει με την κεφαλαιοποίηση του επαγγέλματος. Δηλαδή, με μια σειρά από μέτρα όπως κατάργηση ελαχίστων αμοιβών και παραστάσεων, κατάργηση μερισμάτων, κατάργηση Δικηγορικών Συλλόγων κ.α. προετοιμάζεται το έδαφος για την είσοδο στο χώρο ανώνυμων κεφαλαιουχικών εταιρειών οι οποίες θα ιδρύονται από επενδυτές μετόχους άσχετους (κατά πάσα πιθανότητα) με τον κλάδο των δικηγόρων και θα απασχολούν δικηγόρους ως εργατική δύναμη. 

Αυτό, σε συνδυασμό με την έλλειψη οποιασδήποτε ρύθμισης σε νόμο ή σε συλλογική σύμβαση που να αφορά τη μισθωτή εργασία των δικηγόρων (δηλαδή ωράρια, άδειες και μισθούς) και με την ούτως ή άλλως επικείμενη κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, οδηγεί στη βίαιη προλεταριοποίηση δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, στην απότομη δημιουργία ενός εφεδρικού εργατικού πληθυσμού δικηγόρων, ο οποίος σαν τέτοιος θα αναγκάζεται να πουλά με εξευτελιστικούς όρους (400 ? μισθό για 15 ώρες δουλειάς) την εργατική του δύναμη. Φανταστείτε πόσο κάτι τύποι όπως ο Βγενόπουλος τρίβουν με ευχαρίστηση τα χέρια τους. Σαν να μην έφταναν όλ´ αυτά η κυβέρνηση διαλύει το ασφαλιστικό μας σύστημα ανεβάζοντας τα χρόνια δουλειάς, μειώνοντας τις συντάξεις μας και θίγοντας ασφαλιστικά δικαιώματα ακόμα και συναδέλφων που είναι πολύ κοντά στη συνταξιοδότηση. 

Μέσα σ´ αυτό το πλαίσιο η συνεδρίαση δεν μπορούσε να είναι μην είναι επεισοδιακή. Οι πρόεδροι των Συλλόγων της επαρχίας (όπως Χίου, Μυτιλήνης, Κατερίνης, Ιωαννίνων, Θήβας και πολλοί άλλοι) που πλήττονταν πρώτοι από την επιβολή ΦΠΑ και την απελευθέρωση μετέφεραν το εκρηκτικό κλίμα που επικρατεί στις περιφέρειές τους, όπου μέσα από διαδικασίες Γενικών Συνελεύσεων προχώρησαν σε σκληρές αποχές διαρκείας (στα Γιάννενα, για παράδειγμα, για πάνω από είκοσι μέρες οι δικηγόροι δεν βγαίναν από τα γραφεία τους!!). 

Στο εντελώς αντίθετο άκρο κινήθηκαν οι παρεμβάσεις των προέδρων των μεγαλύτερων συλλόγων όπως της Αθήνας (ο πρόεδρος της οποίας προΐσταται της Ολομέλειας) του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης. Οι δύο πρώτοι θεωρούν τα μέτρα εντελώς αναγκαία και σε μια επίδειξη αλαζονείας ομολογούσαν ρητά ότι δεν επιθυμούν να συρθούν σε αποχές διαρκείας. Ο δε πρόεδρος της Θεσ/νίκης Λαμτζίδης, μέλος του ΣΥΝ κινείται σε μια διαδικασία αποκλιμάκωσης και εκτόνωσης των κινητοποιήσεών μας με διήμερες κυλιόμενες προειδοποιητικές (!!) αποχές και μάλιστα με δική του ευθύνη (στημένη έλλειψη απαρτίας) δεν πραγματοποιήθηκε η προγραμματισμένη για τις 6.5.10 Γενική Συνέλευση του ΔΣΘ. 

Αποχή

Παρά τις μεθοδεύσεις και τις προσπάθειες υπονόμευσης των αγώνων, με τις ψήφους των συλλόγων της επαρχίας αποφασίστηκε πανελλαδική 5νθήμερη αποχή από Δευτέρα 7.6.10 έως Παρασκευή 11.6.10 με νέα ολομέλεια την ίδια μέρα στην Αθήνα. Ο πρόεδρος του ΔΣΑ Παξινός εντελώς πραξικοπηματικά δήλωσε ότι δε δεσμεύεται από την πλειοψηφική απόφαση της Ολομέλειας και ότι δεν θα εφαρμόσει την απόφαση στην περιφέρειά του, γεγονός που προκάλεσε την οργή των υπολοίπων προέδρων και του συγκεντρωμένου κόσμου που παρακολουθούσε τη συνεδρίαση. 

Τελικά, ο Παξινός εγκατάλειψε το χώρο της συνεδρίασης σχεδόν κυνηγημένος φυγαδευόμενος από τους «μπράβους» του που σε όλη τη διάρκεια της συνεδρίασης έκαναν αισθητή την παρουσία τους. Και μάλιστα, η φυγάδευσή του έγινε με την αποδοκιμασία του από τους προέδρους και τους συγκεντρωμένους δικηγόρους. Όλες, όμως, αυτές οι μεθοδεύσεις δε μας πτοούν. Το κλίμα στους δικηγόρους είναι εκρηκτικό. Οι αποχές διαρκείας των περιφερειακών συλλόγων δείχνουν το δρόμο. 

Όμως, το ίδιο ισχύει και στους μεγάλους συλλόγους. Οι γραφειοκρατικές μεθοδεύσεις αν και δυσκολεύουν τον κόσμο να εκφραστεί μπορεί να αποδειχτεί ότι έχουν πολύ κοντά ποδάρια, καθώς η πλειοψηφία του κόσμου είναι με τους αγώνες. Αυτό, εμείς στην Εναλλακτική Πρωτοβουλία Δικηγόρων Θεσσαλονίκης, το βιώσαμε καθώς καταφέραμε να μαζέψουμε μέσα σε διάστημα μόλις 5 ημερών 700 και πλέον υπογραφές που απαιτούνται για τη σύγκληση από τα κάτω Γενικής Συνέλευσης στο σύλλογό μας. 

Σα μέλη της Εναλλακτικής Πρωτοβουλίας υποσχόμαστε σε όλους τους αγωνιζόμενους συναδέλφους και σε όλη την αγωνιζόμενη κοινωνία ότι κάτι τέτοιους καραγκιόζηδες όπως ο Παξινός και Σια και υπουργούς της κυβέρνησης όπου κι αν συνεδριάσουν, ό,τι κι αν πούνε θα μας βρουν μπροστά τους. Μείνετε, λοιπόν, μαζί μας. Η συνέχεια εντυπωσιακή στο επόμενο φύλλο της Εργατικής Αλληλεγγύης.

Ηλίας Τσαμπαρδούκας, ΣΕΚ, Εναλλακτική Πρωτοβουλία Δικηγόρων Θεσσαλονίκης