Σε ένα νέο, άνευ προηγουμένου, περιβαλλοντικό και κοινωνικό έγκλημα προχωρά η συγκυβέρνηση, στα πλαίσια τόσο των μνημονιακών της υποχρεώσεων και της αποπληρωμής του χρέους όσο και της εξυπηρέτησης από μεριάς της επιχειρηματικών συμεφερόντων. Πρόκειται για το σχέδιο νόμου «Οριοθέτηση, διαχείριση, και προστασία αιγιαλού και παραλίας» που ανοίγει το δρόμο για το οριστικό ξεπούλημα όλων των δημόσιων και ελεύθερων παραλιών της χώρας -παραχωρώντας μέσω χρηματικού ανταλλάγματος τη χρήση και εκμετάλλευσή τους- στους ιδιώτες.

Οπως αναφέρει η εισηγητική έκθεση του νομοσχέδιου που υπογράφεται από το υπουργείο Οικονομικών (και όχι Περιβάλλοντος!), στόχος είναι “...να απελευθερωθούν οι τεράστιες δυνατότητες οικονομικής ανάπτυξης, που παρέχει η οικονομική σημασία της παράκτιας ζώνης”. Γι\' αυτό και οι μόνοι που τρίβουν τα χέρια τους και τοποθετούνται υπέρ του νομοσχεδίου είναι οι ξενοδόχοι.

Αντίθετα, το νομοσχέδιο έχει ξεσηκώσει μεγάλες αντιδράσεις περιβαλλοντικών οργανώσεων, επιστημονικών φορέων, αριστερών κομμάτων και εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών τόσο για τον αντιπεριβαλλοντικό-αντιεπιστημονικό χαρακτήρα του και τις καταστροφικές συνέπειες που θα έχει όσο και για το αντικοινωνικό του περιεχόμενο με το δικαίωμα της ελεύθερης πρόσβασης στις παραλίες να απειλείται. Ανάμεσα σε αυτά που καταγγέλονται για το νομοσχέδιο είναι ότι:

Fast - track

Επιτρέπει την ολοκληρωτική κατάληψη των παραλιών από επιχειρηματικές δραστηριότητες. Συγκεριμένα, με fast-track διαδικασίες παραχωρείται η «απλή χρήση αιγιαλού και παραλίας» με μόνο ζητούμενο την εξασφάλιση χρηματικού ανταλλάγματος ενώ αφαιρούνται όλοι οι περιορισμοί στην έκταση της παραλίας που μπορεί να παραχωρηθεί Νομιμοποιούνται αυθαίρετα κτίσματα επαγγελματικής χρήσης στην παραλία, ανοίγοντας το δρόμο να χτιστούν και άλλα χωρίς ουσιαστική εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων στο φυσικό περιβάλλον. Επιτρέπεται η επιχωμάτωση θαλάσσιου χώρου, για την εξυπηρέτηση επιχειρήσεων που ασκούν σε όμορη με τον αιγιαλό έκταση επιχειρηματική δραστηριότητα τουριστικών μονάδων. Για μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες η έκταση της επιχωμάτωσης μπορεί να λάβει μεγάλες διαστάσεις αφού υπάρχει η πρόβλεψη των 5 τετραγωνικών μέτρων για κάθε κλίνη της τουριστικής μονάδας.

Επιχειρείται να ιδιωτικοποιηθεί το κομμάτι της παραλίας μπροστά από τα κάθε λογής ξενοδοχεία χωρίς μάλιστα να μπαίνει το οποιοδήποτε προαπαιτούμενο (πχ διασφάλιση όρων προστασίας του θαλάσσιου και παράκτιου περιβάλλοντος) πλην φυσικά του χρηματικού ανταλλάγματος. Καταργείται έτσι στην πράξη ο κοινόχρηστος χαρακτήρας του αιγιαλού και είναι πλέον στη διακριτική ευχέρεια του ιδιοκτήτη του ακινήτου να “αφήσει σε κοινή χρήση το τμήμα του ακινήτου που καταλαμβάνεται από τη ζώνη παραλίας”. Ενώ η παραχώρηση νομιμοποιείται ακόμη και αν στη συγκεκριμένη έκταση περιλαμβάνονται κηρυγμένοι αρχαιολογικοί χώροι, μνημεία, ιστορικοί τόποι ή προστατευόμενες περιβαλλοντικά περιοχές, τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους ή ευπαθή οικοσυστήματα (τα στοιχεία είναι από την WWF καθώς και την κοινή ανακοίνωση του Συλλόγου Ερευνητών του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών-ΕΛΚΕΘΕ και του Πανελλήνιου Συλλόγου Εργαζομένων στο ΕΛΚΕΘΕ).

Στην ουσία ο νόμος δίνει τη δυνατότητα στο ΤΑΙΠΕΔ να προχωρήσει στο ξεπούλημα των παραλιών που του έχουν ήδη παραχωρηθεί -παραλίες έκτασης 31 εκ. τ.μ σε όλη τη χώρα, Κρήτη, Δωδεκάνησα, Ιόνια, Πελοπόννησο, Χαλκιδική, παντού- και λύνει τα χέρια στην εκάστοτε κυβέρνηση να ακολουθήσει την ίδια διαδικασία με όλες τις υπόλοιπες. Δικαιολογημένο το σύνθημα: “Οχι σκουπίδια όχι πλαστικά σε θάλασσες και ακτές. Να τα βρουν καθαρά οι επενδυτές...”