Παρά τις δύσκολες συνθήκες (η Αστυνομία δεν δεχόταν να κλείσει το δρόμο μπροστά από το Κέντρο Αγώνα), η συναυλία ξεπέρασε κάθε προσδοκία και έδωσε έμπνευση και κουράγιο στις καθαρίστριες, τους σχολικούς φύλακες και τους διαθέσιμους εκπαιδευτικούς να συνεχίσουν τον αγώνα τους.

 

Λίγο πριν τις 8 ο «τσοπανάκος», το γνωστό μουσικό σήμα της ΕΡΤ, ακούστηκε στην Καραγιώργη Σερβίας και ξεκίνησε μια πραγματική μυσταγωγία. Η Μαρία Καραγιαννάκη παρουσίαζε το πρόγραμμα και τραγουδούσε, ενώ 13 φοβεροί μουσικοί έδωσαν μια ξεχωριστή παράσταση. Ήταν ένα πλούσιο πρόγραμμα που σε ταξίδευε από την συγκίνηση στον ενθουσιασμό και από την λύπη στη χαρά. 

«Σήμερα είναι η επέτειος της αποκατάστασης της δημοκρατίας. Το υπουργείο Οικονομικών κάνει συναυλία στην Πνύκα. Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ αποφασίσαμε να κάνουμε συναυλία εδώ που χτυπάει η καρδιά της εργατικής τάξης, στις καθαρίστριες» μας είπε η Ειρήνη Φωτέλλη κατά τη διάρκεια της συναυλίας.

 

Και συνέχισε λέγοντας «Συναυλία συμπαράστασης, συναυλία αγώνα. Ένα Μουσικό Σύνολο της ΕΡΤ διάλεξε τα τραγούδια και κάνει τη συναυλία, όλοι οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ είμαστε στον αγώνα μαζί με αυτούς που είναι στο δρόμο. Θα αλλάξουμε τα πράγματα, θα ρίξουμε την κυβέρνηση, θα αλλάξουμε όλη αυτή την πολιτική των Μνημονίων και της Τρόικα που μας πνίγει». 

 

Όταν ακούστηκε ο στίχος του Κεμάλ «Νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί, με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί» έγινε πανικός από χειροκροτήματα, ενώ συνέχεια ακούγονταν τα συνθήματα που έχουν ενώσει τους αγωνιζόμενους κλάδους όλο αυτό τον καιρό. «Το μέλλον ανήκει στον κόσμο της δουλειάς, αυτός που περισσεύει είναι ο Σαμαράς», «Η αλληλεγγύη όπλο των εργατών, νίκη στον αγώνα των καθαριστριών», «Η ΕΡΤ θα μείνει ανοιχτή, είναι η φωνή του κάθε αγωνιστή» ήταν μερικά από αυτά. Η συναυλία έκλεισε ξανά με τον «τσοπανάκο» και ανακοινώθηκαν οι επόμενες συναυλίες συμπαράστασης.

 

Η Άννα Τσινίκα, μέλος του Μουσικού Συνόλου που έπαιξε δήλωσε στην Εργατική Αλληλεγγύη: «Μετά από ένα χρόνο μουσικής αδράνειας των Συνόλων της ΕΡΤ καταφέραμε όσα άτομα εκ πεποιθήσεως έχουν μείνει στο ΕΡΤ open, αν και σήμερα δεν είναι όλοι εδώ λόγω άλλης δουλειάς, και δεν σκέφτονται καν να κάνουν αίτηση στην ΝΕΡΙΤ, να είμαστε εδώ. Αποφασίσαμε να δώσουμε το παρών σε αυτή τη μέρα της δημοκρατίας ακριβώς γιατί είναι μια μέρα που κλαίμε για την δημοκρατία και λυπούμαστε για την κατάλυση της δημοκρατίας με όλα αυτά τα αντισυνταγματικά και φασιστικά μέτρα που έχουν εφαρμοστεί. Εμείς πήραμε από αυτό έμπνευση να δώσουμε το δικό μας στίγμα, το μουσικό μας στίγμα, στον κοινό αγώνα που έχουμε ξεκινήσει από πέρσι στις 11 Ιούνη σαν μια γροθιά με όλους τους αγωνιζόμενους για τις δουλειές τους, για τη ζωή τους, για τα δικαιώματά τους, για το δικαίωμα να ζεις και να εργάζεσαι αξιοπρεπώς. Μακάρι να συνεχίσουν οι συναντήσεις μας με τον κόσμο που αγωνίζεται και στο μέλλον».