Η δεξιά στην Γερμανία παίρνει μια καινούργια μορφή, τόσο στη Βουλή όσο και στους δρόμους. Στα δεξιά του CDU (Χριστιανοδημοκράτες) υπάρχει η ίδρυση της «Εναλλακτική για την Γερμανία», AfD με τα νεοφιλελεύθερα συνθήματα ενάντια στις διασώσεις τραπεζών κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης. Χρησιμοποιώντας ρατσιστικές εκλογικές καμπάνιες που στόχευαν τους Μουσουλμάνους και τους πρόσφυγες, το κόμμα κέρδισε ανάμεσα στο 10% -12% το περασμένο φθινόπωρο στην Θουριγκία, το Βραδεμβούργο και την Σαξωνία. Η άνοδος της ΑfD στις δημοσκοπήσεις έχει σταματήσει μετά την εμφάνιση του αντιρατσιστικού κινήματος ενάντια στο Pegida. Στο Αμβούργο μπήκε πρώτη φορά στο κοινοβούλιο του δυτικογερμανικού ομοσπονδιακού κράτους. 

 

Ακόμα πιο δεξιά από την AfD, η φασιστική δεξιά βιώνει επιτυχία και στους δρόμους. Στο τέλος του Οκτωβρίου του 2014, οι «Χούλιγκανς ενάντια στον Σαλαφισμό» ή HoGeSa, μια συλλογικότητα ναζιστικών ομάδων και δεξιών οπαδών του ποδοσφαίρου, οργάνωσαν την μεγαλύτερη ναζιστική πορεία στη Δρέσδη από το 2011, με 5 χιλιάδες συμμετέχοντες, προσπαθώντας να υποκινήσουν το μίσος κατά του Ισλάμ. Οι διαδηλώσεις της HoGeSa αρχικά έλκυαν τον σκληρό πυρήνα των ναζί, γεγονός που ήταν καθαρό εξαιτίας των βίαιων επεισοδίων που συνέβαιναν, τα οποία προκαλούσαν αρνητικές αντιδράσεις.  

 

Το Pegida, «Ευρωπαίοι πατριώτες ενάντια στον εξισλαμισμό της Δύσης», είχε μια διαφορετική προσέγγιση. Προσπάθησε να παρουσιαστεί λιγότερο ναζιστικό και περισσότερο ως πρωτοβουλία πολιτών, για να κερδίσει ευρύτερη απήχηση και να κινητοποιήσει την γενικότερη επικρατούσα δυσαρέσκεια για το πολιτικό σύστημα και τους φόβους της κοινωνικής περιθωριοποίησης με στόχο να τα στρέψει ενάντια στους Μουσουλμάνους και τους πρόσφυγες. Στη Δρέσδη, στις διαδηλώσεις του πριν από μερικές εβδομάδες, το Pegida μάζευε μέχρι και 25 χιλιάδες στους δρόμους. Την ίδια στιγμή, ναζί και ακρoδεξιοί λαϊκιστές σε όλη τη χώρα άρπαξαν την ευκαιρία να δημιουργήσουν παρακλάδια του Pegida. 

Παρόλα αυτά, το Pegida και άλλα ακροδεξιά κινήματα δεν έχουν καταφέρει να αξιοποιήσουν το σοκ που ακολούθησε με την επίθεση στο Charlie Hebdo και το εβραϊκό σούπερ-μάρκετ. Ήταν οι μαζικές διαδηλώσεις ενάντια στο Pegida και για μια εξωστρεφή κοινωνία που επηρέασαν το πολιτικό κλίμα. Άνθρωποι διαδήλωσαν σε πολυάριθμες πόλεις μέχρι τα Χριστούγεννα και στις 5 Γενάρη, πριν από την επίθεση στο Παρίσι.

 

Στις 12 Γενάρη-μετά την επίθεση-περίπου 100 χιλιάδες βρέθηκαν στους δρόμους πανεθνικά. Σε καθαρούς αριθμούς, ήταν η μεγαλύτερη αντιρατσιστική κινητοποίηση εδώ και πολύ καιρό. Οι Μουσουλμανικές Ενώσεις δεν αφέθηκαν να μπουν στην γωνία και κάλεσαν τους Γερμανούς πολιτικούς να οργανώσουν μια ολονυχτία ενάντια στο μίσος και τη βία έξι μέρες μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι. Στην εκδήλωση, η Μέρκελ είπε ότι το «Ισλάμ είναι μέρος της Γερμανίας».   

 

Οι μαζικές διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα δημιούργησαν μια διάσπαση στο Pegida ανάμεσα στους σκληροπυρηνικούς ναζί και τους «συνοδοιπόρους» τους. Η λαϊκίστικη δεξιά τερμάτισε τη σχέση της με το ανοιχτά ακροδεξιό ναζιστικό παρακλάδι Legida στην Λειψία, όπως και με τον ηγέτη του Pegida, Λουτζ Μπάχμαν που αποκαλύφθηκε σαν συμπαθών του Χίτλερ. Η αποχώρηση της «AfD πτέρυγας» από το Pegida και η μετέπειτα δημιουργία της πρωτοβουλίας «Άμεση Δημοκρατία για την Ευρώπη» απέτυχε, με την πρώτη της πορεία να μαζεύει 200 με 500 συμμετέχοντες. Το κίνημα του Pegida έχει αδυνατίσει με την διάσπαση. Στις πιο πρόσφατες διαδηλώσεις, μόνο περίπου δυο χιλιάδες κατέβηκαν στους δρόμους για να ακούσουν ανοιχτά ακροδεξιούς ομιλητές. Στη δεύτερη διαδήλωση στις 16 Φλεβάρη, την Δευτέρα μετά την επέτειο του βομβαρδισμού της Δρέσδης, που καπηλεύεται από τους ναζί κάθε χρόνο, παρόλα αυτά, 4 χιλιάδες συμμετείχαν. 

 

Η απειλή του ρατσισμού δεν έχει εξαφανιστεί με την εξασθένιση του Pegida –το τελευταίο είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου με τον αντι-μουσουλμανικό ρατσισμό και την έχθρα για τους πρόσφυγες να παραμένουν διαδεδομένα. Το Pegida επίσης έδρασε σαν προωθητικό για την ριζοσπαστικοποίηση της δεξιάς: οι βίαιες επιθέσεις ενάντια στους Μουσουλμάνους και τους πρόσφυγες έχουν αυξηθεί κατά 130% σε όλη την Γερμανία μετά τις πορείες του Pegida.      

 

Στη Γερμανία, το κύμα του ρατσισμού ενάντια στους Μουσουλμάνους μετά την 11η Σεπτέμβρη του 2001 έχει καθοδηγηθεί σε μεγάλο βαθμό από εμπρηστικούς λόγους όπως του Τίλο Σάραζιν, ενός σοσιαλδημοκράτη, πρώην Γερουσιαστή για τα Οικονομικά στο Βερολίνο και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ντόιτσεμπανκ, ο οποίος έγραψε ένα αντι-μουσουλμανικό ρατσιστικό βιβλίο που έχει πουλήσει πολλά αντίτυπα. Επίσης, φιλελεύθεροι όπως η γνωστή φεμινίστρια Άλις Σβάρτσερ υποστηρίζουν το Pegida επειδή θεωρούν ότι το Ισλάμ είναι το βασικό πρόβλημα. Αλλά δεν είναι το Ισλάμ το πρόβλημα, ο ρατσισμός είναι!    

 

Δεν είναι αποδεκτό ότι πρόσφυγες και Μουσουλμάνοι δεν θα βγαίνουν στο δρόμο στη Δρέσδη μια Δευτέρα απόγευμα επειδή θα φοβούνται μια επίθεση που θα έχει προκληθεί από το Pegida. Και δεν είναι αποδεκτό, όπως μου είπαν, γονείς να αλλάζουν γλώσσα και να μιλούν γερμανικά αν τα παιδιά τους μιλήσουν στα Αραβικά μέσα στο τραμ, επειδή φοβούνται να αναγνωριστούν ως Άραβες ή Μουσουλμάνοι.  

Η χρησιμοποίηση και η υποκίνηση του αντι-μουσουλμανικού ρατσισμού θα συνεχιστεί. Υπάρχει το ρίσκο νέων εξάρσεων. Παρόλο που η άρχουσα τάξη έχει σε μεγάλο βαθμό αναγκαστεί να κρατήσει μια κριτική στάση ενάντια στο Pegida, συγκεκριμένα κομμάτια της επιμένουν να παίζουν με τη φωτιά: ο Στάνισλαβ Τίλιχ, ο συντηρητικός Πρωθυπουργός της Σαξωνίας πρόσφατα δήλωσε ότι το Ισλάμ δεν ανήκει στην Σαξωνία.  

 

Η προθυμία κάποιων από την κυρίαρχη τάξη να παίξουν το χαρτί του ρατσισμού συνεχίζεται. Ο πόλεμος «ενάντια στην τρομοκρατία» και ο πόλεμος ενάντια στο Ιράκ διατηρεί την απειλή των τρομοκρατικών επιθέσεων στην Ευρώπη. Ο πόλεμος στο Ιράκ είναι αυτός που προμηθεύει φρέσκια ώθηση στο Ισλαμικό Κράτος και τους συμμάχους του. 

 

Από πολιτική άποψη, το κίνημα ενάντια στο Pegida αντιπροσωπεύει τεράστια πρόοδο. Την ίδια στιγμή, πρέπει να δουλέψουμε σκληρά για να δημιουργήσουμε διεθνείς συμμάχους για να αντιμετωπίσουμε την άκρα δεξιά. 

 

Τα επόμενα βήματα για το αντι-Pegida κίνημα είναι τώρα τα ακόλουθα: συνεχείς τοπικές κινητοπoιήσεις όπου το Pegida και τα παρακλάδια του εμφανίζονται. Στις 28 Φλεβάρη έχουμε μια κεντρική διαδήλωση για τα δικαιώματα των προσφύγων στην Δρέσδη.

Δεν αφήνουμε τους δρόμους στους ρατσιστές! Τέλος, θα έχουμε αποκεντρωμένη δράση στις 21 Μάρτη, την διεθνή μέρα ενάντια στο ρατσισμό. Μπορούμε να μάθουμε πολλά ο ένας από τον άλλο. Σας εύχομαι επιτυχία στις κινητοποιήσεις σας. Μαζί μπορούμε να σταθούμε απέναντι στην Ισλαμοφοβία, τον Αντισημιτισμό και το Φασισμό στην Ευρώπη.