Πολιτισμός
Εκδήλωση στο Χαλάνδρι: Ο αγώνας των Παπούα
Η εκδήλωση που οργανώθηκε στις 7 Ιούνη στο Αετοπούλειο Πολιτιστικό Κέντρο στο Χαλάνδρι ήταν ξεχωριστή. Αν και προγραμματίστηκε για να παρουσιάσει το ταξίδι μιας ομάδας Χαλανδραίων περιηγητών στην Ινδονησία και τη Δυτική Παπούα το 2014, το περιεχόμενό της δεν έμεινε στο φολκλορικό – εθνολογικό επίπεδο για έναν βασικά λόγο: Την παρουσία του Λούις Νούσι, μαχητή από το αντάρτικο της Παπούα – Νέα Γουϊνέα, ο οποίος ζει από το 1983 στην Ελλάδα. Ο Λούις πολέμησε για 15 χρόνια στις γραμμές του ΟΡΜ, του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος της Δ. Παπούα. Όταν ανακαλύψαμε την παρουσία του στην Ελλάδα, και έχοντας δει από πρώτο χέρι την καταπίεση –στο όριο της γενοκτονίας- που υφίστανται οι λαοί των Παπούα, αποφασίσαμε ότι αξίζει η εκδήλωση να αφιερωθεί στον αγώνα τους.
Η βραδιά ξεκίνησε με προβολή του ντοκιμαντέρ «Ξεχασμένο πουλί του παραδείσου», σχετικά με ιστορικό της Δυτικής Παπούα και το κίνημα για την ανεξαρτησία. Στη συνέχεια, ο Λούις μίλησε για τη δική του εμπειρία, πώς από φοιτητής Παιδαγωγικής στην πρωτεύουσα Τζαγιαπούρα βρέθηκε στις ζούγκλες του νησιού με το αντάρτικο και μετά φυγάς δια θαλάσσης στην Παπούα-Νέα Γουϊνέα (πρόκειται για το άλλο μισό νησί, το οποίο αποτελεί ανεξάρτητο κράτος). Και εκεί όμως, η παραμονή των ανταρτών ήταν προσωρινή, καθώς οι Δυτικές χώρες δεν ήταν καθόλου πρόθυμες να υποδεχτούν αντιφρονούντες της Ινδονησίας, που αποτελεί στρατηγικό τους συμμαχο στη Νοτιοανατολική Ασία. Τελικά, με παρέμβαση των Α.Φλέμιγκ και Αντώνη Καρά, η ελληνική κυβέρνηση χορήγησε άσυλο στον Λούις το 1983 ο οποίος αργότερα απέκτησε και την ελληνική ιθαγένεια. Την ομολογουμένως συγκινητική ομιλία του Λούις, ακολούθησε παρουσίαση του ταξιδιού, με φωτογραφίες και σύντομα βίντεο από τις φυλές Ντάνι, Κορογουέι και Ασματ. Στην αίθουσα είχε στηθεί έκθεση από αντικείμενα λαϊκής τέχνης των Παπούα, μαζί και τα δύο πράγματα που κατάφερε να πάρει μαζί του ο προσκεκλημένος μας: Η σημαία της στρατιωτικής του μονάδας με το απαγορευμένο «Πρωινό αστέρι» και ένα σκαλιστήρι που του είχε δώσει ο πατέρας του για να μην ξεχάσει, όσο ζει, το χώμα της πατρίδας του.
Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στον Άρνολντ Απ, σπουδαίο ανθρωπολόγο, ποιητή, μουσικό και ηγέτη των Παπούα, που δολοφονήθηκε το 1984 από τον ινδονησιακό στρατό.
Η Ινδονησιακή Παπούα αποτελεί το μισό (δυτικό) τμήμα του νησιού της Νέας Γουινέας, που βρίσκεται στα βόρεια της Αυστραλίας. Οι Ολλανδοί αποικιοκράτες αποχώρησαν από το νησί το 1962, όμως το 1963 το κατέλαβε η Ινδονησία, ο ανερχόμενος τοπικός ιμπεριαλισμός της περιοχής.
Το δημοψήφισμα που θα αποφάσιζε για την ανεξαρτησία έγινε τελικά το 1969. Εν τω μεταξύ στην Ινδονησία ο δικτάτορας Σουχάρτο είχε πάρει τη θέση του κεντροαριστερού ηγέτη Σουκάρνο, αφού πρώτα εξολόθρευσε 1 έως 3 εκατομμύρια κομμουνιστές στις διαβόητες σφαγές του 1965. Το δημοψήφισμα ήταν μια παρωδία, όπου 1026 «πρεσβύτεροι», που υποτίθεται ότι εκπροσωπούσαν τις 800.000 του ντόποιου πληθυσμού, δηλαδή πάνω από 250 φυλές Μελανήσιων Παπούα (και πολύ περισότερους πολιτισμούς και ιδιώματα) ψήφισαν «με το κεφάλι στον κρόταφο» υπέρ της προσάρτησης.
Από τότε, το Ινδονησιακό κράτος έχει καταληστέψει τον φυσικό πλούτο του νησιού (ορυκτά, κοκοφοίνικες), δίνοντας γη και ύδωρ στις εταιρίες εξόρυξης, που θησαυρίζουν, ενώ οι Παπούα ζουν μέσα στη φτώχεια. Η πολιτική αυτή πάει μαζί με τους εκτοπισμούς (λόγω οικονομικών συμφερόντων εκδιώχνονται από τα χωριά τους προς τους βάλτους), την άγρια καταστολή (μέσα σε 20 χρόνια δολοφονήθηκαν πάνω από 150.000 Παπούα) και την καταπίεση των πολιτισμών του νησιού σε μια προσπάθεια να θάψει το παρελθόν τους και να τους ενσωματώσει σε έναν ανερχόμενο τοπικό ιμπεριαλισμό με κέντρο τη Τζακάρτα και το νησί της Ιάβας.
Οι Παπούα αντιστέκονται ηρωικά έδώ και 50 χρόνια, κάτω από τη σημαία του ΟΜΡ (Organisasi Papua Merdeca), ενός εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος που περιλαμβάνει διάφορες οργανώσεις και ένοπλο τμήμα. Οι 60.000 πολεμιστές Παπούα έχουν στην κατοχή τους ελάχιστα πυροβόλα όπλα και τόξα και ακόντια για να αντιμετωπίσουν έναν από τους ισχυρότερους στρατούς της περιοχής. Είναι ένας αγώνας άνισος και αρκετά άγνωστος στις Δυτικές χώρες, στις κυβερνήσεις των οποίων κάποιοι από τους Παπούα εναποθέτουν τις ελπίδες τους. Όμως η «πολιτισμένη» Δύση στηρίζει την Ινδονησία και τις πολυεθνικές εταιρίες που λυμαίνονται τον πλούτο τους, αυτή είναι η ουσία της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και γι’αυτό οι αγώνες εναντίον της παραμένουν επίκαιροι.

