Απεργιακό Κίνημα

Με απόλυτη επιτυχία σε ποσοστά συμμετοχής πραγματοποιήθηκε η τετραήμερη απεργία των ναυτικών, που ξεκίνησε τη Δευτέρα 2/11 και κράτησε μέχρι τα ξημερώματα της Παρασκευής 6/11. Επόμενο απεργιακό ραντεβού δίνουν στις 12 Νοέμβρη ημέρα Γενικής Απεργίας και στην απεργιακή συγκέντρωση την ίδια μέρα στις 11πμ στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. 

 

Και τις τέσσερις μέρες η περιφρούρηση της απεργίας στο λιμάνι του Πειραιά ήταν διαρκής. Τα κλιμάκια των απεργών που, μαζί με την ΠΕΝΕΝ, στήνονταν μπροστά στους καταπέλτες των πλοίων, ενίσχυαν με την παρουσία τους τα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πειραιά και του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια.

 

Η υπεράσπιση του ασφαλιστικού ταμείου τους, οι οργανικές συνθέσεις των πλοίων, το ξεπούλημα των λιμανιών, η απληρωσιά των εφοπλιστών, είναι τα κεντρικά, όχι τα μόνα, ζητήματα που θέτουν οι ναυτεργάτες.

 

“Σήμερα οι ναυτεργάτες γονατίζουν την κυβέρνηση” μας λέει ο Χρήστος, απεργός ναυτεργάτης, “δεν κινείται πλοίο. Και ξέρεις, η Ελλάδα χωρίς ναυτιλία κι αγροτιά δεν υπάρχει”. 

 

Στην ερώτηση σχετικά με τις διεκδικήσεις απαντάει: “Πρώτον είναι το ζήτημα των οργανικών συνθέσεων των καραβιών. Να σου το εξηγήσω. Το βλέπεις αυτό το καράβι; Είναι ας πούμε 150 μέτρα. Το καράβι αυτό για να δουλέψει χρειάζεται εργάτες. Το λιγότερο τρεις στην πλώρη κι άλλους πέντε πίσω. Οκτώ ας πούμε. Και για να μπορούν να δουλεύουν χωρίς να πέσουν κάτω από την κούραση, θέλει άλλους οκτώ για να δουλεύουν σε δύο βάρδιες. Αν λοιπόν αντί για 16 εργάτες έχει 8, πάνε οι δυο βάρδιες. Πρέπει να δουλεύεις 24 ώρες το 24ωρο. Καταλαβαίνεις πόσο επικίνδυνο είναι και για το πλήρωμα και για τους επιβάτες; Με την κόπωση θα ελλατωθούν τα αντανακλαστικά σου. Καράβι οδηγάς, δεν οδηγάς αυτοκινητάκι. Δεν γίνεται να κάνεις τιμόνι μετά από 18 ώρες όρθιος και να κουτουλάς... Έτσι γίνονται μετά τα ατυχήματα και ψάχνουν ποιός ναύτης φταίει. 

 

Δεύτερον είναι η υπεράσπιση του ασφαλιστικού μας ταμείου, του ΝΑΤ. Είναι τελείως παράλογο να μας λένε θα συγχωνευτεί το ταμείο και θα βγαίνεις στη σύνταξη στα 67. Εγώ για παράδειγμα δουλεύω έξω, στην ποντοπόρο ναυτιλία. Έχεις να αντιμετωπίσεις κλιματολογικές αλλαγές μπορεί κι ανα ώρα. Έχεις μία κρύο – μία ζέστη, έχεις τρικυμίες κλπ. Το σώμα σου τα παίζει. Είναι παλαβοί αν μας λένε ότι θα δουλεύουμε μέχρι τα 67. Αν μπούνε αυτοί της κυβέρνησης ή της τρόικας σε ένα καράβι να δουλέψουν όπως εμείς, στον ωκεανό, αφού ξεράσουν τα αντερά τους, τότε θα καταλάβουν πόσο παλαβό είναι αυτό που λένε”. 

 

 

Σχετικά με την αντίσταση στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών, που αποτελεί μείζον ζήτημα για τους απεργούς, ο Χρήστος προσθέτει ένα ακόμα επιχείρημα: “ο ιδιώτης, η Cosco ή όποιος άλλος, κοιτάζει πως θα χει το μικρότερο κόστος και το μεγαλύτερο κέρδος.

 

Όταν βάζει λοιπόν τον άλλο να δουλεύει π.χ καβοδέτης, ανασφάλιστος, ανεκπαίδευτος και με τρεις κι εξήντα, είναι επικίνδυνο. Ο ναύτης θα ανέβει στο καράβι και θα ρίξει βιλάι (σ.σ σκοινί), αν ο καβοδέτης κάνει μαλακία και κοπεί ο κάβος, δεν μένει τίποτα όρθιο, στα ξηλώνει όλα. Μη νομίζεις ότι και το κεφαλαιο ξέρει τι του γίνεται...”.  

 

Η απεργία και τις τέσσερις μέρες αντιμετώπισε επιθέσεις. Αρχικά από την κυβέρνηση που χρησιμοποίησε το ζήτημα των προσφύγων σαν πρόσχημα για να πιέσει για το σπάσιμό της, για να λάβει την απάντηση της ΠΕΝΕΝ: “Οι Ναυτεργάτες διαχρονικά έχουν διασώσει χιλιάδες πρόσφυγες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υδρογείου κατά συνέπεια η ευαισθησία, η αλληλεγγύη και ο σεβασμός σε αυτούς είναι αυτονόητη, εκφρασμένη και δεδομένη. 

 

Η κυβέρνηση υποκρίνεται ξεδιάντροπα και δεν νομιμοποιείται να εκτοξεύει κατηγορίες σε βάρος των απεργών ούτε να στοχοποιεί τους αγώνες των ναυτεργατών με σκοπό να αποσείσει τις δικές της σοβαρότατες ευθύνες που εστιάζονται στο ότι στο απέραντο νεκροταφείο της Μεσογείου και του Αιγαίου υπάρχει η δική της ένοχη πολιτική αφού στηρίζει τις πολιτικές των κλειστών συνόρων – και τους φράκτες αλλά και της Ευρώπης φρούριο, με αποτέλεσμα τις καθημερινές πολύνεκρες τραγωδίες ανθρώπινων ζωών προσφύγων και μεταναστών.

 

Εάν η κυβέρνηση θέλει πραγματικά να συμβάλει στην αντιμετώπιση του προσφυγικού προβλήματος και στην αποτροπή αυτών των φαινομένων οι πρόσφυγες να μεταφέρονται από τα Τουρκικά παράλια σε πλωτά φέρετρα και σαπάκια, να ανοίξει τον φράχτη και τα σύνορα με την Τουρκία και να εξασφαλίζεται η ελεύθερη και ακίνδυνη μετάβαση των μεταναστών στον τελικό τους προορισμό. Οι Αμερικανονατοϊκοί Ιμπεριαλιστές έχουν ακέραιες τις ευθύνες για τους πολέμους στην περιοχή, για την υποδαύλιση των θρησκευτικών, εθνικών και φυλετικών διαφορών, τις τοπικές πολεμικές συρράξεις που προκαλούν με στόχο τον έλεγχο της περιοχής για την προώθηση των οικονομικών και γεωστρατηγικών συμφερόντων τους. Η ελληνική κυβέρνηση στηρίζει και συμμετέχει σε αυτήν την επικίνδυνη για την ειρήνη πολιτική στην ευρύτερη περιοχή”.

 

Τον εκβιασμό της κυβέρνησης κατήγγειλαν οι: Ομάδα Προσφύγων-Μεταναστών Λέσβου, ΚΕΕΡΦΑ Λέσβου, Σύλλογος Αποδήμων Σύρων στην Ελλάδα, Ένωση Μεταναστών Εργατών, ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λέσβου κι ο Ανδρέας Μπάλλας, περιφερειακός σύμβουλος Βορείου Αιγαίου. “Κάτω τα χέρια από την απεργία των ναυτεργατών, αλληλεγγύη στους πρόσφυγες” λένε οι παραπάνω φορείς σε κοινή τους ανακοίνωση που μπορείτε να διαβάσετε πληκτρολογώντας tinyurl.com/oj38oet .    

 

Επίθεση απεργοσπασίας είχαν να αντιμετωπίσουν κι από τη μεριά των πλοιοκτητών. Όπως αυτή που καταγγέλουν οι ναυτεργάτες, από τον πλοιοκτήτη Θ.Κουλούρη στα καράβια της γραμμής Κέρκυρας – Ηγουμενίτσας, ο οποίος με απειλές προς τα πληρώματα “προσπάθησε να αποσπάσει την δέσμευσή τους ότι δεν θα απεργήσουν”. Σε συνεργασία με τη λιμενική αρχή, οι εκπρόσωποι της εταιρίας “θρασύτατα εισήλθαν στο πλοίο το πρωί της 4/11 και μέσα σε ένα κλίμα εκφοβισμού, τρομοκρατίας και απειλών, επιδίωξαν από κοινού να αποσπάσουν «δήλωση» του πληρώματος ότι θα εκτελέσουν το δρομολόγιο του πλοίου στις 6.30 το πρωί από Κέρκυρα για Ηγουμενίτσα”. 

 

Μάλιστα, σύμφωνα με την ΠΕΝΕΝ έγινε πρόσληψη ναυτικού, προκειμένου να αντικατασταθεί ο απεργός ναύτης και γ.γ του τοπικού σωματείου μηχανικών και κατ.πληρωμάτων “Ο Άγ.Σπυρίδων”.

 

Όπως όμως καταλήγει η καταγγελία του συνδικάτου, οι απειλές και η τρομοκρατία έπεσαν στο κενό και η απεργία περιφρουρήθηκε με επιτυχία και στην Κέρκυρα. 

 

Η απεργία όμως δέχτηκε επίθεση κι “από τα μέσα”, από κομμάτια δηλαδή της συνδικαλιστικής ηγεσίας των ναυτεργατών.

 

 

Μετά την πρώτη 48ωρη απεργία που είχε προκηρυχθεί για Δευτέρα και Τρίτη, υπήρξε πρόταση της ΠΕΝΕΝ, στη συνεδρίαση της εκτελεστικής επιτροπής της ΠΝΟ, για κλιμάκωση με νέα 48ωρη, η οποία επικράτησε μετά από την πίεση των ίδιων των απεργών που ήταν παρόντες στη συνεδρίαση της συνδικαλιστικής ηγεσίας. Η απεργία συνεχίστηκε για άλλες δυο μέρες με καθολική συμμετοχή κι ενώ οι συναντήσεις με τον υπουργό Ναυτιλίας Θ.Δρίτσα δεν απέδιδαν καρπούς, υπήρξε νέα πρόταση για επέκταση της απεργίας μέχρι τις 8/11. 

 

Η πρόταση δεν πέρασε στη συνεδρίαση της ηγεσίας της ΠΝΟ, οδηγώντας την ΠΕΝΕΝ να εκδόσει οργισμένη ανακοίνωση. Σε αυτήν κατηγορεί τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ ότι καταψήφισαν την απεργιακή πρόταση σε συνεργασία με τον “εργοδοτικό συνδικαλισμό” με αποτέλεσμα την αναστολή των απεργιακών κινητοποιήσεων. 

 

Την ίδια στιγμή που η καθολική συμμετοχή των ναυτών στην απεργία έδειχνε τις διαθέσεις των απεργών, το σταμάτημα της απεργίας, χωρίς μάλιστα να υπάρχει ικανοποίηση των αιτημάτων, είναι τουλάχιστον αντιφατικό. “Επιβεβαίωσαν με τον πιο σαφή τρόπο πόσο τραγικά αποκομμένοι είναι από τους Ναυτεργάτες, τα προβλήματα και τις αγωνίες τους” λέει η ΠΕΝΕΝ. “Εάν αυτές οι δυνάμεις πιστεύουν ότι θα ανακόψουν τους αγώνες, τις κινητοποιήσεις και τις διεκδικήσεις των Ναυτεργατών ενάντια στην εφοπλιστική ασυδοσία και την νεομνημονιακή πολιτική, είτε ότι το αγωνιστικό κίνημα των ναυτεργατών θα υπακούσει και θα υποκύψει σε κομματικούς και παραταξιακούς σχεδιασμούς, κάνουν τραγικό λάθος” συνεχίζει .

---